Τέλος εποχής…
Κάθε τέλος, λένε, σηματοδοτεί και μια αρχή. Κι αν τα παιχνίδια στο Κάουνας ανοίγουν την πόρτα σε μια νέα εποχή στην Ευρώπη με το μπάσκετ που λανσάρει η Ζαλγκίρις (και θα το αναλύσουμε περαιτέρω κάποια άλλη στιγμή), βάζουν, παράλληλα και μια μεγαλοπρεπή τελεία στον Ολυμπιακός των 10s.
Κάθε τέλος, λένε, σηματοδοτεί και μια αρχή. Κι αν τα παιχνίδια στο Κάουνας ανοίγουν την πόρτα σε μια νέα εποχή στην Ευρώπη με το μπάσκετ που λανσάρει η Ζαλγκίρις (και θα το αναλύσουμε περαιτέρω κάποια άλλη στιγμή), βάζουν, παράλληλα και μια μεγαλοπρεπή τελεία στον Ολυμπιακός των 10s.
Η ομάδα που στη δεκαετία που διανύουμε σάρωσε τα πάντα και δημιούργησε το δικό της θρύλο στο ευρωπαϊκό μπάσκετ, στη Λιθουανία κατέθεσε την ταυτότητά της.
Ο Ολυμπιακός -μην ξαναλέμε για τραυματισμούς κτλ- που παρουσιάστηκε στη σειρά με την ομάδα του Γιασικεβίτσιους, ήταν απλώς ένα σύνολο που προσπάθησε να… φωτιστεί έχοντας λάμψη μόνο από το παρελθόν του.
Αυτό που φαινόταν από την αρχή της σεζόν επαληθεύθηκε με τον χειρότερο τρόπο στο Κάουνας. Εκεί που ο Ολυμπιακός βρήκε μια ομάδα που όσο και αν ήθελε δεν μπορούσε να τη νικήσει. Όχι σε σειρά, αλλά ούτε και σε μονό παιχνίδι. Η Ζαλγκίρις παρουσιάστηκε σε όλη τη σειρά ως φόβητρο για τον Ολυμπιακό που απλώς δεν…
Μια ομάδα κουρασμένη, άδεια σε όλα τα επίπεδα, χωρίς ιδέες, χωρίς πλάνο χωρίς εγωισμό. Μια φθορά που σίγουρα ήταν αναμενόμενη, απλώς η εικόνα προκαλεί στεναχώρια.
Κάποιος θα πει πως η σεζόν δεν έχει τελειώσει, πως υπάρχει ακόμα το πρωτάθλημα κτλ. Μα και τον τίτλο να πάρει στην Ελλάδα, είναι από τις περιπτώσεις που όλοι θα θυμούνται πως αυτή η ομάδα έχασε το Κύπελλο από την ΑΕΚ και αποκλείστηκε από το Final-4 έχοντας πλεονέκτημα έδρας από την Ζαλγκίρις. Άδικο; Ίσως, αλλά αληθινό.
Ξαναγράψαμε πως ο κύκλος του Γιάννη Σφαιρόπουλου έχει κλείσει στον Πειραιά. Και μετά από την εικόνα της ομάδα στο Κάουνας (μας) έπεισε και τους πιο δύσπιστους. Ο Ολυμπιακός πρέπει να προετοιμαστεί για την επόμενη μέρα. Και πρέπει να αποφασίσει αν θα συνεχίσει να είναι η ομάδα του Σπανούλη ή η ομάδα με (ηγέτη) τον Σπανούλη. Φέτος ακροβάτησε ανάμεσα σε αυτά τα δύο και έπεσε κάθε φορά που προσπάθησε να ισορροπήσει. Αλίμονο, δεν υπάρχει μομφή για τον άνθρωπο που άλλαξε την ιστορία του μπασκετικού Ολυμπιακού, αλλά ακόμα και ο Σπανούλης χρειάζεται ειδική διαχείριση και μεταχείριση, κάτι που φέτος δεν υπήρξε.
Ο Ολυμπιακός έχει μία σπουδαία βάση παικτών, πάνω στους οποίους θα πρέπει να χτιστεί η νέα ομάδα. Με μία προϋπόθεση βέβαια. Πως θα υπάρχει κίνητρο. Γιατί ακόμα και αυτό έδειχνε να λείπει φέτος…
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
