Η νοσταλγία και η αλήθεια πίσω από την πρώτη συνάντηση Μπατίστα και Μανωλά στην ΑΕΚ
Μια ιστορία γεμάτη συναισθήματα και αποκαλύψεις από τα πρώτα βήματα του Ντάνιελ Μπατίστα στην ΑΕΚ. Από τις κλωτσιές του Μανωλά μέχρι την τελική φιλία τους…
Αρχική » Archives for Φίλιππος Ποταμιανάκης » Σελίδα 110
Από μικρός με μία μπάλα στα… πόδια. Το μόνο που ήθελε ήταν να ασχοληθεί με αυτή. Αφού δεν τα κατάφερε κλωτσώντας τη, το κάνει γράφοντας. Βέβαια, ακόμα τα ποδοσφαιρικά δεν τα έχει πιάσει, αφού ασχολείται με άλλα σπορ, αλλά που θα πάει. Όλος ο καιρός μπροστά του είναι.
Μια ιστορία γεμάτη συναισθήματα και αποκαλύψεις από τα πρώτα βήματα του Ντάνιελ Μπατίστα στην ΑΕΚ. Από τις κλωτσιές του Μανωλά μέχρι την τελική φιλία τους…
Σαν σήμερα, το 1993, το ποδόσφαιρο της Ζάμπια βυθίστηκε στο πένθος. Ένα αεροπορικό δυστύχημα στέρησε από τη χώρα μια γενιά γεμάτη όνειρα
Ήταν 27 Απριλίου 1994 όταν ο Βασίλης Τσιάρτας φόρεσε για πρώτη φορά τη φανέλα της Εθνικής Ελλάδας, στο φιλικό με τη Σαουδική Αραβία. Μια καριέρα έμελλε δέκα χρόνια αργότερα να κορυφωθεί με την κατάκτηση του Euro 2004.
Η εικόνα του Ρόμπεν να φεύγει μόνος του και ο Πουγιόλ να τον κρατά απεγνωσμένα ζει ακόμα στις μνήμες όσων είδαν τον τελικό του Μουντιάλ 2010. Αν είχε πέσει, ίσως η ιστορία να είχε γραφτεί αλλιώς…
Ο Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα έκανε το ντεμπούτο του σε Παγκόσμιο Κύπελλο το 1982, στην Ισπανία. Η παρουσία του, όμως, δεν ήταν αντάξια της λάμψης του και κατέληξε σε έναν από τους πιο άδοξους αποκλεισμούς της Αργεντινής.
Γεννημένος στη Γερμανία, αλλά χωρίς να παίξει ποτέ γι’ αυτήν. Ο Ρόμπερτ Προσινέτσκι έγραψε ιστορία σκοράροντας σε δύο Μουντιάλ για δύο διαφορετικές χώρες—και καμία δεν ήταν η πατρίδα του.
Ο μικρόσωμος Βραζιλιάνος που έγινε ο φόβος και ο τρόμος κάθε άμυνας. Ο MVP του Μουντιάλ 1994 δεν ξαναφόρεσε ποτέ τη φανέλα της «σελεσάο» σε Παγκόσμιο Κύπελλο.
Το 2005, ο Παρκ Τζι-σούνγκ έγινε ο πρώτος Νοτιοκορεάτης που πάτησε Premier League. Πολλοί τον είδαν σαν «marketing κίνηση» για να πουλήσει η United φανέλες στην Ασία. Όμως αυτός είχε άλλα σχέδια…
Δεν ήταν σε κάποιο γήπεδο, ούτε μπροστά σε μια κάμερα. Ήταν σε ένα μπαρ της γειτονιάς, ένα χαλασμένο Smart, και ένα βλέμμα πατέρα που τα έλεγε όλα.
Ίσως η πιο «σικ» φανέλα στην ιστορία της Δυτικής Γερμανίας. Και δεν ήταν καν Adidas.