ΠΑΟΚ: Κυνηγά το ιστορικά ιδεατό!

ΠΑΟΚ: Κυνηγά το ιστορικά ιδεατό! Δεν αλλάζει κάτι. Αυτονόητο είναι. Επεκτείνοντας αυτό που ακριβώς καταγράφονταν στο σημείωμα της Παρασκευής, μετά τον διπλό αποκλεισμό Αρη και ΟΦΗ: «Εκτός αν θεωρούμε εξ ορισμού πως η 6η του πρωταθλήματος Ουκρανίας είναι εμπόδιο χαμηλό για τον 5ο του ελληνικού πρωταθλήματος, ή αντίστοιχα, ο 4ος του πρωταθλήματος Κύπρου είναι ακόμη και στα χαρτιά, στην κουβέντα του καφενείου χειρότερος από τον 6ο του ελληνικού».

Η αναγωγή για την επί διετίας σερί 3η του ρωσικού πρωταθλήματος, αυτοδίκαιη. Οχι, ο ΠΑΟΚ δεν είναι καλύτερη ομάδα από την Κράσνονταρ. Δεν είναι ποιοτικότερη, δεν είναι ακριβότερη και σαφώς δεν είναι καν πιο έτοιμη για να «σεντόνι» (απωθημένο και στόχος του ρωσικού συλλόγου για χρόνια). Ετοιμη σε κάθε επίπεδο. Αγωνιστικό, οικονομικό, επενδυτικό. Κοινώς, καμία βάση σύγκρισης και καμία σχέση.

Καμία σχέση όμως και με τα προηγούμενα για τον ΠΑΟΚ. Κόντρα στην Μπεσίκτας, υπήρχε το «πρέπει». Πρέπει πρόκρισης, πρέπει οικονομικής ανάσας, πρέπει ανάκτησης εμπιστοσύνης. Ξεπεράστηκε. Ικανοποιήθηκε. Μετά Μπενφίκα. Δύση με Ανατολή. Στις 10 φορές που θα κοντραριστούν οι δύο ομάδες, στις… 9,5 η Μπενφίκα θα προκριθεί. Το μισό, τα είπαμε και τότε, ήταν η συναστρία, η στιγμή, η συγκυρία. Και ήταν τώρα, αυτό το καλοκαίρι, με τις συγκεκριμένες κοσμοϊστορικές συνθήκες που επέτρεψαν το αδιανόητο.

Την πρώτη υπέρβαση. Που έφερε το «σεντόνι» στα όρια της Τούμπας. Πιο κοντά, αλήθεια, από ποτέ. Και γιατί προηγήθηκε ακριβώς η εν λόγω υπέρβαση – όταν έχεις αφήσει εκτός την Μπενφίκα τότε λογικό είναι να μην πτοείται από καμία Κράσνονταρ – και γιατί πραγματικά το mood είναι τέτοιο που το αντιλαμβάνεσαι στον αέρα.

Μπορεί ο ΠΑΟΚ; Μπορεί. Σαφώς και μπορεί. Ζει και αναπνέει για την πρόκριση, για τη συμμετοχή που θα αλλάξει μια και καλή το στάτους και τον ρου της ιστορικής του διαδρομής. Εξ ορισμού δεν είναι το φαβορί. Ακόμη και στην… επετηρίδα της αναμονής για μια θέση στους ομίλους, η Κράσνονταρ προηγείται. Αυτό όμως, εδώ που φτάσαμε, δεν λέει και τίποτα.

Ακόμη και αν οι προνομιακές για κάθε αουτσάιντερ συνθήκες (μόνο παιχνίδι, κεκλεισμένων των θυρών, με το ψυχολογικό προβάδισμα της έδρας) δεν υφίστανται στα play off. Εδώ που το έχει φέρει ο Δικέφαλος του Βορρά επιβάλλεται να το πάει μέχρι τέλους. Και όπου βγει. Χωρίς απογοητεύσεις αν δεν έρθει. Το επιβεβλημένο για φέτος, έγινε (κόντρα στην Μπεσίκτας). Το υπερβατικό πραγματοποιήθηκε (κόντρα στην Μπενφίκα).

Αυτό που ζητάει πλέον ο ΠΑΟΚ είναι το ιστορικά ιδεατό.

Ποτέ κάτι τέτοιο δεν είναι εύκολο. Και ποτέ δεν έρχεται κατά… παραγγελία. Το κέρδος της ως τώρα πορείας του Δικεφάλου του Βορρά ήταν πως ανέκτησε τις σχέσεις του με την Ευρώπη.

Αποκατέστησε τις αρχές στην αξιολόγηση του club. Ελληνικό που δεν θέτει σε προτεραιότητα την όσο το δυνατόν μακρύτερη διεθνή πορεία και παρουσία, είναι καταδικασμένο σε μαρασμό. Τόσο απλά, τόσο ξεκάθαρα.

Και στον ΠΑΟΚ, φαίνεται να το έχουν καταλάβει. Το μπόλιασαν, το μεταλαμπάδευσαν παίκτες και προπονητής. Στον κάθε και πάσα ένα. Αν επικυρωθεί και πρακτικά φέτος, με το κουνηθεί «σεντόνι» στην Τούμπα, είναι μεν σημαντικό, αλλά τη δεδομένη στιγμή – και αυτό – μέρος της διαδικασίας επιστροφής στον ορθό δρόμο.

Μπαίνοντας σε αυτόν, δεδομένα φτάνεις εκεί που θες, εκεί που ονειρεύεσαι, εκεί που στην τελική αξίζεις. Εφόσον τον διαβαίνει και συνεχίσει να το κάνει φυσικά, θα φτάσει στο τέρμα του.

Καλοδεχούμενη φυσικά και η όποια παράκαμψη που μειώνει χρόνο και απόσταση. Και το αποψινό ματς στο Κράσνονταρ είναι η πρώτη…