Ο Πέδρο Μαρτίνς είναι… διεστραμμένος

Υπήρχε λόγος που ο Πέδρο Μαρτίνς ήταν στο «ναι μεν, αλλά…», για τον κόσμο του Ολυμπιακού. Οι περισσότεροι στο «ναι», οι λιγότεροι στο «αλλά» μέσα σε αυτούς και ο υπογράφων. Αυτός -ο λόγος- ήταν ο τελικός στόχος, οι τίτλοι, η ουσία.

Ο Πορτογάλος όμως άντεξε τους κραδασμούς που του έτυχαν την περασμένη σεζόν, επειδή συνδέθηκε με το DNA και τον οργανισμό του συλλόγου. Επειδή καταλάβαινε και καταλαβαίνει τον οργανισμό των «ερυθρολεύκων».

Στο πρόσφατο παρελθόν το έχουν πράξει άλλοι δύο προπονητές. Ο Ερνέστο Βαλβέρδε και ο Μάρκο Σίλβα. Αμφότεροι στο υψηλότερο επίπεδο πλέον.

Πέρασε κι άλλος εξαιρετικός προπονητής από τον «ερυθρόλευκο» πάγκο. Ο Λεονάρντο Ζαρντίμ. Επαιζε πολύ αμυντικά για τα γούστα της εξέδρας.

Παρότι δεν είχε κατάλληλα επιθετικά υλικά για να δείξει κάτι αλλιώτικο. Παρόλο που ήταν πρώτος και αήττητος στο πρωτάθλημα. Εκδιώχθηκε κακήν κακώς.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Ολυμπιακός – Ρούμπεν Σεμέδο: Επέμενε, γιατί ήξερε

Ο Ολυμπιακός πρέπει να παίζει για τον κόσμο του. Για τα γκολ, επιθετικά.

Την… ομορφιά που έβλεπε στο γήπεδο ο κόσμος την περυσινή σεζόν, εξαργύρωσε σε «μπουκαλάκι» εμπιστοσύνης που δεν έχανε παρά ελάχιστες σταγόνες ο Μαρτίνς.

Η αναμέτρηση με την Τότεναμ κατέδειξε περίτρανα το «γιατί». Ο Ολυμπιακός έχει επιστρέψει από το 0-2, σε 2-2. Στην οικονομία του ομίλου, αυτός ο βαθμός μπορεί να είναι που θα κάνει και τη διαφορά για την πρόκριση στο Γιουρόπα Λιγκ.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Ερυθρός Αστέρας: Με κόσμο κόντρα στον Ολυμπιακό

Ομως όχι. Εκείνος πήγε κόντρα στη λογική του γκρουπ. Απαρνήθηκε την πορτογαλική του φύση. Οι φίλαθλοι της ομάδας του Πειραιά, ίσως και ο Ποτσετίνο, να περίμεναν το 4-2-3-1 να γίνει 4-3-3, με την είσοδο του Καμαρά στη θέση του Βαλμπουενά.

Ο Μαρτίνς έβαλε τον Μπενζιά που έχει (στα χαρτιά τουλάχιστον) περισσότερες επιθετικές αρετές.

Στη συνέχεια έβγαλε εκτός τον Μασούρα, που είναι ένα εξτρέμ πιστό στα ανασταλτικά του καθήκοντα, για να βάλει στο γήπεδο τον Ραντζέλοβιτς. Ενα εξτρέμ που… δεν κρατιέται πίσω.

Ακόμα και προς το φινάλε. Φρεσκάρισμα στην επίθεση. Ελ Αραμπί…

Ο Πέδρο Μαρτίνς είναι διεστραμμένος. Είναι με τον Ολυμπιακό σε όμιλο με Μπάγερν, Τότεναμ και Ερυθρό Αστέρα και σκέφτεται πως θα κερδίσει τη φιναλίστ του Τσάμπιονς Λιγκ εντός έδρας.

Δεν σκέφτεται δηλαδή την 3η θέση, αλλά την πρόκριση. Εχει απέναντί του έναν από τους καλύτερους προπονητές παγκοσμίως και δεν τον απασχολεί να τον… δει.

Ο Αργεντινός έφερνε από τον πάγκο Σον και Λαμέλα και ο Μαρτίνς αδιαφορούσε. Εβαζε επιθετικογενείς παίκτες. Δεν προσαρμόστηκε στον αντίπαλό του.

Το μόνο που τον απασχολεί είναι το δικό του σκεπτικό, το να υπηρετήσει τον οργανισμό και την κυτταρική δομή του Ολυμπιακού.

Αυτή είναι η διαστροφή του, με το επιθετικό ποδόσφαιρο τρέφεται ο ίδιος. Αυτό θα είναι το διαπιστευτήριο για την επόμενη εργασιακή του θέση.

Πρέπει να είμαστε βέβαιοι πως αυτή τη στιγμή στο μυαλό του δεν κάνει υπολογισμούς εξασφάλισης της 3ης θέσης και της πρόκρισης στο Γιουρόπα Λιγκ.

Εξετάζει τις πιθανότητες να πρόκρισης στη φάση των «16» της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης. Διαστροφή λέμε…