Η ηθοποιός που σκοτώθηκε σε τροχαίο και σήμερα το όνομά της υπάρχει σε κάθε νταλίκα στον δρόμο. Άλλαξαν όλα και γλίτωσε χιλιάδες άλλους
Το αυτοκίνητό της σφηνώθηκε κάτω από νταλίκα. Πέθανε ακαριαία.
Ήταν νύχτα, 29 Ιουνίου του 1967. Η Jayne Mansfield, από τις πιο εκρηκτικές παρουσίες του Χόλιγουντ, επέστρεφε με το αυτοκίνητό της στη Νέα Ορλεάνη. Το Oldsmobile 88 στο οποίο επέβαινε χτύπησε με δύναμη στο πίσω μέρος ενός σταματημένου φορτηγού με ρυμουλκούμενο. Το αυτοκίνητο πέρασε από κάτω. Το μπροστινό του μέρος διαλύθηκε. Όσοι ήταν στα μπροστινά καθίσματα πέθαναν επιτόπου.
Η Jayne Mansfield καθόταν στο μπροστινό κάθισμα. Ο θάνατός της ήταν τόσο βίαιος, που κυκλοφόρησε ο μύθος ότι αποκεφαλίστηκε. Η πραγματικότητα ήταν λίγο λιγότερο φρικτή, αλλά εξίσου θανατηφόρα: υπέστη εκτεταμένη κρανιοεγκεφαλική κάκωση. Ο οδηγός και δύο ακόμη ενήλικες σκοτώθηκαν. Τα τρία παιδιά της στο πίσω κάθισμα — ανάμεσά τους και η μετέπειτα ηθοποιός Mariska Hargitay — επέζησαν.
Μέχρι τότε, τα φορτηγά δεν είχαν τίποτα στο πίσω μέρος για να αποτρέψουν τέτοιου είδους συγκρούσεις. Αν ένα αυτοκίνητο έπεφτε από πίσω τους, απλώς σφήνωνε από κάτω. Ήταν σύνηθες και θανατηφόρο. Ο θάνατος της Mansfield έκανε τον κόσμο να το δει. Έγινε σύμβολο μιας ανάγκης που μέχρι τότε δεν είχε όνομα.
Έτσι δημιουργήθηκε η πίσω προστατευτική μπάρα, η οποία τοποθετείται κάτω από το ρυμουλκούμενο των φορτηγών. Επίσημα λέγεται “underride guard”. Ανεπίσημα όμως, όλοι την ξέρουν ως “Mansfield Bar”. Μια σιδερένια μπάρα που κατεβαίνει αρκετά χαμηλά ώστε να σταματήσει ένα αυτοκίνητο και να μην του επιτρέψει να περάσει κάτω από τη νταλίκα.
Η τοποθέτησή της έγινε σταδιακά υποχρεωτική στις ΗΠΑ. Πλέον είναι απαραίτητη όχι μόνο σε ρυμουλκούμενα φορτηγά, αλλά και σε πολλά βιομηχανικά οχήματα. Δεν σώζει κάθε ζωή. Σώζει όμως πολλές. Χιλιάδες.
Το όνομα της Mansfield δεν γράφτηκε ποτέ πάνω στην μπάρα. Αλλά όσοι ξέρουν, το λένε ακόμα. Ότι αυτή η μεταλλική προστασία υπάρχει επειδή μια γυναίκα με φωνή σαν παιδικό τραγούδι, με καριέρα γεμάτη εξώφυλλα, και με μια ζωή γεμάτη λάμψη, πέθανε μέσα στη νύχτα, σε έναν σκοτεινό δρόμο της Λουιζιάνα.
Και από εκείνο το σημείο του δρόμου, άλλαξε ολόκληρη η βιομηχανία των φορτηγών.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
