Ο ναυτικός αρχαιολόγος που υποστηρίζει ότι ο Δούρειος Ίππος δεν υπήρξε ποτέ. Ήταν κάτι άλλο από αυτό που νομίζουμε.

Δεν ήταν ποτέ άλογο. Δεν είχε ξύλινα πόδια, ούτε χαίτη. Και οι Τρώες, σύμφωνα με τη θεωρία αυτή, δεν ήταν τόσο αφελείς όσο πιστεύαμε. Ο Δούρειος Ίππος, το πιο διάσημο τέχνασμα στην ιστορία της παγκόσμιας λογοτεχνίας, ίσως να μην ήταν τίποτα περισσότερο από ένα μεγάλο πλοίο – και μάλιστα όχι ακριβώς ελληνικό.

Ο Ιταλός ναυτικός αρχαιολόγος Francesco Tiboni υποστηρίζει κάτι ριζοσπαστικό: ότι ο περίφημος ίππος δεν ήταν κατασκευή με πόδια, αλλά ένα πλοίο τύπου «hippos», που είχε τη χαρακτηριστική κεφαλή αλόγου στην πλώρη. Το όνομα «ίππος» δεν αναφερόταν στο σχήμα του, αλλά στον τύπο του πλοίου. Ήταν γνωστά αυτά τα πλοία στη Μεσόγειο, κυρίως από τους Φοίνικες.

Σύμφωνα με τη θεωρία του, οι Αχαιοί άφησαν πίσω ένα πλοίο γεμάτο αφιερώματα –μια συνήθης πρακτική– το οποίο έκρυβε πολεμιστές στο εσωτερικό του. Όταν οι Τρώες το βρήκαν στην ακτή και είδαν πως ο στόλος είχε αποπλεύσει, το θεώρησαν προσφορά στους θεούς και το έσυραν εντός των τειχών. Η υπόλοιπη ιστορία είναι γνωστή – αλλά ίσως να μην συνέβη με άλογο.

Το πιο ενδιαφέρον κομμάτι είναι η γλωσσολογική παγίδα. Ο Τιμπόνι υποστηρίζει πως ο Όμηρος ή η παράδοση του αναφέρει το «hippos» ως είδος πλοίου. Κάποιος μεταγενέστερος αντιγραφέας, αιώνες μετά, το μετέφρασε κατά γράμμα ως «άλογο». Κι έτσι γεννήθηκε ο Δούρειος Ίππος όπως τον ξέρουμε. Μια ολόκληρη ερμηνεία βασισμένη σε ένα λάθος.

Η θεωρία αντιμετωπίζεται με επιφυλακτικότητα. Πολλοί φιλόλογοι και ιστορικοί βρίσκουν τη σκέψη συναρπαστική, αλλά δεν πείθονται εύκολα χωρίς ξεκάθαρα αρχαιολογικά ευρήματα ή αναφορές. Προς το παρόν, η ιδέα του «Δούρειου Πλοίου» παραμένει μια τολμηρή πρόταση σε έναν κόσμο γεμάτο συμβολισμούς και μεταφορές.

Αλλά δεν θα ήταν η πρώτη φορά που κάτι πέρασε από τη μυθολογία στην Ιστορία με τη βοήθεια μιας παρερμηνείας. Κι ίσως, τελικά, το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν υπήρξε ο Δούρειος Ίππος, αλλά αν ποτέ σταθήκαμε να αναρωτηθούμε τι πραγματικά εννοούσε ο Όμηρος.