Γιατί η Πανσέληνος της Πέμπτης λέγεται Πανσέληνος του Κόκκινου Ελαφιού; Τι είναι το κόκκινο ελάφι;
Η πανσέληνος του Ιουλίου λέγεται Πανσέληνος του Κόκκινου Ελαφιού. Μάθε την αληθινή ιστορία πίσω από αυτό το όνομα και το μυστικό που κρύβει η φύση.
Δεν είναι κόκκινη επειδή συμβαίνει κάποια έκλειψη. Δεν έχει σχέση με αίμα ή με ρομαντικά μυθεύματα. Η πανσέληνος του Ιουλίου ονομάζεται εδώ και αιώνες «Πανσέληνος του Κόκκινου Ελαφιού» – και ο λόγος βρίσκεται στα δάση της Βόρειας Αμερικής, εκεί όπου τα αρσενικά ελάφια βγάζουν για πρώτη φορά τα βελούδινα κέρατά τους.
Οι ιθαγενείς φυλές των Αλγκονκίν παρατηρούσαν τη φύση και έδιναν ονόματα στο φεγγάρι, όχι με βάση αστρονομικές έννοιες, αλλά με βάση τη ζωή γύρω τους. Ο Ιούλιος ήταν ο μήνας που τα ελάφια αποκτούσαν νέα κέρατα, ακόμη νωπά, με έντονο κόκκινο χρώμα, γεμάτα αιμοφόρα αγγεία. Από εκεί ήρθε και το όνομα: Buck Moon. Το φεγγάρι του Κόκκινου Ελαφιού.
Δεν είναι το μόνο όνομα που δόθηκε ποτέ στην πανσέληνο του Ιουλίου. Άλλες φυλές την ονόμαζαν Thunder Moon, επειδή τότε ξεσπούν οι πιο δυνατές καταιγίδες του καλοκαιριού. Άλλοι τη λένε Berry Moon ή Raspberry Moon, γιατί ωριμάζουν τα πρώτα μούρα. Οι Τλινγκίτ της Αλάσκας την έλεγαν Salmon Moon, γιατί τότε ανέβαιναν οι σολομοί τα ποτάμια για να γεννήσουν.
Όμως το όνομα με τη μεγαλύτερη συμβολική δύναμη είναι αυτό του κόκκινου ελαφιού. Τα κέρατα είναι σύμβολο αναγέννησης, κυριαρχίας και φυσικής δύναμης. Το ότι εμφανίζονται την ώρα που το φεγγάρι γεμίζει στον ουρανό, προσδίδει στην περίοδο μια μυστικιστική αξία. Όλα μεγαλώνουν. Όλα ανεβαίνουν. Όλα παίρνουν μορφή.
Η Πανσέληνος του Κόκκινου Ελαφιού θα κορυφωθεί την Πέμπτη 10 Ιουλίου, αλλά θα είναι ορατή και τις επόμενες νύχτες. Όταν την κοιτάς χαμηλά στον ορίζοντα, λίγο μετά τη δύση του ήλιου, θα έχει μια έντονη πορτοκαλί ή κοκκινωπή απόχρωση. Το χρώμα αυτό είναι αποτέλεσμα της γωνίας του φωτός και των σωματιδίων στην ατμόσφαιρα. Δεν είναι πραγματικό αίμα. Είναι πραγματική ομορφιά.
Η φύση δεν μετρά το χρόνο όπως εμείς. Μετρά τις μεταμορφώσεις της. Και η σελήνη του Ιουλίου είναι ένας καθρέφτης όλων των αλλαγών που συμβαίνουν σιωπηλά κάτω από το φως της. Στα ελάφια, στα δέντρα, στα ποτάμια, στις καταιγίδες, στα μούρα. Κάθε ονομασία που της δόθηκε, ήταν ένα κομμάτι ζωής.
Μπορεί στην Ελλάδα να μην έχουμε ελάφια με βελούδινα κέρατα, αλλά έχουμε ένα ουρανό αρκετά καθαρό για να δούμε το ίδιο φεγγάρι που κοιτούσαν κάποτε οι αυτόχθονες Αμερικανοί. Όταν θα τη δεις, θυμήσου: δεν είναι απλώς μια πανσέληνος. Είναι η Πανσέληνος του Κόκκινου Ελαφιού. Κι αυτό σημαίνει κάτι.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
