Ο Άρης των προηγούμενων ετών θα έχανε στη Νίκαια, αυτός νικάει! (vid)

Η νίκη με 97-90 επί του Ιωνικού και ο τρόπος που ήρθε είναι ένα ακόμη δείγμα ότι ο φετινός Άρης έχει ανέβει επίπεδο, σε σχέση με εκείνων των προηγούμενων ετών.

Ο Άρης που ξέραμε θα έχανε στη Νίκαια. Άντε να έκανε μια αντεπίθεση στο τρίτο δεκάλεπτο, όμως στο τέταρτο θα κατέρρεε και θα έχανε με διψήφιο αριθμό πόντων. Όχι όμως η σκληρή ομάδα που έχει φτιάξει φέτος ο Γιάννης Καστρίτης. Σκληρή και αγωνιστικά, αλλά και πνευματικά.

Μάλιστα οι «κιτρινόμαυροι» κέρδισαν, ενώ ο αντίπαλος είχε νούμερα νικητή στη στατιστική του. Επέτρεψε στον αντίπαλό του να πετύχει 90 πόντους, επέτρεψε σε έναν παίκτη να σκοράρει 31 (Μαυροκεφαλίδης), να ευστοχήσει σε 16/38 τρίποντα (42%), να πάρει περισσότερο ριμπάουντ (41 έναντι 33, εκ των οποίων τα 12 επιθετικά) και να μοιράσει το ασύλληπτο 31 ασίστ!

Και όμως ο «Αυτοκράτορας» νίκησε γιατί αντιπαρέταξε ακόμη πιο εντυπωσιακά νούμερα. Σημείωσε 97 πόντους (τους 53 στο β’ μέρος και τους 18 στην παράταση), είχε τρομερή επίδοση στα κλεψίματα (18), πέτυχε τα 11 από τα συνολικά 12 τρίποντά του (12/30), στα τελευταία 25 λεπτά του αγώνα (ως τότε είχε 113) και υποχρέωσε τον αντίπαλό του σε 24 λάθη.

Επιπλέον είχε παίκτες που ενώ σε μεγάλο μέρος του αγώνα ήταν αρνητικοί, να εξελιχθούν σε πρωταγωνιστές στα κρίσιμα σημεία και εν τελεί σε εκ των κορυφαίων του Άρη στη Νίκαια (Νότε, Μήτρου-Λόνγκ).

Σημαντικό επίσης ότι ο Άρης κατάφερε να επιστρέψει τρεις φορές στο ματς. Η πρώτη μετά το 22-12, η δεύτερη όταν έκανε επιμέρους 16-2 στο πρώτο μισό του τρίτου δεκαλέπτου και η τελευταία και πιο σημαντική, στο τελευταίο τρίλεπτο όταν γύρισε από το -9 (74-65), όταν οι περισσότεροι νόμιζαν πως ήταν καταδικασμένος.

Μέσα στο παρκέ ο Καστρίτης πήγε σε όσο το δυνατόν πιο αθλητικό σχήμα, προτιμώντας στους ψηλούς τον Σανογκό (ήταν πολύτιμος), με τον Καββαδά να παίζει μόνο 7 λεπτά (παρότι απέναντι υπήρχε ο «βαρύς») Μαυροκεφαλίδης. Παράλληλα ο κόουτς του «Αυτοκράτορα» χρησιμοποίησε ελάχιστα τον Χόρλερ στο δεύτερο μισό του αγώνα, καθότι σε κακή μέρα.

Βεβαίως το συγκεκριμένο ματς έχει διττή σημασία, γιατί κάλλιστα θα μπορούσε να είχε χαθεί. Έγιναν πολλά αβίαστα λάθη, υπήρχαν πολλά κενά στην άμυνα, ενώ πάρθηκαν λανθασμένες αποφάσεις, ομαδικά και ατομικά. Κυρίως έλειψε ένας πλέι μέικερ που να προσδώσει ηρεμία και να κοντρολάρει σωστά το παιχνίδι του Άρη όταν επικρατούσε «πανικός».

Ευτυχώς όμως αυτός ο παίκτης υπάρχει στο ρόστερ και λέγεται Τζος Χάγκινς. Ήδη κατάφερε να πατήσει ξανά στο παρκέ μετά τον τραυματισμό του και με την παρουσία του στα επόμενα παιχνίδια πιστεύω οτι ο Άρης θα είναι ακόμη καλύτερος.

Μετά τον Ιωνικό υπάρχει ο Κολοσσός όπου ο Καστρίτης και οι παίκτες θα παίξουν και πάλι σε ένα κατάμεστο Παλέ και αναμένεται να σπάσουν μία ακόμη «κατάρα». Ο πρώτος γύρος είναι πιθανό να βρει τον Άρη στην 3η θέση και θα αυτή θα την είχε σχεδόν καπαρώσει από τώρα, αν δεν υπήρχε εκείνη η αλλοίωση στο Περιστέρι.

ΥΓ: Ο Τολιόπουλος είναι «άλλος παίκτης» στα χέρια του Καστρίτη. Ο νεαρός τεχνικός του έχει δώσει ηγετικό ρόλο και βλέπετε με πόση αυτοπεποίθηση παίζει. Πέρσι στον ΠΑΟΚ ήταν «εγκλωβισμένος» από τη διαχείριση του Λυκογιάννη, ο οποίος δεν τον αξιοποίησε σωστά.