Ο Παναθηναϊκός αντιδρά με τρόπο που δεν του ταιριάζει

Το ότι ο Παναθηναϊκός ηττήθηκε για δεύτερη φορά μέσα σε μια εβδομάδα στη Λάρισα είναι ασφαλώς μια έκπληξη μεγατόνων.

Το ότι ο Παναθηναϊκός έχει φτάσει να παίζει την πρόκριση στον τελικό των πλέι οφ στο πέμπτο ματς με αντίπαλο τη Λάρισα επίσης είναι ένα δεδομένο που κανείς δεν είχε στο μυαλό του όταν άρχιζε η σειρά. Κατά μια έννοια αξίζουν συγχαρητήρια στους Θεσσαλούς γιατί βάζουν κάτι το απρόβλεπτο σε ένα πρωτάθλημα «νερόβραστο» κι έχουν φτάσει τους «πράσινους» στα όριά τους.

Για να είμαστε ειλικρινείς δεν περιμένουμε άλλη έκπληξη. Η εκτίμηση είναι ότι ο Παναθηναϊκός θα νικήσει την Τετάρτη (8/6) στον πέμπτο αγώνα και το Σάββατο (11/6) θα βρίσκεται στο ΣΕΦ για τον πρώτο τελικό.

Όμως εδώ υπάρχει ακόμα ένα θέμα: Ο τρόπος με τον οποίο προσεγγίζει την όλη κατάσταση ο Παναθηναϊκός δείχνει να μοιάζει περισσότερο με διαδήλωση/διαμαρτυρία παρά με αυτογνωσία.

Η εικόνα που είχαν οι «πράσινοι» σε όλη τη διάρκεια της αναμέτρησης στη Λάρισα υποδηλώνει εκνευρισμό, τοξικότητα και μια κατεύθυνση μετατόπισης της ευθύνης σε άλλους. Δε ξέρω για τους υπόλοιπους, αλλά εμένα δε μου φαίνεται και τόσο λογικό να διαμαρτύρεται ο Παναθηναϊκός για διαιτησία και για πολλά ακόμα σε αγώνα με αντίπαλο τη Λάρισα.

Οι δηλώσεις του Ιωάννη Παπαπέτρου έχουν μια λογική. Όντως δεν είναι λογικό ούτε κι ανθρώπινο να διεξάγονται αγώνες υπό τέτοιες συνθήκες, χωρίς κλιματισμό. Όμως ο Παπαπέτρου έχει παίξει τόσους τελικούς σε ΟΑΚΑ και ΣΕΦ με τα καπνογόνα και διάφορα άλλα να δημιουργούν αποπνικτική ατμόσφαιρα και ποτέ δε διαμαρτυρήθηκε για τις συνθήκες.

Το να παρακολουθείς επί ένα δίωρο, τους παίκτες να φωνάζουν, να διαμαρτύρονται και να βρίζουν σε κάθε σφύριγμα, τον Πεδουλάκη μόνιμα όρθιο να κάνει το ίδιο με τους διαιτητές, τον Βόβορα στο τέλος να ορμάει εκτός εαυτού, είναι εικόνες που δεν ταιριάζουν σε έναν Παναθηναϊκό.

Είναι εντελώς διαφορετικό να μάχεσαι, να έχεις ένταση και ενέργεια, από το να βγάζεις έναν αρνητισμό, μια τοξικότητα, ένα χαρακτήρα μικρής ομάδας.

Γνωρίζω τον Γιώργο Βόβορα. Είναι ένας πολύ ευγενής άνθρωπος, με πολύ καλό χαρακτήρα κι αντιλαμβάνομαι πόσο τεράστια πίεση αισθάνεται ώστε να φτάσει στο σημείο να αντιδράσει κατ’ αυτόν τον τρόπο.

https://youtu.be/9VfELeOOmKk?t=3

Εμείς είδαμε μια ομάδα που δεν ήταν καθόλου ήρεμη και προσανατολισμένη στο να παίξει κανονικό μπάσκετ και στο τέλος έφτασε στο σημείο να χάσει και με διαφορά 12 πόντων τον αγώνα. Το τελευταίο δεκάλεπτο ήταν 22-12 για τη Λάρισα ενώ ήταν 18-1 (!) στα τελευταία 7’34’’ της αναμέτρησης. Από τότε δηλαδή που ο Νεμάνια Νέντοβιτς με 9 σερί πόντους είχε δώσει προβάδισμα 61-56 στον Παναθηναϊκό.

Έκτοτε οι «πράσινοι» πέτυχαν μόνο μια βολή με τον Σαντ Ρος κι έμειναν χωρίς πόντο στα τελευταία 5’02’’!

Ο Παναθηναϊκός χρειάζεται ηρεμία σε πρώτη φάση, να αφήσει πίσω του όλα εκείνα που δεν έχουν καμία σημασία στο παιχνίδι του και να κοιτάξει να παίξει μπάσκετ. Διότι φοβάμαι ότι όσο δε βγαίνει το μπάσκετ, τόσο θα βγαίνει αντίδραση και άρνηση λες και θέλουν να διώξουν την πραγματικότητα από επάνω τους.