Έκαναν τον Γιούρι Γκέλερ με τα κουταλάκια Πόκεμον και εκείνος τους ζήτησε 100 εκατομμύρια. Το μετάνιωσε

Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, σε μια εποχή όπου τα Πόκεμον είχαν ήδη κατακτήσει τον πλανήτη και η φρενίτιδα με τις κάρτες, τα βιντεοπαιχνίδια και τα συλλεκτικά αντικείμενα είχε φτάσει σε παροξυσμό, ένα παράξενο και αναπάντεχο γεγονός ξέσπασε στα παρασκήνια. Ο Γιούρι Γκέλερ, ο πιο διάσημος “τηλεπαθητικός” της δεκαετίας του ’70, γνωστός για το θεατρικό του χάρισμα να λυγίζει κουτάλια μπροστά στην κάμερα, μήνυσε τη Nintendo ζητώντας αποζημίωση ύψους περίπου 100 εκατομμυρίων δολαρίων. Ο λόγος; Ένα Πόκεμον με κουτάλι.

Το Πόκεμον λεγόταν Kadabra. Ήταν ένας χαρακτήρας τύπου “ψυχικού”, με βλέμμα υπνωτισμού, μεταλλικό κουτάλι στο χέρι και ικανότητες τηλεκίνησης. Στην ιαπωνική του ονομασία λεγόταν “Yungeller”, μια σαφής λογοπαίγνια με το όνομα του Γιούρι Γκέλερ. Ο ίδιος θεώρησε ότι η Nintendo τον “έκλεψε”. Δεν τον ενόχλησε απλώς το γεγονός ότι το Πόκεμον είχε κουτάλι. Τον ενόχλησε που είχε και την ονομασία του. Και τον παρουσίαζαν ως “κακό χαρακτήρα” με περίεργα σύμβολα στο σώμα του που θύμιζαν, κατά τον ίδιο, ναζιστικά SS. Δήλωσε δημόσια ότι η Nintendo τον μετέτρεψε σε ένα “σατανικό και αποκρυφιστικό χαρακτήρα” χωρίς την άδειά του. Κατέθεσε αγωγή, απαίτησε εκατομμύρια και το Πόκεμον αποσύρθηκε από την κυκλοφορία των καρτών.

Για σχεδόν 20 χρόνια, το Kadabra ήταν ο μόνος χαρακτήρας από την αρχική γενιά των Πόκεμον που δεν εμφανιζόταν στις επίσημες κάρτες. Ήταν ένα φάντασμα από το παρελθόν, ένα απαγορευμένο χαρτί που είχε σβηστεί από τον κατάλογο. Οι φανς αναρωτιόντουσαν για χρόνια γιατί δεν κυκλοφορεί, ενώ οι παλιές κάρτες του άρχισαν να αποκτούν συλλεκτική αξία. Η Nintendo, αν και ποτέ δεν έκανε δημόσιες δηλώσεις για το θέμα, φαίνεται πως σεβάστηκε την ένσταση και αφαίρεσε διακριτικά τον χαρακτήρα από τη δημοσιότητα.

Όμως, δύο δεκαετίες μετά, συνέβη κάτι απροσδόκητο. Ο ίδιος ο Γιούρι Γκέλερ –σε ένα στιγμιότυπο σπάνιας δημόσιας μεταμέλειας– δήλωσε πως το μετάνιωσε. Έστειλε επιστολή στη Nintendo, ζήτησε συγγνώμη, και έδωσε επίσημα την άδειά του για να ξαναχρησιμοποιηθεί ο χαρακτήρας. Είπε ότι δέχτηκε χιλιάδες γράμματα από φανς που του ζητούσαν να φέρει πίσω το Kadabra. Ανέφερε πως ο ίδιος είναι πλέον παππούς, έχει ωριμάσει, και δεν βλέπει πια κάτι κακό σε αυτό. Τόνισε πως το Πόκεμον είναι πλέον μέρος της παγκόσμιας ποπ κουλτούρας και ότι δεν ήθελε άλλο να είναι το εμπόδιο στην επιστροφή ενός αγαπημένου χαρακτήρα.

Το Kadabra επανήλθε. Η απουσία του είχε γίνει μύθος. Η επιστροφή του, θρύλος. Και η κίνηση του Γιούρι Γκέλερ, αν και άργησε 20 χρόνια, έδειξε πως ακόμα και οι πιο περίεργες διαμάχες ανάμεσα στην ποπ κουλτούρα και την προσωπική ταυτότητα μπορούν να λυθούν όταν υπάρχει λίγη κατανόηση και, ίσως, λίγο χιούμορ.