O Πιτίνο βάζει υπογραφή στον Παναθηναϊκό

Κανείς δεν είναι σε θέση να γνωρίζει πόσο θα μείνει στον Παναθηναϊκό ο Ρικ Πιτίνο. Προσωπικά θεωρώ (όπως και πολλοί από εσάς φαντάζομαι) ως απόλυτη υπέρβαση, ίσως και θαύμα το ότι είδαμε έναν τέτοιο προπονητή στα λημέρια μας. Και μάλιστα όχι στα… χρυσά 90ς αλλά τώρα.

Η αξία του είναι δεδομένη. Και φυσικά είτε το αναλύσουμε εμείς, είτε όχι δεν αλλάζει τίποτα. Απλώς θα μου επιτρέψετε να πω ότι ένας προπονητής δεν θεωρείται επιτυχημένος μόνο όταν παίρνει τίτλους. Αλλά και από το τι αφήνει πίσω του.

Οι τίτλοι μένουν. Ως βαριά κληρονομιά για τις επόμενες γενιές. Είχα γράψει παλαιότερα ότι ο Αμερικανός προπονητής θυμίζει εποχές Ζέλικο Ομπράντοβιτς. Βεβαίως δεν είναι ίδια τα δεδομένα, ούτε τα οικονομικά ούτε τα αγωνιστικά. Αλλά εννοούσα τη νοοτροπία. Την προσωπικότητα που χτίζει η ομάδα. Τον τρόπο που λειτουργεί εντός κι εκτός παρκέ. Διότι όλα παίζουν ρόλο.

Όπως οι τότε παίκτες του Παναθηναϊκού γίνονταν θυσία για τον Ομπράντοβιτς (και υπάρχουν πολλά παραδείγματα γι’ αυτό) έτσι και τώρα κάνουν το ίδιο για τον Πιτίνο. Ίσως με ελάχιστες εξαιρέσεις (που πάντα υπάρχουν) για να μην είμαστε απόλυτοι. Η γλώσσα του σώματος δεν κάνει λάθος ποτέ. Όταν βλέπεις παίκτες σαν τον Καλάθη και τον Φριντέτ, που δεν έχουν και τίποτα να αποδείξουν, καταλαβαίνεις πολλά.

Ο Πιτίνο θα αφήσει κληρονομιά

Για να καταλήξουμε: Πέρα από τους τίτλους έχει σημασία τι θα αφήσει κάθε προπονητής πίσω του, όταν αποχωρήσει. Και φυσικά αυτό έχει να κάνει με τη νοοτροπία και τον χαρακτήρα που θα χτίσει και- κατά την ταπεινή μου άποψη- απ’ όσους προηγήθηκαν στην μετά Ομπράντοβιτς εποχή, μόνο ο Πιτίνο μπορεί να το καταφέρει.

Αυτό που δεν έκανε κανείς, όμως, θα το κάνει ο Αμερικανός. Θα δώσει προίκα στον Παναθηναϊκό κάποιους παίκτες. Τον Γιώργο Παπαγιάννη για παράδειγμα που κάνει θαύματα πλέον. Γεμάτος ψυχολογία και ένταση. Όπως τον Ντίνο Μήτογλου που είναι 100% καλύτερος συγκριτικά με πέρυσι. Ή ακόμα και τον πιο έμπειρο, Ιωάννη Παπαπέτρου που κάνει την καλύτερη χρονιά της καριέρας του.

Η ατομική βελτίωση κάθε παίκτη είναι ολοφάνερη. Κι αν αυτό συνδυαστεί με την απαραίτητη προσωπικότητα και νοοτροπία (ατομικά και ομαδικά) όλα θα είναι άριστα.

Αυτό χρειάζεται ΤΩΡΑ ο Παναθηναϊκός.

Λύσεις, προτάσεις, προοπτική. Έναν προπονητή που δεν θα… κλαίει για τα προβλήματα αλλά θα παρουσιάζει λύσεις.