Η μητέρα που γέννησε το τέλειο παιδί μόνο και μόνο για να το σκοτώσει όταν άρχισε να σκέφτεται μόνο του

Η Ισπανία της δεκαετίας του ’20 ήταν ένα κράτος πνιγμένο στις κοινωνικές ανισότητες και στα απομεινάρια ενός παλιού καθεστώτος. Σε αυτή τη χώρα γεννήθηκε η Hildegart Rodríguez Carballeira, ένα παιδί που προοριζόταν να αλλάξει τον κόσμο. Τουλάχιστον, έτσι το είχε σχεδιάσει η μητέρα της.

Η Aurora Rodríguez Carballeira δεν ήταν μια συνηθισμένη γυναίκα. Πιστή στις ριζοσπαστικές ιδέες της ευγονικής και της κοινωνικής αναγέννησης, αποφάσισε να γεννήσει το τέλειο παιδί. Επέλεξε προσεκτικά τον πατέρα της Hildegart — έναν άντρα που θεώρησε πως πληρούσε τα ιδανικά γονιδιακά κριτήρια — και τον χρησιμοποίησε αποκλειστικά για τη σύλληψη, χωρίς να του επιτρέψει καμία επαφή με το παιδί.

Η Hildegart μεγάλωσε υπό ένα αυστηρό καθεστώς διαπαιδαγώγησης. Σε ηλικία μόλις 8 ετών μιλούσε τέσσερις γλώσσες, στα 11 έδινε διαλέξεις για τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση και τα δικαιώματα των γυναικών, και στα 13 είχε ήδη ξεκινήσει να σπουδάζει νομικά. Η μητέρα της, πίσω από κάθε της βήμα, έπλαθε την εικόνα ενός αψεγάδιαστου πλάσματος που θα υπηρετούσε την κοινωνική αλλαγή, το φεμινισμό και τις νέες ιδέες.

Η Hildegart έγινε φαινόμενο στην Ισπανία και στο εξωτερικό. Έγραφε βιβλία, άρθρα, συμμετείχε σε διεθνή συνέδρια, και είχε αλληλογραφία με κορυφαίες προσωπικότητες όπως ο H.G. Wells. Η νεαρή κοπέλα φαινόταν να ενσαρκώνει το όνειρο της μητέρας της: ένα τέλειο εργαλείο αλλαγής.

Όμως το τέλειο παιδί μεγάλωσε και άρχισε να αναπτύσσει τη δική του θέληση. Η Hildegart ήθελε να απομακρυνθεί από την αποπνικτική επιρροή της μητέρας της, να ζήσει τη ζωή της, να εξερευνήσει τον κόσμο με δικά της μάτια. Αυτή η φυσική επιθυμία για ανεξαρτησία ήταν κάτι που η Aurora δεν μπορούσε να αποδεχτεί. Το δημιούργημά της, που είχε τόσο κόπο να καλλιεργήσει, το θεωρούσε τώρα απειλή.

Στις 9 Ιουνίου 1933, η Aurora Rodríguez Carballeira μπήκε στο δωμάτιο της Hildegart καθώς κοιμόταν και τη σκότωσε εν ψυχρώ με τέσσερις σφαίρες στο κεφάλι και την καρδιά. Ήθελε να τη σταματήσει πριν “χαλάσει” το τέλειο έργο της. Στο δικαστήριο, υπερασπίστηκε τον εαυτό της λέγοντας ότι διέπραξε το έγκλημα από αγάπη και καθήκον: για να προστατεύσει το δημιούργημά της από τη διαφθορά του κόσμου.

Η δολοφονία συγκλόνισε την Ισπανία και έγινε σύμβολο της σύγκρουσης ανάμεσα στην απόλυτη επιβολή και την ατομική ελευθερία. Η μητέρα καταδικάστηκε σε εγκλεισμό σε ψυχιατρικό άσυλο, όπου πέρασε τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής της βυθισμένη στη δική της παρανοϊκή λογική.

Η Hildegart Rodríguez Carballeira έμεινε στην ιστορία όχι μόνο ως ένα παιδί-θαύμα που έσβησε τραγικά νωρίς, αλλά και ως η αιώνια υπενθύμιση ότι ακόμη και οι πιο ευγενείς προθέσεις, όταν συνοδεύονται από έλεγχο και άρνηση της ελεύθερης βούλησης, μπορούν να καταλήξουν σε καταστροφή.