Άξιος ο μισθός σου, Βασιλόπουλε!

Πάγια θέση μας σε κάτι τέτοια θέματα είναι η αδιαφορία. Αυτή και (του/τους) πρέπει. Αλλωστε όπως συνήθιζε να λέει και ένας από τους λίγους, κανονικούς, δημοσιογράφους που έχει βγάλει αυτή η χώρα: «όταν ανακατεύεις τα σκατά μυρίζουν». Η σιωπή δεν είναι αδυναμία. Ομως που και που είναι απαραίτητο να δείχνεις τα νύχια σου, να υπενθυμίζεις πως υπάρχεις.

Ο Κώστας Βασιλόπουλος κατηγόρησε ευθέως το Sportime για το πρωτοσέλιδό του, την επομένη της νίκης του ΠΑΟΚ κόντρα στον Πανιώνιο. Για να είμαστε πιο σωστοί την επομένη ενός συλλαλητηρίου και μιας εμετικής δήλωσης του Γιώργου Τουρσουνίδη περί διχοτόμησης της χώρας στα δύο. Σε μια μάζωξη που τα αίματα, είθισται να, ανάβουν είναι κάπου λογικό να πεις και μια κουβέντα παραπάνω. Εκεί που ο όχλος… διψάει για αίμα και το «εγώ» σου για επιβεβαίωση.

Όμως ο άλλοτε διεθνής παίκτης υπερασπίστηκε και…. νηφάλιος τις κουβέντες του. Εχοντας φορέσει τη φανέλα με το εθνόσημο, έχοντας υπηρετήσει τον ελληνικό στρατό, πως άραγε ρίχνεις λάδι στη φωτιά της διχοτόμησης, ενός εμφυλίου πολέμου επί της ουσίας. Ας μην κρυβόμαστε. Αυτή η φωτιά σιγοκαίει τη δεδομένη στιγμή.

Αν το πρωτοσέλιδο του Sportime μπορεί να παίξει το ρόλο ενός πυροσβεστήρα σε μια πυρκαγιά, οφείλει να το κάνει. Κι ας είναι μικρή η συμβολή του. Μακάρι για να ακολουθήσουν κι άλλα μέσα. Τούτο δεν εκφράζεται για να ευλογήσουμε τα γένια μας. Περισσότερο είναι μια φωνή ανησυχίας για τα μελλούμενα.

Πάμε όμως τώρα και στην ανάρτηση του Κώστα Βασιλόπουλου. Ο λαϊκισμός είναι ένα φαινόμενο σε έξαρση. Εκπορεύεται από την επικρατούσα πολιτική σκηνή της χώρας. Είναι στη μόδα, με δυο λόγια. Η καραμέλα για «Βούλγαρους» και «κράτος Αθηνών» πρέπει κάποια στιγμή να σταματήσει. Οπαδοί του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού έχουν αποκαλέσει αυτούς της ΑΕΚ… Τούρκους. «Το γαμ… η ΑΕΚ και η Τουρκία» έχει παίξει σε πολλές versions. Το «χανούμια» επίσης.

Ένας ΑΕΚτζής δεν βρέθηκε να πει να χωρίσουμε την Ελλάδα στα δύο. Ούτε να πει να δημιουργηθεί κάποιο «προτεκτοράτο» σε Ηράκλειο, Φιλαδέλφεια και Νέα Ιωνία. Προσέξτε. Το παράδειγμα δεν είναι τυχαίο. Μιλάμε για μια ομάδα που εκφράζει επίσης την προσφυγιά, που υποβιβάστηκε για χρέη και που έχει χάσει πρωτάθλημα λόγω δικαστικής απόφασης. Καθόμαστε και δίνουμε αξία στο… Βούλγαροι, όταν αυτό λέγεται με τη μορφή που ένας οπαδός του Ολυμπιακού ακούει το «κωλόγαυρος». Δεν νομίζω κι αυτός να παρεξηγείται. Που και να το παθαίνει δηλαδή, το πολύ πολύ να κόψει τον γαύρο και να το… γυρίσει σε μαριδάκι. Οι δε φίλοι του Παναθηναϊκού είναι… βάζελοι. Σπουδαία τα λάχανα.

Ο Σωκράτης στην αρχαία Ελλάδα περπατούσε στο δρόμο και άκουγε στο δρόμο να τον αποκαλούν κίναιδο. Δεν αντιδρούσε. Χαμογελούσε κι προχωρούσε παρακάτω. Δεν εξετάζουμε αν ήταν ομοφυλόφιλος ή όχι. Ούτε που μας ενδιαφέρει. Όταν το ρώτησε κάποιος γιατί δεν αντιδράς, πήρε ένα κουρέλι από κάτω και του το φόρεσε. Εκείνος αμέσως το έβγαλε από πάνω του. Τότε του είπε: «φοράω μόνο όσα θέλω εγώ και όχι όσα θέλουν οι άλλοι να μου φορέσουν».

Με δυο λόγια δεν μπορεί να αισθάνεται κανείς οπαδός του ΠΑΟΚ Βούλγαρος. Εκείνοι οι τύποι που είχαν τη σημαία της Βουλγαρίας στην Τούμπα ήταν οι… καλύτεροι. Στα πλαίσια του αυτοσαρκασμού τους… έγραφαν όλους εκεί που δεν πιάνει μελάνι. Επίσης, οι οπαδοί του ΠΑΟΚ –πολλώ δε οι παλαίμαχοι παίκτες του- δεν εκφράζουν όλη τη Βόρεια Ελλάδα. Ενας οπαδός του Αρη και του Ηρακλή (που επίσης πλήρωσαν με υποβιβασμό οικονομικές αμαρτίες και όχι μόνο), είναι υπέρ της διάσπασης άραγε;

Πάμε και στον Κώστα Βασιλόπουλο. Μαζί του είμαι, σε ένα βαθμό. Σέβεται τη δουλειά του και τα χρήματα που παίρνει από τον εργοδότη του. Και χωρίς περαιτέρω υπαινιγμούς εργάζεται στο SDNA και τη FORZA. Το προφανές δεν χρειάζεται να ειπωθεί. Πρέπει να πει συγκεκριμένα πράγματα. Οφείλει να υπηρετήσει μια προδιαγεγραμμένη πολιτική. Όλα κι όλα. Δεν τον κατηγορώ. Αυτός τα γράφει, ελεύθερα. Δεν αναγκάζει τον κόσμο να τα διαβάσει, μηδέ να τα ενστερνιστεί.

Πως γίνεται ρε καρντάσια όμως να καμαρώνετε για τον κάθε Βασιλόπουλο και τον κάθε Τουρσουνίδη; Πως γίνεται σε μια εποχή που τα εθνικά θέματα «καίνε» να μιλάτε για διχοτόμηση; Πως γίνεται λίγες μέρες μετά το θάνατο ενός σμηναγού που επέστρεφε από αναχαίτιση τουρκικού αεροσκάφους να είστε έτοιμοι να πιάσετε τα… όπλα και να κατέβετε στην Αθήνα και όχι να… κόψετε προς Κωνσταντινούπολη μεριά;

Ξαναλέω. Ελευθερία και δημοκρατία έχουμε. Ο καθένας ό,τι θέλει γράφει. Κι όποια εφημερίδα επιθυμεί τη στοχοποιεί. Ο μόνος είναι άλλωστε… Απλώς απορώ. Πως ένας άνθρωπος που πληρώνεται πριν να γράψει, κρίνει αυτούς που γράφουν για να πληρωθούν.