Ήθελε να βάλει τέλος στη ζωή του και έκατσε με το αυτοκίνητο στις γραμμές του τρένου. 11 σκοτώθηκαν από τη σύγκρουση, αυτός επέζησε.

Ήταν πρωί, 26 Ιανουαρίου 2005. Ο Juan Manuel Álvarez, 25 ετών, οδηγεί χωρίς προορισμό στους δρόμους του Glendale, στην Καλιφόρνια. Το μυαλό του είναι σκοτεινό. Ο γάμος του διαλυμένος. Το μέλλον του αόρατο. Αποφασίζει να πεθάνει. Και διαλέγει έναν τρόπο που δεν θα χρειαστεί να πατήσει τη σκανδάλη: κάθεται με το SUV του πάνω στις ράγες του τρένου.

Μένει εκεί. Περιμένει. Και μετά, δευτερόλεπτα πριν φανεί ο συρμός, το μετανιώνει. Κατεβαίνει από το αυτοκίνητο και φεύγει. Το τρένο φτάνει. Το χτυπάει. Εκτροχιάζεται. Και ξεκινά μια τραγωδία που η Καλιφόρνια δεν είχε ξαναζήσει εδώ και δεκαετίες.

Το τρένο της γραμμής Metrolink, γεμάτο επιβάτες, εκτροχιάζεται και πέφτει πάνω σε ένα δεύτερο, που κινείται από την αντίθετη κατεύθυνση. Κομμάτια του πρώτου συρμού καταλήγουν πάνω σε ένα τρίτο τρένο που ήταν σταθμευμένο. Μέσα σε δευτερόλεπτα, οι εικόνες θυμίζουν βομβαρδισμό. Κουπαστές ξεριζώνονται, πόρτες τινάζονται, βαγόνια λυγίζουν σαν τενεκεδάκια.

11 άνθρωποι σκοτώνονται. Πάνω από 175 τραυματίζονται, πολλοί σοβαρά. Το Glendale γεμίζει ασθενοφόρα, διασώστες, φλόγες. Και στο κέντρο της σφαγής, ένα SUV. Άθικτο. Παγιδευμένο ανάμεσα σε τρεις συγκρούσεις. Αλλά ο οδηγός του είχε ήδη απομακρυνθεί.

Ο Juan Manuel Álvarez συνελήφθη λίγες ώρες αργότερα. Κατηγορήθηκε για πολλαπλές ανθρωποκτονίες, παρόλο που, όπως ισχυρίστηκε, δεν είχε σκοπό να σκοτώσει κανέναν. Ήθελε απλώς να πεθάνει.

Το δικαστήριο δεν το δέχτηκε. Οι ένορκοι είδαν πρόθεση, αμέλεια, αδιαφορία. Είδαν τον θάνατο 11 ανθρώπων που δεν έφταιγαν σε τίποτα. Η ποινή του: έντεκα φορές ισόβια κάθειρξη, χωρίς δυνατότητα αποφυλάκισης.

Ένας άνθρωπος που δεν πέθανε όταν το ήθελε, αλλά θα ζήσει φυλακισμένος για πάντα — επειδή επέζησε.