Οι αρουραίοι γελάνε όταν τους γαργαλάς αλλά δεν μπορείς να το ακούσεις. Σε παρακαλώ μη γαργαλήσεις αρουραίο

Στα τέλη της δεκαετίας του ’90, επιστήμονες στο Ohio ξεκίνησαν ένα από τα πιο περίεργα πειράματα στην ιστορία της νευροεπιστήμης: πήραν αρουραίους και τους γαργαλούσαν. Αν και δεν ακουγόταν τίποτα, ειδικά μικρόφωνα κατέγραψαν ήχους σε συχνότητα 50 kHz, ακριβώς όπως το γέλιο — αλλά σε υπερήχους που το ανθρώπινο αυτί δεν μπορεί να αντιληφθεί.

Οι ήχοι αυτοί, μικρά “τσιρίγματα” υψηλής συχνότητας, εμφανίζονταν όταν οι αρουραίοι έπαιζαν μεταξύ τους ή όταν ένα ανθρώπινο δάχτυλο τούς χάιδευε στον λαιμό ή στην πλάτη. Δεν ήταν κραυγές άγχους ή φόβου. Ήταν φωνές χαράς. Οι αρουραίοι μάλιστα επέστρεφαν στο σημείο για να επαναλάβουν την εμπειρία, σαν να την αποζητούσαν.

Οι επιστήμονες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το γέλιο των αρουραίων είναι αληθινό — απλώς ακούγεται σαν σιωπή για εμάς. Μέσα από αυτά τα πειράματα προέκυψε ότι η ικανότητα για διασκέδαση και κοινωνικό παιχνίδι δεν είναι προνόμιο των ανθρώπων ή των σκύλων. Ακόμα και ένα μικρό τρωκτικό μπορεί να νιώσει κάτι που μοιάζει με ευτυχία.

Αλλά υπάρχει κάτι που πρέπει να θυμάσαι. Οι αρουραίοι των πειραμάτων ήταν καθαροί, υγιείς και εκπαιδευμένοι να δέχονται ανθρώπινη επαφή. Στη φύση ή στην πόλη, ένας αρουραίος μπορεί να είναι φορέας επικίνδυνων ασθενειών και να αντιδράσει επιθετικά. Το ότι γελούν με το άγγιγμα, δεν σημαίνει πως θέλουν να σε γνωρίσουν από κοντά.

Γι’ αυτό λοιπόν, ακόμα κι αν σε συγκινεί η ιδέα ότι ένα μικρό πλάσμα ξεκαρδίζεται στα γέλια όπως εσύ, σε παρακαλώ — μην επιχειρήσεις ποτέ να γαργαλήσεις έναν αρουραίο.