Εκτελούσαν έξω από το σπίτι τους όσους πάρκαραν παράνομα. Θα είχε ξεκληριστεί το Παγκράτι αν γινόταν ακόμα

Το πρώτο «Όχι Παρκινγκ» στην Ιστορία δεν συνοδευόταν από πρόστιμο, ούτε από κλήση. Συνοδευόταν από θάνατο και δημόσιο διασυρμό. Στην αρχαία Ασσυρία του 7ου αιώνα π.Χ., η ποινή για κάποιον που στάθμευε παράνομα το άρμα του στον βασιλικό δρόμο της Νινευή ήταν εκτέλεση και παλούκωμα έξω από το σπίτι του. Κυριολεκτικά.

Ο βασιλιάς Σενναχερίμπ (704–681 π.Χ.) είχε ορίσει ότι η κεντρική τελετουργική λεωφόρος της πόλης, ο «Βασιλικός Δρόμος», έπρεπε να παραμένει απολύτως ελεύθερη. Ήταν ο ιερός διάδρομος των θεών, των πομπών και των στρατών. Οι επιγραφές που σώζονται από τότε λένε ξεκάθαρα: «Βασιλικός Δρόμος – κανείς να μην τον μειώσει». Το μήνυμα ήταν λιτό, το νόημα ξεκάθαρο: αν τον εμποδίσεις, πεθαίνεις.

Δεν ξέρουμε πόσοι παραβάτες τόλμησαν να δοκιμάσουν την τύχη τους. Ξέρουμε όμως ότι ο νόμος δεν ήταν συμβολικός. Η ποινή εφαρμοζόταν με ακρίβεια: εκτέλεση και διαπόμπευση στο σπίτι του παραβάτη, ώστε να λειτουργεί αποτρεπτικά. Η έννοια του «παραδειγματισμού» ήταν κυριολεκτική.

Η επιγραφή θεωρείται από πολλούς η πρώτη καταγεγραμμένη απαγόρευση στάθμευσης στην Ιστορία. Και πιθανώς και η πιο αυστηρή. Σήμερα, τέτοιοι νόμοι μοιάζουν αδιανόητοι. Αλλά αν το καλοσκεφτεί κανείς… στο Παγκράτι δεν θα έμενε ούτε Citroën ζωντανό αν ίσχυε κάτι τέτοιο. Ούτε Smart πάνω στη ράμπα.

Η ερώτηση είναι: τι φοβάται περισσότερο ένας οδηγός σήμερα; Την κλήση των 40 ευρώ ή έναν Ασσύριο βασιλιά με παλούκι; Η Ιστορία έχει απαντήσει.