Έλληνας ήταν ο πρώτος που έμαθε σανσκριτικά και τον είπαν Βραχμάνο

Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά πέθανε στην Ινδία. Ο Δημήτριος Γαλανός έφυγε από τον τόπο του στα 26 του και δεν ξαναγύρισε ποτέ. Στο Βαρανάσι, την ιερή πόλη των Ινδουιστών, έζησε 47 χρόνια. Εκεί έμαθε σανσκριτικά, μετέφρασε ινδικά φιλοσοφικά κείμενα στα ελληνικά και έγινε γνωστός ως ο Έλληνας που έμοιαζε με σοφό Βραχμάνο.

Φορούσε ινδικά ρούχα, ζούσε ανάμεσα σε Βραχμάνους, βοηθούσε φτωχούς και έστελνε επιστολές στους συγγενείς του γεμάτες πόνο για την πατρίδα που του έλειπε. Ζήτησε από τον ανιψιό του να πάει κοντά του. Δεν πρόλαβαν να συναντηθούν. Ο Γαλανός πέθανε από χολέρα είκοσι μέρες πριν φτάσει ο Παντολέων.

Ο Γαλανός μετέφρασε το Μπαγκαβάτ Γκίτα και πολλά ακόμη ινδικά κείμενα στη γλώσσα του Πλάτωνα. Έφτιαξε λεξικό σανσκριτικών-ελληνικών-αγγλικών, έγραψε παρατηρήσεις για τους Ινδούς και ζήτησε να πάνε όλα τα έργα του πίσω στην Ελλάδα. Ο καπετάνιος που του τα υποσχέθηκε, τα παρέδωσε στο Βατικανό με το δικό του όνομα. Πλαστογράφησε τον Έλληνα σοφό και τον έβγαλε βοηθό του.

Στην Ινδία τον φώναζαν «ο ξένος φίλος», «ο σοφός Έλληνας», «ο δικός μας». Ένας Επίσκοπος έγραψε: «Είναι ευγενής, σοβαρός, μιλά γλώσσες, αλλά κρατά απόσταση από τους Ευρωπαίους. Οι Ινδοί τον σέβονται σαν να είναι ένας από αυτούς». Η επιτύμβια στήλη του γράφει στα ελληνικά και στα φαρσί: «Απήλθεν ο Πλάτων του Αιώνος».

Η ζωή του ήταν ένας προσωπικός άθλος. Ούτε μοναχός, ούτε διπλωμάτης. Απλώς ένας άνθρωπος που αναζήτησε την αλήθεια. Επέλεξε να ζήσει εκεί που οι λέξεις τον γοήτευσαν περισσότερο από τους ανθρώπους. Η Ινδία τον τίμησε. Η Ελλάδα άργησε να τον μάθει.