Η επιλεκτική ευαισθησία που έχει ο Νίκος Μποζιονέλος και η προκλητική αδιαφορία του ΠΣΑΤ – Μας συγχωρείτε που ο Ελύτης δεν πέθανε «στη βάρδιά μας»!

Μέλος του διοικητικού συμβουλίου του ΠΣΑΤ, ο Νίκος Μποζιονέλος, δεν χάνει ευκαιρία να σπιλώνει τη μαρκίζα του Sportime, να θίγει προσωπικότητες και υπολήψεις και να προσβάλει ανοικτά τους εργαζόμενους ενός αθλητικού μέσου. Η επιλεκτική ευαισθησία ενός ατόμου, είναι ένα ζήτημα ανησυχητικό. Ακόμα μεγαλύτερο είναι πως ο ΠΣΑΤ ανέχεται αυτή την επικοινωνιακή αλητεία.

Πάγια αρχή του Sportime είναι να απαντά και να δηλώνει την παρουσία του όταν «βάλλεται». Πολλώ δε όταν αυτό γίνεται επανειλημμένως και με σκοπούς που εξυπηρετούν μόνο τη δυσφήμηση και τη δημιουργία κακών εντυπώσεων. Είμαστε ανοικτοί στην κριτική, ακόμα κι αν αυτή είναι κακόβουλη, αλλά σε όλα τα πράγματα υπάρχει κι ένα όριο. Η σιωπή δεν σημαίνει αδυναμία, κι αν έτσι εκλήφθηκε τόσο καιρό, εδώ είμαστε για να το λύσουμε.

Σε λίγο καιρό θα συμπληρωθούν δύο εβδομάδες. Τόσο έχει μείνει αναρτημένη δημοσίευση του Νίκου Μποζιονέλου στα social media, ο οποίος έτι μία φορά βάλλει κατά του Sportime με αφορμή ένα πρωτοσέλιδο. Μάλιστα, το συγκεκριμένο πρωτοσέλιδο έχει -καθαρά- χιουμοριστική διάθεση, εκφράζει τη σκέψη πολλών οπαδών του Ολυμπιακού εκείνη τη στιγμή, ενώ είναι άκρως γηπεδικό και ποδοσφαιρικό.

Η αθυροστομία, υπαρκτή μεν, πλην όμως κεκαλυμμένη, είναι ίδιον του Έλληνα οπαδού όταν παρακολουθεί ποδοσφαιρικό αγώνα. Είναι μέσα στο DNA μας (καλώς ή κακώς) και αποδίδει τον παλμό. Με απλά λόγια, ο Νίκος Μποζιονέλος ξύνεται στην γκλίτσα του τσοπάνη, θέλοντας να κατηγορήσει και να δυσφημίσει το Sportime.

Ενοχλεί η επιλεκτική ευαισθησία

Τα εξώφυλλα του Sportime καταπιάνονται με θέματα που απασχολούν την κοινωνία, αθλητικά και μη. Αναφέρονται, όμως, πολλές φορές και στις ανησυχίες που έχει η ομάδα, η οποία είναι υπεύθυνη για τα εξώφυλλα. Είτε τώρα στο ηλεκτρονικό έντυπο είτε και στο περίπτερο.

Οι απόψεις μας δεν μπορούν να είναι οικονομικές. Δεν είμαστε εδώ για να συμφωνούν όλοι και δεδομένα δεν μπορούμε να αρέσουμε σε όλους. Η κριτική που δεχόμαστε πολλές φορές είναι έντονη. Άλλες φορές εποικοδομητική, άλλες όχι. Πολλοί είναι αυτοί που μας πιάνουν στο «στόμα τους». Αλλά ο Νίκος Μποζιονέλος το πράττει συστηματικά, κι αυτή τη φορά χωρίς λόγο ή αφορμή. Μάλιστα η κριτική του συνοδεύεται από ένα λογύδριο νοσταλγίας, χαρακτηρίζοντας τα πρωτοσέλιδα γελοία.

Μας συγχωρείτε που ο Οδυσσέας Ελύτης «δεν πέθανε στη βάρδιά μας».

Η επιτυχία του παλιού Sportime και των συντελεστών του, με κορυφαίο όλων στο οργανόγραμμα τον Χάρη Ξύδη, δεν έχει να κάνει με ένα εξώφυλλο. Δεν έχει να κάνει με τον Οδυσσέα Ελύτη. Ναι, είναι ένα πρωτοσέλιδο που έχει γράψει ιστορία, αλλά είναι αδικία για όσους το σκέφτηκαν να μνημονεύονται κυρίως γι’ αυτό. Είναι προσβολή για τις ικανότητές τους, από τη στιγμή που έκαναν το… προφανές.

Επιτυχία του παλιού Sportime ήταν πως υπήρξε μια εφημερίδα που μπορούσαν να την αγοράσουν όλοι, ανεξαιρέτως. Επιτυχία ήταν το γεγονός πως πολλές οικογένειες ευεργετήθηκαν οικονομικά και σε επίπεδο σταδιοδρομίας από την παρουσία τους εκεί, μιας και το Sportime τους έδωσε χώρο και αξία στη δουλειά τους.

Και εν πάση περιπτώσει ο Οδυσσέας Ελύτης δεν πέθανε «στη βάρδιά μας». Σε αυτή, πέθανε ο Μίκης Θεοδωράκης. Ασφαλώς και το Sportime έκανε το προφανές. Υπήρχαν κι άλλα πρωτοσέλιδα, πολλά, που ξέφυγαν από τα καθιερωμένα και τίμησαν μικρούς ή μεγάλους, γνωστούς ή λιγότερο γνωστούς ήρωες και Έλληνες. Όπως το πρωτοσέλιδο για τον παιδικό καρκίνο ή τη σύζυγο και γυναίκα σύμβολο του δολοφονημένου Μανώλη Καντάρη.

Βέβαια, για τον έφορο του ΠΣΑΤ και μέλος της ΕΣΗΕΑ σε άλλα ζητήματα δεν υπάρχει κανένα απολύτως πρόβλημα να χρησιμοποιεί όλες τις κλίσεις του ρήματος «πηδάω», σε κάθε ευκαιρία. Και να ήταν μόνο αυτό το πρόβλημα στις αναρτήσεις, αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας.

Τι κάνει ο ΠΣΑΤ και η ΕΣΗΕΑ;

Το θέμα μας και το μεγαλύτερο ερώτημα σε όλα όσα αναφέραμε, έχει να κάνει με το τι κάνει ο ΠΣΑΤ. Ο Νίκος Μποζιονέλος με το πρόσχημα του «ό,τι δηλώσεις είσαι», μπορεί να παριστάνει τον ηθικολόγο και να γράφει ό,τι θέλει στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Το ξεκάθαρα χιουμοριστικό πρωτοσέλιδο με Μαρτίνς και Φορτούνη απαιτεί αντίληψη ή αίσθηση του χιούμορ για να το καταλάβει κάποιος. Επιπρόσθετα, δεν είναι το ζητούμενο για ένα Μέσο να ασχολείται με τα συμπλέγματα που μπορεί να έχει ο καθένας και να τα βγάζει στα social media.

Ο ΠΣΑΤ όμως είναι Πανελλήνιος Σύνδεσμος Αθλητικού Τύπου. Ο Νίκος Μποζιονέλος είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου. Η ΕΣΗΕΑ είναι η Ένωση Συντακτών. Ποια είναι η χρησιμότητά τους στο «σήμερα»; Διότι, στη διασφάλιση θέσεων εργασίας και δεδουλευμένων ο βαθμός επιτυχίας είναι χαμηλός. Οι απεργίες είναι ανούσιες.

Αν ο μοναδικός λόγος ύπαρξής τους είναι οι ανακοινώσεις για όσους «φεύγουν» και η ενημέρωση για το πότε εργάζονται οι συντάκτες στις αργίες, ας «κλείσουν» τα μαγαζιά από τώρα. Αν αδυνατούν να διασφαλίσουν και να προστατέψουν Μέσα Ενημέρωσης από ανθρώπους που ενώ βρίσκονται στους κόλπους τους και, μάλιστα, σε καίριες θέσεις, δεν έχουν κανέναν ενδοιασμό να προσβάλουν Μέσα Ενημέρωσης που κάνουν με αξιοπρέπεια τον αγώνα τους καθημερινά και είναι συνεπείς στις καταβολές τους προς τους εργαζόμενους, τότε τι μπορούν να κάνουν;

Ο Γιάννης Θεοδωρακόπουλος και η Μαρία Αντωνιάδου οφείλουν να πάρουν θέση και να δράσουν για να περιοριστούν τα φαινόμενα «Μποζιονέλου». Ειδικά όταν αυτά προέρχονται εκ του μη όντος…

Ειδήσεις σήμερα

Μύκονος: Πολλά τα κενά δωμάτια και τρελό «κράξιμο» στο εξωτερικό – Τι έχει συμβεί

Απίστευτο αυτό που έκανε ο Αμπουμπακάρ Καμαρά στον Ολυμπιακό – Ποιο ήταν το λάθος του;

Ελληνοτουρκικά: Τελειώνουν το θέμα των τουρκικών F-16 οι Αμερικανοί – Δεν θα τα δει ο Ερντογάν