Eurostat: Πέμπτη στην ΕΕ η Ελλάδα σε ποσοστά εργαζόμενων φτωχών

Μετά τα στοιχεία της Eurostat που αποτύπωσαν ότι η Ελλάδα είναι πρώτη στην Ευρώπη σε υποκειμενική φτώχεια (δηλαδή στο πως νοιώθουν οι πολίτες ενός κράτους για το οικονομικό τους επίπεδο), έρχεται και η αντικειμενική καταγραφή της φτώχειας σε εργαζόμενους για να δείξει ότι οι Έλληνες δεν νοιώθουν μόνο, αλλά είναι πραγματικά φτωχοί.

Τα νέα στοιχεία της Eurostat κατατάσσουν τη χώρα μας στην πέμπτη χειρότερη θέση, καθώς το 10,7% των εργαζόμενων, δηλαδή 1 στους 10, διατρέχει κίνδυνο φτώχειας. Η χώρα μας βρίσκεται πίσω από το Λουξεμβούργο (13,4%), τη Βουλγαρία (11,8%), την Ισπανία (11,2%) και τη Ρουμανία (10,9%).

Εξετάζοντας μεμονωμένα τους άνδρες εργαζόμενους, τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα αφού σε κίνδυνο φτώχειας βρίσκεται ο 1 στους 7 ή 13%, με την Ελλάδα να καταλαμβάνει τη δεύτερη χειρότερη θέση στην κατάταξη, μαζί με τη Βουλγαρία, πίσω μόνο από τη Ρουμανία, με 14,4%.

Την καταστροφική επίδραση των μνημονίων που συνεχίζεται ως τις μέρες μας, αποκαλύπτει και το γράφημα όπου εξετάζεται το μέσο ισοδύναμο διαθέσιμο εισόδημα σε σύγκριση με το 2010. Ενώ στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες το εισόδημα αυξήθηκε, οι μόνες τρεις χώρες όπου μειώθηκε είναι η Ελλάδα (μείωση 25,8%), η Ιταλία (μείωση 2,8%) και η Γαλλία (μείωση 1,7%). Όπως βλέπουμε, η κατάρρευση του μέσου εισοδήματος στην Ελλάδα παρουσιάζει τρομακτική διαφορά σε σχέση με τις άλλες δύο χώρες.

Η έρευνα τονίζει ότι στις χώρες με υψηλά ποσοστά «εργαζόμενων φτωχών» παρατηρείται έντονη διάβρωση της αγοραστικής δύναμης, ενώ οι ανατιμήσεις σε ενέργεια, στέγαση και τρόφιμα έχουν επιβαρύνει δραματικά τα νοικοκυριά.

Στην Ελλάδα οι μισθοί εξακολουθούν να μην ακολουθούν το αυξημένο κόστος ζωής, όντας από τους χαμηλότερους στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Παράλληλα οι εκτρωματικοί εργασιακοί νόμοι που ψηφίζει η κυβέρνηση Μητσοτάκη εντείνουν την ανασφάλεια και την εργασιακή εκμετάλλευση, ενώ αυξάνουν τις υποβαθμισμένες θέσεις εργασίας.

Το στεγαστικό πρόβλημα που αρνείται να λύσει η κυβέρνηση, μαζί με την ακρίβεια στα τρόφιμα, αλλά και τους λογαριασμούς που εξανεμίζουν το 1/3 του μισθού, σπρώχνουν τους εργαζόμενους σε έναν φαύλο κύκλο ανέχειας. Την ίδια στιγμή η αποταμίευση έχει γίνει ένα μακρινό… όνειρο. Στο δυσβάσταχτο κόστος ζωής έρχεται να προστεθεί και η ακραία φορολογική επιβάρυνση με εισφορές και έμμεσους φόρους που «ροκανίζουν» από παντού το εισόδημα των εργαζόμενων νοικοκυριών.

Οι Έλληνες είναι – βάσει στοιχείων – από τους πιο σκληρά εργαζόμενους λαούς της Ευρώπης και παράλληλα από τους πιο φτωχούς. Μια απόδειξη ότι περισσότερη δουλειά δεν σημαίνει απαραίτητα περισσότερη ευημερία, αφού τα απαραίτητα έξοδα υπερβαίνουν συνεχώς τα έσοδα.