Πόσα χρόνια αντέχουν οι ανεμογεννήτριες και τι γίνεται όταν χαλάσουν; Θα γεμίσουν τα βουνά με σάπια σίδερα;
Μένουν οι ανεμογεννήτριες για πάντα στα βουνά όταν χαλάσουν; Τι γίνεται με τα πτερύγια που δεν ανακυκλώνονται; Και πόσα χρόνια κρατάει τελικά η ζωή τους;
Στην αρχή φάνταζαν ιδανικές. Καθαρές, αθόρυβες και επιβλητικές, έστεκαν στις κορυφές των βουνών και στα ανοιχτά της θάλασσας σαν σύγχρονοι φύλακες της ενέργειας. Όμως, πόσα χρόνια αντέχουν αυτές οι ανεμογεννήτριες και τι γίνεται όταν έρθει η ώρα να «σβήσουν»; Μένουν εκεί, εγκαταλειμμένες, σαν κουφάρια από άλλοτε ζωντανά μηχανικά πλάσματα;
Ο μέσος χρόνος ζωής μιας ανεμογεννήτριας είναι περίπου 20 με 25 χρόνια. Αν έχει γίνει σωστή συντήρηση, μπορεί να φτάσει και τα 30. Αλλά μετά; Ο πύργος, οι γεννήτριες, τα εσωτερικά μέρη – σχεδόν όλα – ανακυκλώνονται. Όχι όμως τα πτερύγια. Εκεί είναι το πρόβλημα.
Τα πτερύγια είναι κατασκευασμένα από σύνθετα υλικά – γυαλί και ρητίνη – που δεν ανακυκλώνονται εύκολα. Είναι ελαφριά, ανθεκτικά και φτιαγμένα να αντέχουν δεκαετίες, αλλά όταν τελειώσει ο κύκλος ζωής τους, καταλήγουν συχνά στις χωματερές. Σε πολλές χώρες έχουν ήδη δημιουργηθεί χώροι ειδικά για την ταφή των πτερυγίων.
Κι εδώ έρχεται η μεγάλη ερώτηση: θα γεμίσουν τα βουνά με σάπια σίδερα και πεταμένα πτερύγια σαν θραύσματα από ένα αποτυχημένο μέλλον;
Η αλήθεια είναι πως ήδη έχουν αρχίσει να εμφανίζονται εγκαταλελειμμένες ανεμογεννήτριες σε περιοχές που είτε οι εταιρείες πτώχευσαν, είτε η αποσυναρμολόγηση θεωρήθηκε πιο δαπανηρή από την εγκατάλειψη. Οι εικόνες είναι αποκαρδιωτικές: γιγαντιαίοι πύργοι σκουριασμένοι, ακίνητα πτερύγια, τοπία αλλοιωμένα.
Υπάρχουν όμως και θετικές εξελίξεις. Εταιρείες αναπτύσσουν νέες τεχνολογίες για να επαναχρησιμοποιούν τα πτερύγια, είτε μετατρέποντάς τα σε πρώτες ύλες για τσιμέντο, είτε χρησιμοποιώντας τα σε έργα υποδομής – όπως γέφυρες ή πεζοδρόμια. Σε κάποιες περιπτώσεις, γίνονται ακόμη και παγκάκια ή κατασκευές για παιδικές χαρές.
Αυτό που χρειάζεται είναι αυστηρή νομοθεσία, ώστε καμία ανεμογεννήτρια να μην εγκαταλείπεται, και πρόβλεψη από τώρα για το τέλος ζωής κάθε μονάδας. Γιατί η καθαρή ενέργεια δεν είναι πράσινη αν αφήνει πίσω της σκελετούς σιδήρου και πλαστικό που δεν λιώνει ποτέ.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
