Με όλο τον σεβασμό, κύριε Πιτίνο…

Αν ανατρέξετε σε παλαιότερα άρθρα μου θα θυμηθείτε και θα πειστείτε ότι είμαι ενθουσιώδης… οπαδός του Ρικ Πιτίνο. Δεν είναι ένα ή δύο, αλλά πολλά περισσότερα τα σχόλια που έχω ξεκαθαρίσει τον θαυμασμό μου στον θρυλικό Αμερικανό προπονητή. Μάλιστα είχα εκφράσει την πίστη μου ότι ο μεγάλος Ρικ απολάμβανε την στήριξη του κόσμου σε βαθμό που μόνο ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς είχε νιώσει.

Επιτρέψτε μου, όμως, με όλο τον σεβασμό και την αναγνώριση (που δεν θα τελειώσουν βέβαια) να εκτιμήσω ότι ο τρόπος με τον οποίο χειρίστηκε την αποχώρησή του από τον Παναθηναϊκό, δεν ήταν ο ενδεδειγμένος. Έστω κι αν μπορούσε να βρει λόγους για να μη συνεχίσει (μπορώ να ανακαλύψω μερικούς έτσι πρόχειρα, ακόμα και από δημοσιεύματα) εκτιμώ ότι άφησε πολλά ερωτηματικά.

Ο μεγάλος στόχος του Πιτίνο ήταν να επιστρέψει στο NCAA. Φυσικά και μπορούμε να το καταλάβουμε αυτό. Και να το αποδεχτούμε. Δεν βρίσκω τίποτε κακό σε αυτό. Όμως ο τρόπος με τον οποίο το χειρίστηκε δεν είναι ο ενδεδειγμένος.

Αν κρίνουμε από την αντίδραση του Παναθηναϊκού (δήλωναν άγνοια περί Αϊόνα κ.τ.λ.) τότε έχουμε το πρώτο… φάουλ! Δεν είναι δυνατό να ανακοινώνεσαι (για του χρόνου έστω), να κάνεις δηλώσεις κι εδώ μια ομάδα να μην γνωρίζει τίποτα.

Ο Πιτίνο λένε ότι… παραπονιόταν

Επίσης δεν είναι δυνατόν να βγαίνει από τις ΗΠΑ ότι ο Πιτίνο δεν… γούσταρε τη δουλειά εδώ. Μπορείτε να διαβάσετε στο ρεπορτάζ του CBS ότι πηγή κοντά στον Αμερικανό κόουτς ανέφερε ότι «σιχαινόταν να κοουτσάρει επαγγελματίες, παραπονιόταν γι’ αυτό κάθε μέρα». Είναι ανεπίτρεπτο να βγαίνουν τέτοια πράγματα, για παίκτες που μέχρι πρόσφατα δήλωνε ότι «θα πέθαινε μαζί τους».

Είναι μια σειρά από γεγονότα, δηλώσεις, καταστάσεις και με αποκορύφωμα τον τρόπο με τον οποίο συμφώνησε (έστω για τη νέα σεζόν) με το Αϊόνα που πείθουν ότι ο Αμερικανός δεν αισθανόταν καλά εδώ την δεύτερη χρονιά του. Πέρα από το ότι δεν μπορούσε να φανεί αποτελεσματικός στην ομάδα (κατά τη γνώμη μου δεν έχει καμία ευθύνη για το κακό στήσιμο κι ελέγχεται μόνο για την επιλογή Ράουτινς) φαινόταν ότι πάλευε περισσότερο με τη ψυχολογία τον τελευταίο καιρό.

Συμπερασματικά

Φυσικά ο σεβασμός μου στον Ρικ Πιτίνο δεν μειώνεται. Ούτε και θα πάψω να θεωρώ ότι ήταν τιμή μας που ένας τόσο μεγάλος προπονητής βρέθηκε στα λημέρια μας. Και μάλιστα όχι στις καλύτερες εποχές του ελληνικού πρωταθλήματος.

Θα μου επιτρέψετε να πω ότι αν μετά τα περσινά ρεζιλίκια που έζησε με την Basket League δεν επέστρεφε, θα το θεωρούσα απόλυτα δικαιολογημένο. Το ότι επέστρεψε όμως δεν του δίνει το… αλάθητο και το άλλοθι ώστε να κάνει τέτοιο χειρισμό στην παρούσα κατάσταση.

Μπορείτε να διαφωνήσετε μαζί μου, φυσικά. Έχετε κάθε δικαίωμα να εκτιμήσετε το αντίθετο από την άποψή μου. Θα πρέπει όμως να σας υπογραμμίσω ότι δεν διστάζω να γράψω τη γνώμη μου.