Θαύμα δεν υπάρχει, μόνο ρεαλισμός

Μεγάλη Τετάρτη 20 Απριλίου 2011, τελευταία αγωνιστική Κανονικής Περιόδου. Η ΑΕΚ, στο κλειστό της Ζωφριάς, νικούσε τον Πανιώνιο με 76-68 αλλά η νεκρική σιγή διακοπτόταν από κλάματα. Το αποτέλεσμα που είχε έρθει από την Ρόδο και τη νίκη του Ηλυσιακού με 58-49 επί του Κολοσσού έριχνε οριστικά την ΑΕΚ στην Α2 κατηγορία!

Στις εφημερίδες αρχίζαμε τους επικήδειους. Αφιερώματα για τις ομάδες που είχαν πάρει ευρωπαϊκά τρόπαια και είχαν υποβιβαστεί τοποθετούσαν την ΑΕΚ πλάι στην Βαρέζε, την Λιμόζ, την Βίρτους Μπολόνια και άλλα ιστορικά σωματεία. Οι τότε παράγοντες της ΑΕΚ είχαν αρχίσει τις βαρύγδουπες δηλώσεις του στυλ «είμαστε μεγάλη ομάδα και θα επιστρέψουμε και θα δείτε» και διάφορα άλλα. Λόγια που έγιναν για να…γίνουν. Ουσία καμία.

Την περίοδο 2011-2012 η ΑΕΚ αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα της Α2 κατηγορίας αλλά την άνοδο στα μεγάλα σαλόνια την κατέκτησαν ο Πανελευσινιακός και ο Απόλλωνας Πάτρας. Η ΑΕΚ έμεινε στην 3η θέση αλλά τα χειρότερα δεν είχαν ακουστεί ακόμα. Λίγους μήνες μετά η τότε διοίκηση δήλωσε αδυναμία να λάβει μέρος στο πρωτάθλημα της Α2 κατηγορίας και η ΑΕΚ κατρακύλησε στην Β’ Εθνική!!!

Εκεί έμεινε για ένα χρόνο πριν επιστρέψει στην Α2 μέσω μπαράζ κόντρα στον Ηρακλή αφού την απευθείας άνοδο την κατέκτησε το Ψυχικό. Η άνοδος επετεύχθη- τι σύμπτωση- πάλι την Μεγάλη Δευτέρα. Την περίοδο 2013-2014 η Ενωση τερμάτισε πρώτη στην Α2 και παρέα με τον Κόροιβο ανέβηκε στην Basket League. Μετά από τρεις απουσίες ήταν και πάλι εκεί…
Η σεζόν 2014-2015 πάντως δεν θα είναι κανένα νόημα αν στα τέλη Οκτωβρίου δεν έβγαινε στην πιάτσα το όνομα του Μάκη Αγγελόπουλου ως επίδοξου ιδιοκτήτη.

Ο 53χρονος επιχειρηματίας δεν έμεινε στα λόγια και στις 24 Νοεμβρίου έγινε και τυπικά ιδιοκτήτης της ΚΑΕ καθώς κάλυψε το 76% του μετοχικού κεφαλαίου της.
Τρία χρόνια μετά η ΑΕΚ έχει ήδη ένα Κύπελλο Ελλάδας, που το κατέκτησε αφού πρώτα νίκησε Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό κι ετοιμάζεται να διεκδικήσει το τρίτο ευρωπαϊκό τρόπαιο της ιστορίας της. Αυτή η πορεία, τρία χρόνια μετά την άνοδο από την Α2, είναι…τρελή και μοιάζει με θαύμα. Τόσο γρήγορη εξέλιξη ασφαλώς και δεν θα περίμενε κανείς.
Θαύμα είπαμε; Μάλλον πρέπει να διαψεύσουμε τους εαυτούς μας!

Τίποτα δεν γίνεται τυχαία, άλλωστε. Η ΑΕΚ έχτισε το μέλλον της με σεβασμό στο παρελθόν. Αλλά κι έχοντας λάβει το μάθημα του 2011. Τα «θα επιστρέψουμε και θα δείτε» θα ήταν κούφια λόγια, γραφικότητες και λεονταρισμοί αν δεν υπήρχε ο Μάκης Αγγελόπουλος να δώσει πνοή, ελπίδα και χρήμα.

Το ότι το brand της ΑΕΚ από «ξεφτισμένο» έγινε και πάλι λαμπερό και μάλιστα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα αποτελεί βαρύ παράσημο για όλους. Πέρα, δε, από το αγωνιστικό, ενέργειες όπως αυτή της ταινίας «1968» κάνουν ακόμη πιο ισχυρό το brand της ομάδας και την μεγαλώνουν σε όλα τα επίπεδα.

Ρεαλιστικά… Χωρίς τον Μάκη Αγγελόπουλο η ΑΕΚ θα είχε να καυχιέται για το ολόχρυσο παρελθόν της και θα έλεγαν «όταν εμείς παίρναμε ευρωπαϊκά οι άλλοι ήσασταν στα δέντρα». Με τον Μάκη Αγγελόπουλο απονέμονται τιμές στο παρελθόν αλλά το πλάνο έχει να κάνει με το μέλλον.

Και η αλήθεια είναι ότι η Μεγάλη Τετάρτη, 4 Απριλίου του 2018 που σήμανε την εγγραφή νέων σελίδων ιστορίας της ΑΕΚ, ως σημάδι της ιστορίας, δικαίωσε την σύγχρονη ΑΕΚ. Κοιτάξτε το παιχνίδι της μοίρας: Ηταν 4 Απριλίου του 1968 όταν κατακτούσε το ευρωπαϊκό. Και ήταν Μεγάλη Τετάρτη του 2011 όταν η ομάδα έπεφτε στην Α2. Η αρχή, το τέλος και η νέα αρχή…