Ένας χρόνος από την απόφαση της κυβέρνησης να οδηγήσει στην εξαθλίωση τους ανεμβολίαστους υγειονομικούς

Υγειονομικοί: Σήμερα, 31 Αυγούστου του 2021, συμπληρώνεται ένας ολόκληρος χρόνος από τότε που η κυβέρνηση Μητσοτάκη και ο υπουργός Υγείας Θάνος Πλεύρης, αποφάσισε να επιβάλλει μία από τις πιο βάναυσες αποφάσεις που ελήφθησαν παγκοσμίως στην περίοδο της πανδημίας, και αυτή δεν είναι άλλη από τον ωμό εκβιασμό και την αποπομπή των ανεμβολίαστων υγειονομικών εκτός ΕΣΥ.

Μια ανάλγητη κυβέρνηση μετέτρεψε τους ήρωες του χθες σε παρίες του σήμερα, αδιαφορώντας πλήρως για τις οικογένειες που πετάχτηκαν στον «καιάδα» της φτώχειας. Χιλιάδες αξιοπρεπείς υγειονομικοί που επί σειρά ετών πρόσφεραν τα πάντα στην υπηρεσία της υγείας, έγιναν αποδιοπομπαίοι τράγοι ενός συστήματος που τους θυσίασε για να εδραιώσει την κατάργηση κατοχυρωμένων ελευθεριών.

Ταυτόχρονα η κυβέρνηση θυσίασε και το αξιόμαχο του ΕΣΥ, στερώντας από τους Έλληνες, χιλιάδες πολύτιμους και έμπειρους υγειονομικούς, σε μια εποχή που η δημόσια περίθαλψη τους είχε ανάγκη όσο ποτέ. Παρά το ότι είναι καταφανές πως οι δημόσιες υπηρεσίες υγείας έχουν τεράστια έλλειψη προσωπικού, οι υγειονομικοί συνέχισαν να κουβαλούν το «σημάδι» του ανεπιθύμητου.

Μερικούς μήνες μετά από την υπογραφή του Θάνου Πλεύρη στη διάταξη που έθετε τους υγειονομικούς εκτός ΕΣΥ, όλα τα επιχειρήματα της κυβέρνησης κατέπεσαν με πάταγο. Οι εμβολιασμένοι υγειονομικοί μετέτρεψαν τα νοσοκομεία σε κέντρα διασποράς του κορονοϊού, αφού τα εμβόλια αποδείχθηκαν αναποτελεσματικά στον περιορισμό της μετάδοσης. Όσοι δεν έκαναν την τρίτη δόση και θεωρούνταν ανεμβολίαστοι με τα δεδομένα του κράτους, συνέχισαν να εργάζονται κανονικά. Ακόμα και όταν αποφασίστηκε να ανασταλούν τα πιστοποιητικά εμβολιασμού, η πόρτα του ΕΣΥ παρέμενε κλειστή για τους υγειονομικούς.

Όλα αυτά για ένα κυβερνητικό… πείσμα.

Έτσι πέρασε ένας χρόνος από τότε που αποφασίστηκε ένας ολόκληρος επαγγελματικός κλάδος να γίνει έρμαιο σε ένα πεδίο απολυταρχικών «πειραματισμών». Χωρίς εργασία, χωρίς μισθό, χωρίς ασφάλιση, χωρίς δυνατότητα εύρεσης άλλης εργασίας. Περιθωριοποιημένοι και στιγματισμένοι από τα φιλοκυβερνητικά μέσα, ανασυντάχθηκαν και ξεκίνησαν να διεκδικούν αυτά που τους στέρησε η κυβέρνηση με το «έτσι θέλω».

Έκαναν δεκάδες πορείες και συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας, προχώρησαν σε απεργίες πείνας, έστειλαν επιστολές, ζήτησαν επανειλημμένως, άλλα μάταια, να συνομιλήσουν με τον Θάνο Πλεύρη. Πάντα συναντούσαν «τοίχο» από μια κυβέρνηση, που μέσω του υπουργού Υγείας συνέχισε να τους λοιδορεί και να τους υποβιβάζει.

Σήμερα οι υγειονομικοί παραμένουν όμηροι της αβεβαιότητας, αλλά συνεχίζουν να δίνουν τον τίμιο αγώνα τους απέναντι σε έναν υπουργό που εξ’ αρχής φάνηκε εχθρικός μαζί τους. Ο Θάνος Πλεύρης έχει επανειλημμένως δηλώσει πως η αναστολή θα παραμείνει σίγουρα ως τις 31 Δεκεμβρίου, ενώ δεν χάνει ευκαιρία να εκφράζει πως θεωρεί… ακατάλληλους για το ΕΣΥ, τους παροπλισμένους υγειονομικούς. Είναι πιθανό το σενάριο από τον Οκτώβριο που θα καταφθάσει το νέο εμβόλιο, να αποφασιστούν νέα μέτρα και να παρουσιαστεί νέο αφήγημα για συνέχιση της υποχρεωτικότητας.

Η πραγματικότητα είναι πως τίποτε από αυτά που επιβλήθηκαν στους υγειονομικούς δεν έχει σχέση με την προστασία της δημόσιας υγείας. Απλά μέσω των υγειονομικών η κυβέρνηση άνοιξε το «κεφάλαιο» της υποχρεωτικότητας και μέσω αυτών, συνεχίζει να το κρατά ανοιχτό, για να υπάρχει πολιτικό «πάτημα» για επαναχρησιμοποίηση της, στο μέλλον.

Γι’ αυτό ακριβώς και η υπόθεση των υγειονομικών, είναι μια υπόθεση που μας αφορά όλους. Αν η απάνθρωπη μεταχείριση ενός κλάδου γίνει κρατικό «κεκτημένο», τότε τίποτα δεν πρόκειται να περιορίσει την κρατική ασυδοσία μόνο στους υγειονομικούς…