Έκαναν πειράματα σε φυλακές και ψυχιατρεία. Έβαζαν σύφιλη σε ανθρώπους σαν να ήταν ποντίκια.

Μέσα σε δύο μόλις χρόνια, από το 1946 ως το 1948, πάνω από 1.300 άνθρωποι στη Γουατεμάλα μολύνθηκαν εσκεμμένα με σύφιλη, γονόρροια και άλλα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα. Δεν ήταν πειραματόζωα, αλλά κρατούμενοι, ψυχικά ασθενείς, στρατιώτες, ακόμη και παιδιά. Οι ερευνητές τούς εξαπάτησαν, τους παρακολούθησαν χωρίς να τους θεραπεύσουν και τους άφησαν να πεθάνουν.

Τα πειράματα έγιναν με τη στήριξη της αμερικανικής κυβέρνησης και της Δημόσιας Υπηρεσίας Υγείας των ΗΠΑ. Κεντρικό πρόσωπο, ο γιατρός Τζον Τσαρλς Κάτλερ, που είχε ήδη εμπλακεί στο διαβόητο πείραμα της Τασκίγκη. Στη Γουατεμάλα, ξεπέρασε κάθε όριο: οργάνωσε εμβολιασμούς που περιείχαν σύφιλη, έδωσε αφροδίσια σε εκδιδόμενες γυναίκες για να μολύνουν πελάτες, εισήγαγε ιούς στο σώμα ανθρώπων χωρίς να το γνωρίζουν.

Πολλοί από τους ανθρώπους αυτούς δεν ήξεραν καν ότι συμμετείχαν σε πείραμα. Τους έλεγαν πως πρόκειται για εξέταση αίματος ή για θεραπεία. Κάποιοι έκαναν ντους και τους έριχναν υγρή σύφιλη στο κεφάλι. Άλλοι εγχύθηκαν κατευθείαν στο πέος ή στη σπονδυλική στήλη. Ακόμη και παιδιά από ορφανοτροφεία μπήκαν στη λίστα. Τουλάχιστον 83 πέθαναν.

Το πείραμα δεν δημοσιοποιήθηκε ποτέ εκείνη την εποχή. Έμεινε κρυφό για δεκαετίες, μέχρι που το 2010 ήρθε στο φως. Η Χίλαρι Κλίντον, τότε Υπουργός Εξωτερικών, ζήτησε επίσημα συγγνώμη από τη Γουατεμάλα. Αλλά κανένας από τους υπευθύνους δεν τιμωρήθηκε. Ο Κάτλερ συνέχισε την καριέρα του ανενόχλητος.

Πολλοί σήμερα μιλούν για «πείραμα τύπου Ναζί σε αμερικανικό έδαφος». Για παραβίαση κάθε ιατρικής δεοντολογίας, για εγκλήματα που έγιναν στο όνομα της επιστήμης, αλλά με αντικείμενο ανθρώπους που θεωρήθηκαν αναλώσιμοι. Όχι επειδή το άξιζαν, αλλά επειδή απλώς μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν.