Μετά την ήττα του στη Δυρράχιο, ο Καίσαρας χάθηκε μέσα στα βουνά της Πίνδου και εμφανίστηκε ξαφνικά στα Φάρσαλα, όπου με λιγότερους άνδρες νίκησε τον Πομπήιο και έγινε απόλυτος ηγεμόνας της Ρώμης.
Ένα παλάτι χτισμένο με γαλλική αρχιτεκτονική στη Θεσσαλία, που έκανε τους ταξιδιώτες να νομίζουν ότι βρίσκονται στο Παρίσι. Ήταν το σαράι του Βελή Πασά. Και χάθηκε για πάντα.
Η Κλεοπάτρα Σελήνη δεν ήταν απλώς μια πριγκίπισσα. Ήταν το πιο ισχυρό χαρτί της ελληνιστικής Ανατολής.
Ήταν μια κοπέλα δεμένη σ’ έναν βράχο. Σήμερα είναι αστερισμός. Κι αν κοιτάξεις ψηλά, θα τη δεις ακόμα εκεί, να λάμπει ανάμεσα στα άστρα και να κρύβει μέσα της έναν γαλαξία.
Είχαν δική τους ψήφο στους Δελφούς, πολέμησαν Μακεδόνες και Αιτωλούς, κι όμως η ιστορία τους εξαφανίστηκε. Ποιοι ήταν οι Δόλοπες, ο μυστηριώδης προελληνικός λαός των Αγράφων;
Ξεκίνησε με τίποτα. Έμεινε ορφανός, χρεωκόπησε, μετανάστευσε. Πέθανε πλούσιος στο Λονδίνο και άφησε την περιουσία του σε νοσοκομεία, σχολεία και υποτροφίες για την Ελλάδα. Ο Μαρίνος Κοργιαλένιος δεν είχε παιδιά — είχε αποστολή.
Ήταν Ολυμπιονίκης στην Αθήνα. Κέρδισε δύο χρυσά μετάλλια το 1896. Το 1945, πέθανε από την πείνα στο στρατόπεδο Τερεζίν. Όχι γιατί πολέμησε. Αλλά γιατί ήταν Εβραίος. Η ιστορία του Γκούσταβ Φλάτοβ πρέπει να ακουστεί.
Το κεφάλι του Ευαγγέλη Ζάππα βρίσκεται μέσα σε κρύπτη στο Ζάππειο, όπως ακριβώς όρισε ο ίδιος. Ήταν ο άνθρωπος που ξανάστησε τους Ολυμπιακούς Αγώνες και έδωσε νέα ζωή στην αρχαία ιδέα. Και όμως, σήμερα σχεδόν κανείς δεν το ξέρει.
Σχεδίαζαν γραμμές που θα ένωναν την Ευρώπη με την Ινδία. Αλλά το ελληνικό τρένο έμεινε πίσω. Πολύ πίσω.
Την έβλεπαν όλοι. Άλλοι σαν αρκούδα, άλλοι σαν κατσαρόλα. Κι όμως ήταν η ίδια: η Μεγάλη Άρκτος, ο αστερισμός που όλοι ερμήνευσαν με τον δικό τους μύθο.