Η πρώτη κλειδαριά του κόσμου πριν 6000 χρόνια ήταν τόσο καλή που ακόμα αυτή χρησιμοποιούμε σπίτι μας
Πριν 6000 χρόνια, μια ξύλινη κλειδαριά στην Ασσυρία καθόρισε τον τρόπο που ασφαλίζουμε τα σπίτια μας.
Η πρώτη κλειδαριά που κατασκεύασε ποτέ ο άνθρωπος δεν είχε ούτε ατσάλι, ούτε ψηφιακά κυκλώματα, ούτε κωδικούς. Ήταν φτιαγμένη από ξύλο και εμφανίστηκε πριν 6.000 χρόνια στην Ασσυριακή πόλη Νινευή. Παρότι πέρασαν χιλιετίες, η λογική πίσω από αυτή την κατασκευή είναι ίδια με αυτή που έχουν τα περισσότερα σπίτια μας σήμερα.
Το σύστημα βασιζόταν σε έναν ξύλινο μηχανισμό με μπουλόνι, υποδοχές και ξύλινα «καρφάκια» που μπλόκαραν την κίνηση της πόρτας. Το κλειδί, επίσης ξύλινο, είχε δοντάκια που έσπρωχναν τα καρφάκια προς τα πάνω ώστε να ελευθερωθεί ο μηχανισμός και να ανοίξει η πόρτα. Αν αυτό θυμίζει κάτι… είναι γιατί πρόκειται ακριβώς για την αρχή λειτουργίας της σημερινής pin tumbler κλειδαριάς.
Η ίδια τεχνολογία πέρασε στους Αιγύπτιους και στη Ρώμη, όπου βελτιώθηκε με μέταλλο και εξελιγμένες λεπτομέρειες. Οι Ρωμαίοι είχαν τέτοια εμπιστοσύνη στις κλειδαριές τους, που φορούσαν τα κλειδιά σαν δαχτυλίδια για να δείξουν κοινωνική ισχύ και πλούτο. Οι πιο περίτεχνες κλειδαριές εκείνης της εποχής ανήκαν σε γυναίκες που κρατούσαν τα κοσμήματά τους ασφαλή σε θησαυροφυλάκια με μηχανισμούς εμπνευσμένους από την ασσυριακή ιδέα.
Ακόμα και σήμερα, οι πιο κοινές κλειδαριές στον κόσμο – από τις πόρτες των σπιτιών μέχρι τα λουκέτα ποδηλάτων – βασίζονται στο ίδιο ακριβώς σύστημα. Οι περισσότερες είναι παραλλαγές της λεγόμενης “pin tumbler” κλειδαριάς που λειτουργεί με ακίδες διαφόρων υψών και μια εγκοπή-κλειδί που πρέπει να τις ευθυγραμμίσει ώστε να γυρίσει ο κύλινδρος.
Ακόμα πιο εντυπωσιακό είναι πως αν αφαιρέσεις τα μέταλλα, τους αριθμούς και τα σύγχρονα υλικά, ο μηχανισμός παραμένει σχεδόν ίδιος με αυτόν της Νινευή. Ένα ξύλινο σύστημα, με ένα εξίσου ξύλινο κλειδί, που εμπιστεύτηκαν για να φυλάξουν την περιουσία και τη ζωή τους άνθρωποι που έζησαν 60 αιώνες πριν.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
