Η βασίλισσα δεν κατάλαβε ποτέ πως η νταντά βασάνιζε τα παιδιά της για να τα κρατά εξαρτημένα και να αγαπούν μόνο εκείνη

Η βασίλισσα Μαίρη ήταν η επιτομή της πειθαρχίας, του καθήκοντος και της μεγαλοπρέπειας. Καμιά φορά όμως, πίσω από την αυστηρότητα κρύβεται και η απόσταση. Τα έξι παιδιά της μεγάλωσαν μέσα σε παλάτια, με δασκάλους, υπηρέτες, συμβούλους και, κυρίως, με τη νταντά τους. Όπως ήταν τότε το έθιμο, η βασιλική μητέρα τα έβλεπε λίγες ώρες τη μέρα. Η υπόλοιπη ζωή τους ανήκε στη γυναίκα που τους άλλαζε, τα τάιζε και τα μάλωνε. Μόνο που αυτή η γυναίκα, όπως αποδείχτηκε αργότερα, δεν ήταν απλώς αυστηρή. Ήταν επικίνδυνη.

Το πρώτο καμπανάκι ήρθε όταν απολύθηκε η πρώτη νταντά για αναισθησία και σνομπισμό απέναντι στα βασιλόπουλα. Η δεύτερη φάνηκε ιδανική. Ήταν στοργική, πρόθυμη και πολύ δεμένη με τα παιδιά. Πολύ δεμένη. Τόσο, που έφτασε να πιστέψει πως αυτά τα παιδιά της ανήκαν. Ήθελε να είναι η μόνη που θα αγαπούν. Κι αν έπρεπε να κάνουν πως κλαίνε όταν τα κρατούσε η μάνα τους, θα φρόντιζε να τους το μάθει.

Δεν ήταν μόνο ψυχολογική πίεση. Η νταντά αυτή, σύμφωνα με όσα αποκαλύφθηκαν, τσάκιζε τα παιδιά πριν συναντήσουν τους γονείς τους. Τα έτριβε, τα πίεζε, τα τσιμπούσε διακριτικά ή και βίαια, μόνο και μόνο για να αρχίσουν να κλαίνε όταν πλησίαζε η βασίλισσα. Κι εκείνη, ανυποψίαστη, υπέθετε ότι δεν ήθελαν να είναι κοντά της, ότι ίσως δεν ήταν αρκετά στοργική ή προσιτή. Δεν κατάλαβε πως ήταν θύμα μιας τεράστιας χειραγώγησης μέσα στο ίδιο της το σπίτι.

Η γυναίκα που φέρεται να κακοποίησε τα παιδιά του βασιλιά Γεωργίου και της βασίλισσας Μαίρης δεν απολύθηκε αμέσως. Χρειάστηκε καιρός για να καταλάβουν τι συνέβαινε. Μόνο όταν η αγαπημένη βοηθός της, η Charlotte Bill, παρατήρησε σημάδια και συμπεριφορές που δεν εξηγούνταν αλλιώς, ήρθε η σύγκρουση και η απόλυση. Ήταν ήδη αργά για τους ψυχισμούς τους. Ιδίως για τον πρίγκιπα Εδουάρδο, που αργότερα έγινε βασιλιάς για μόλις λίγους μήνες, και παραιτήθηκε για να παντρευτεί μια διαζευγμένη Αμερικανίδα, κάτι αδιανόητο για την εποχή.

Στις ιδιωτικές του επιστολές, ο Εδουάρδος θα γράψει πως η μητέρα του ήταν ψυχρή, απόμακρη, αλύγιστη, ότι ζούσε «με παγωμένο αίμα στις φλέβες». Στα απομνημονεύματά του, όμως, την περιγράφει με αγάπη και τρυφερότητα. Αυτή η διπλή εικόνα –της αυστηρής αλλά περήφανης μητέρας– ίσως ήταν αποτέλεσμα εκείνων των πρώτων χρόνων, όπου κάποια άλλη τον μάθαινε να την φοβάται.

Η βασίλισσα Μαίρη, παρά τις αρετές και την πειθαρχία της, έμεινε στην ιστορία ως μια μορφή απρόσιτη. Και ίσως ο λόγος να βρίσκεται σε κάτι που δεν κατάλαβε ποτέ: πως η ίδια η καθημερινότητα των παιδιών της έκρυβε έναν εφιάλτη, κι εκείνη κοιτούσε αλλού.