Γιατί σε μερικά αυτοκίνητα τα πίσω παράθυρα δεν κατεβαίνουν τελείως;

Είναι μια μικρή λεπτομέρεια που σχεδόν όλοι έχουν παρατηρήσει, αλλά λίγοι γνωρίζουν τον πραγματικό λόγο: σε πολλά αυτοκίνητα, τα πίσω παράθυρα δεν κατεβαίνουν τελείως. Σταματούν περίπου στα δύο τρίτα της διαδρομής, αφήνοντας ένα κομμάτι τζαμιού να εξέχει. Πολλοί πιστεύουν ότι αυτό γίνεται για λόγους ασφαλείας, ώστε να μην μπορούν τα παιδιά να βγάλουν το κεφάλι τους έξω. Αλλά η αλήθεια είναι διαφορετική — και καθαρά μηχανική.

Ο βασικός λόγος έχει να κάνει με τον σχεδιασμό της πίσω πόρτας. Στα περισσότερα sedan και τρίογκες κατασκευές, η πόρτα πρέπει να αφήνει χώρο για τον πίσω τροχό. Η εσοχή του θόλου του τροχού (wheel arch) καταλαμβάνει μέρος του εσωτερικού χώρου της πόρτας. Έτσι, το άνοιγμα δεν είναι αρκετά ψηλό για να χωρέσει ολόκληρο το παράθυρο όταν αυτό κατεβαίνει.

Το αποτέλεσμα; Το παράθυρο απλώς δεν έχει πού να πάει. Γι’ αυτό σταματά προτού εξαφανιστεί τελείως. Δεν είναι θέμα ασφάλειας. Είναι θέμα γεωμετρίας και κατασκευαστικού περιορισμού.

Αυτό όμως δεν ισχύει σε όλα τα αυτοκίνητα. Πολλά SUVs, hatchbacks ή πιο σύγχρονα μοντέλα έχουν μεγαλύτερες πίσω πόρτες ή διαφορετικό σχεδιασμό, που επιτρέπει στο παράθυρο να κατεβαίνει ολόκληρο. Επίσης, σε ορισμένα μοντέλα, το τζάμι έχει σχήμα ή ύψος που το βοηθά να χωρέσει οριακά μέσα στην πόρτα.

Υπάρχουν μάλιστα περιπτώσεις όπου οι μηχανικοί σχεδιάζουν παράθυρα δύο τμημάτων ή με κλίση, ώστε να επιλύσουν αυτόν ακριβώς τον περιορισμό. Αλλά αυτό προσθέτει κόστος και πολυπλοκότητα. Γι’ αυτό και οι κατασκευαστές συχνά απλώς αποδέχονται το γεγονός ότι δεν θα κατεβαίνει τελείως — κι αυτό δεν θεωρείται πρόβλημα.