Δεν είχε λεφτά για σπουδές. Έγινε ο πρώτος που μέτρησε την ταχύτητα του φωτός

Δεν είχε λεφτά για σπουδές. Ο πατέρας του πουλούσε υφάσματα σε χωριά χρυσοθήρων στην Καλιφόρνια και τη Νεβάδα. Ο Άλμπερτ Μάικελσον δεν μπορούσε να ονειρευτεί τίποτα περισσότερο από έναν στρατιωτικό μισθό. Έτσι, στα 16 του, έκανε αίτηση για να μπει στη Στρατιωτική Ναυτική Ακαδημία των ΗΠΑ. Απέτυχε. Η θέση δόθηκε σε γιο βετεράνου.

Δεν το έβαλε κάτω. Πήρε μόνος του το τρένο για την Ουάσινγκτον, περίμενε έξω από τον Λευκό Οίκο και μόλις είδε τον Πρόεδρο Γκραντ να βγάζει βόλτα τον σκύλο του, του έδειξε την επιστολή υποστήριξης που είχε μαζί του. Ο Γκραντ του είπε πως δεν υπήρχαν πια θέσεις. Ο νεαρός δεν έφυγε. Πήγε ο ίδιος στο ναυτικό κολέγιο, με την ελπίδα κάποιος από τους επιτυχόντες να κοπεί στις εξετάσεις. Κανείς δεν κόπηκε. Ο Άλμπερτ γύρισε ξανά στην Ουάσινγκτον. Και τότε, ο Πρόεδρος άλλαξε τον κανόνα. Και του έδωσε μια ενδέκατη ειδική υποτροφία.

Το παιδί που παρακαλούσε για μια θέση, έγινε ο πρώτος Αμερικανός που πήρε Νόμπελ Φυσικής.

Μέσα από ασταμάτητα πειράματα, ο Μάικελσον κατάφερε να μετρήσει με ακρίβεια την ταχύτητα του φωτός. Όχι μια φορά. Αλλά τόσες πολλές που πέτυχε σφάλμα μικρότερο του 1 km/sec. Χρησιμοποιώντας οπτικά συστήματα που σχεδίασε μόνος του και εξαρτήματα από υλικά που έβρισκε στα εργαστήρια, μέτρησε για πρώτη φορά στην Ιστορία την απόσταση των άστρων από τη Γη με επιστημονικά εργαλεία.

Ήταν εκείνος που απέδειξε πως δεν υπάρχει αιθέρας. Το περίφημο πείραμα Μάικελσον–Μόρλεϊ άλλαξε τον κόσμο της Φυσικής, ανοίγοντας τον δρόμο για τον Αϊνστάιν και τη θεωρία της σχετικότητας. Το λάθος τους – γιατί κανονικά θα έπρεπε να είχαν βρει τον αιθέρα – ήταν αυτό που οδήγησε στην αλήθεια. Και η αλήθεια ήταν ότι το φως κινείται με την ίδια ταχύτητα προς όλες τις κατευθύνσεις. Όχι επειδή περνά από κάποιο μέσο. Αλλά επειδή είναι το απόλυτο όριο.

Όταν πια έγινε διάσημος, δεν ξεκίνησε να χτίζει βιομηχανίες. Έχτισε καριέρες. Δίδαξε στο Σικάγο, στο Κλίβελαντ, στο Παρίσι και στην Οξφόρδη. Άνοιξε δεκάδες εργαστήρια. Εκπαίδευσε μια ολόκληρη γενιά φυσικών που θα γίνονταν οι πατέρες του 20ού αιώνα. Η συνεισφορά του στην Οπτική ήταν τόσο θεμελιώδης που ακόμα και σήμερα οι βασικές του τεχνικές μέτρησης χρησιμοποιούνται.

Ποτέ δεν ξέχασε πώς ξεκίνησε. Μεγάλο μέρος της καριέρας του το αφιέρωσε στο να φτιάχνει συστήματα υποτροφιών. Έλεγε πως «το φως δεν είναι μόνο ταχύτητα. Είναι αλήθεια. Και η αλήθεια πρέπει να μετριέται από όλους, όχι μόνο από τους πλούσιους».

Όταν πέθανε, είχε ήδη αλλάξει για πάντα τον τρόπο που μετράμε τον χρόνο, την απόσταση, το σύμπαν. Είχε δείξει ότι δεν χρειάζεσαι ούτε όνομα, ούτε πλούτη, για να γίνεις φως.