Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
Όταν ο Ζήνων έλεγε πως ο Αχιλλέας δεν φτάνει ποτέ τη χελώνα, τον περνούσαν για τρελό. Σήμερα, η φυσική παραδέχεται ότι ίσως είχε δίκιο.
Δεν είναι απλώς ρολόγια. Είναι βασιλική ακρίβεια σε κάθε δευτερόλεπτο. Και όταν αλλάζει η ώρα, χρειάζονται 18 ώρες για να τα ρυθμίσουν όλα.
Είναι νυχτόβιος, δεν πετάει και είναι έτοιμος να εξαφανιστεί. Το 2019, του έβαλαν μουσική για να ερωτευτεί. Και το θαύμα έγινε.
Δεν έπιναν νερό αλλά μπύρα. Δεν νήστευαν, απλώς άλλαζαν το μενού. Οι μοναχοί του Westminster Abbey έτρωγαν σαν ευγενείς — και αυτό τους κόστισε ακριβά.
Ο Ιωάννης Δ΄ Κρίσπος κυβέρνησε τη Νάξο και τα γύρω νησιά για σχεδόν μισό αιώνα. Από παιδί-δούκα έγινε σκιά ενός ηγέτη, δίνοντας στους Οθωμανούς ό,τι είχε για να μην τον καταστρέψουν.
Οι θεοί έπαιζαν με χρυσά κόκαλα. Οι στρατιώτες της Τροίας με κατσικίσια.
Δεν είναι κουίζ: είναι επιστημονικό τεστ DNA που αποκαλύπτει αν μισείς τον κόλιανδρο, αν μασάς παγάκια, αν βρωμάνε οι μασχάλες σου ή αν τα ούρα σου αλλάζουν μυρωδιά. Και έχει απόλυτο δίκιο.
Στη Θάσο πριν από 20.000 χρόνια δεν χρειαζόσουν καράβι για να πας. Ήταν ενωμένη με την ξηρά. Και λίγο αργότερα, έστελνε το λευκό της μάρμαρο στις πιο λαμπρές πόλεις του κόσμου.
Η ιστορία της λέξης «εργατοπατέρας» ξεκινά από τον Μεσοπόλεμο και τη σχέση κράτους και συνδικάτων.
Πριν ξεκινήσει η ιστορία της Σπιναλόγκας, υπήρχε η Μεσκινιά. Μια χαράδρα έξω από τα τείχη του Χάνδακα, όπου οι λεπροί ζούσαν σε σπηλιές, έφτιαξαν εκκλησία και επιβίωναν μόνοι, στιγματισμένοι και ξεχασμένοι.