Η επέμβαση που σου βγάζουν ένα δόντι και το βάζουν μέσα στο μάγουλο για μερικούς μήνες για να βρεις ξανά την όρασή σου

Δεν είναι επιστημονική φαντασία. Είναι πραγματικότητα. Μια οδοντιατρική ρίζα, ένας μικροσκοπικός φακός και ένας άνθρωπος που έχει χάσει κάθε ελπίδα να ξαναδεί. Το χειρουργείο αυτό δεν γίνεται εύκολα, δεν γίνεται συχνά και δεν γίνεται παντού. Είναι όμως, για κάποιους, η τελευταία ευκαιρία για φως.

Η μέθοδος ονομάζεται osteo-odonto-keratoprosthesis, ή OOKP. Ανήκει στις πιο παράξενες και ταυτόχρονα θαυματουργές διαδικασίες που έχει εφεύρει η ιατρική. Ο ασθενής πρέπει να έχει υποστεί πλήρη καταστροφή του κερατοειδούς και να μην μπορεί να δεχτεί κανένα κοινό μόσχευμα. Τότε, κι αν πληροί αυστηρά κριτήρια, ξεκινά κάτι που μοιάζει βγαλμένο από μυθιστόρημα.

Οι γιατροί αφαιρούν έναν κυνόδοντα από το στόμα του ίδιου του ασθενούς. Τον λαξεύουν, τον διαμορφώνουν προσεκτικά ώστε να γίνει υποδοχέας για έναν μικρό κυλινδρικό φακό. Το μόσχευμα δεν τοποθετείται αμέσως στο μάτι. Αντίθετα, εμφυτεύεται κάτω από το δέρμα του μάγουλου του ασθενούς για 2 έως 4 μήνες. Εκεί, το δόντι με τον φακό αποκτά αιμάτωση, αποκτά ζωή.

Το επόμενο στάδιο είναι πιο εντυπωσιακό. Μετά την περίοδο αναμονής, οι γιατροί αφαιρούν το δόντι-φακό από το μάγουλο και ανοίγουν το μπροστινό μέρος του ματιού. Αφαιρούν τον κερατοειδή που δεν λειτουργεί και στη θέση του τοποθετούν το μόσχευμα. Το δόντι, με τον φακό μέσα του, αγκαλιάζεται από το μάτι του ασθενούς σαν να ήταν πάντα εκεί.

Η επέμβαση αυτή επινοήθηκε τη δεκαετία του ’60 από τον Ιταλό καθηγητή Benedetto Strampelli. Από τότε μέχρι σήμερα, έχει εφαρμοστεί μόλις μερικές εκατοντάδες φορές στον κόσμο, σε εξειδικευμένα κέντρα όπως στο Λονδίνο, στην Ινδία ή στην Αμερική. Ο κίνδυνος είναι υψηλός, η τεχνική απαιτητική και οι περιπτώσεις που θεωρούνται κατάλληλες ελάχιστες.

Αλλά όταν πετυχαίνει, το αποτέλεσμα είναι συγκλονιστικό. Ένας άνθρωπος που δεν έβλεπε ούτε φως, μπορεί να διακρίνει πρόσωπα. Να κινηθεί χωρίς βοήθεια. Να δει τους δικούς του ξανά. Δεν αποκτά τέλεια όραση – δεν έχει βάθος, ούτε χρώμα όπως ξέρουμε – αλλά για κάποιον που ζούσε στο σκοτάδι, είναι ένα θαύμα.

Στις περισσότερες περιπτώσεις, το δόντι-φακός λειτουργεί για χρόνια. Υπάρχουν όμως και απορρίψεις, επιπλοκές, επαναεπεμβάσεις. Δεν είναι λύση για όλους. Είναι η λύση για λίγους. Για εκείνους που δεν τους απέμεινε τίποτε άλλο. Και γι’ αυτό, όσοι την τολμούν, δεν την ξεχνούν ποτέ.