Η Ελληνίδα κόρη του Φαραώ που παντρεύτηκε τρεις βασιλιάδες και την εκτέλεσε ένας τέταρτος

Γεννήθηκε στην Αίγυπτο, κόρη του Πτολεμαίου Η’, από τη δυναστεία που ξεκίνησε ο Πτολεμαίος, στρατηγός του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ο πατέρας της ήταν Φαραώ. Η μητέρα της ήταν κι αυτή βασίλισσα. Και το όνομά της —Σελήνη— δεν το πήρε τυχαία. Ήταν φως μέσα στο σκοτάδι μιας εποχής που κατέρρεαν βασίλεια. Κι όμως, αυτή έλαμπε μέχρι τέλους.

Η Κλεοπάτρα Σελήνη δεν ήταν απλώς μια πριγκίπισσα. Ήταν το πιο περιζήτητο πολιτικό χαρτί του ελληνιστικού κόσμου. Σε μια εποχή εμφύλιων πολέμων, παντρεύτηκε πρώτα τον ίδιο της τον αδελφό, τον Πτολεμαίο Θ’. Έπειτα, αφού η μητέρα της τον εκθρόνισε, την έδωσε σε τρεις διαδοχικούς βασιλιάδες της Συρίας — όλους Σελευκίδες, όλους αντίπαλους μεταξύ τους.

Με τον πρώτο, τον Αντίοχο Η’, απέκτησε παιδιά που αργότερα θα διεκδικούσαν τον θρόνο της Συρίας. Με τον δεύτερο, τον Αντίοχο Θ’, επιχείρησε να σταθεροποιήσει μια αιματοβαμμένη δυναστεία που κατέρρεε. Με τον τρίτο, τον Αντίοχο Ι’, έγινε η κεντρική μορφή μιας βασιλείας που δεν κράτησε αλλά σημάδεψε τη μνήμη. Κι όλα αυτά, ενώ ολόκληρη η Ανατολή συγκλονιζόταν από πολέμους, προδοσίες και Ρωμαϊκή ανάμειξη.

Όταν πέθανε ο τρίτος σύζυγός της, η Σελήνη κράτησε για τον εαυτό της τα παράλια της Συρίας και τη μεγαλούπολη Πτολεμαΐδα. Έβαλε τον γιο της στο θρόνο και έκοψε νομίσματα όπου το δικό της όνομα προηγούνταν του δικού του. Εκείνη φαινόταν μπροστά, ο γιος της πίσω. Ήταν η μόνη Ελληνίδα βασίλισσα που βασίλευσε εν ονόματι του γιου της — αλλά ουσιαστικά εκείνη κυβερνούσε.

Την εποχή που η Ρώμη αναζητούσε τρόπο να ελέγξει την Αίγυπτο, εκείνη έστειλε τα παιδιά της στη Σύγκλητο. Δεν πήγαν για να ζητήσουν ελεημοσύνη. Πήγαν να ζητήσουν τον θρόνο της Αιγύπτου, ως νόμιμοι διάδοχοι. Εκείνη ήταν η τελευταία αναγνωρισμένη απόγονος του Πτολεμαίου Α’. Αν η Ρώμη τους άκουγε, οι Σελευκίδες και οι Πτολεμαίοι θα ενώνονταν ξανά.

Η Ρώμη όμως δεν ήθελε δυνατούς ηγεμόνες. Την απέρριψε. Κι ένας άλλος βασιλιάς αποφάσισε να βάλει τέλος στην εποχή της. Ο Αρμένιος Τιγράνης, κατακτητής της Συρίας, την πολιόρκησε, την συνέλαβε και τελικά τη θανάτωσε. Δεν το έκανε από μίσος. Το έκανε από φόβο. Όσο ζούσε, κανείς δεν μπορούσε να διεκδικήσει το βασίλειο χωρίς να λογαριαστεί μαζί της.

Παντρεύτηκε τρεις βασιλιάδες. Έκανε παιδιά που τους έδωσε βασίλεια. Και πέθανε εκτελεσμένη από τον τέταρτο βασιλιά, για να μην μπορεί κανείς να την ξαναχρησιμοποιήσει. Ήταν το τελευταίο φεγγάρι μιας εποχής που έσβηνε. Και λεγόταν Σελήνη.