Mad VMA 2022: Μας κάνει εντύπωση που πλακώθηκαν οι trappers; – Τέτοιον «πολιτισμό» σπείραμε, τέτοιον θερίζουμε

Mad VMA 2022: Είναι τουλάχιστον υποκριτικό να ισχυρίζονται κάποιοι πως οι σκηνές βίας που εκτυλίχθηκαν χθες στα MAD Video Music Awards, με πρωταγωνιστές τους τραγουδιστές της trap μουσικής Light και Snik, ήρθαν… ουρανοκατέβατες.

Η νοοτροπία της μουσικής trap μπορεί να αντιπροσωπεύει τα χειρότερα στερεότυπα που διακατέχουν τη σύγχρονη κοινωνία, άλλα η πικρή αλήθεια είναι πως «πουλάει» πολύ. Και αυτό είναι κάτι που πρέπει να προβληματίζει εξ’ αρχής. Σε μια – υποτίθεται – γιορτή της μουσικής όπως είναι τα βραβεία MAD, και εφόσον η μουσική στην εποχή μας έχει βιομηχανοποιηθεί πλήρως, οι πόρτες της εμπορευματοποιημένης μουσικής βιομηχανίας άνοιξαν διάπλατες για να «παρελάσουν» οι trappers.

Έτσι η βιομηχανία, στον βωμό του χρήματος και του «trend», υποδέχθηκε πρόθυμα στους κόλπους της μια (πρώην) κλειστή ομάδα ανθρώπων που προωθούν την βία, την παράνομη οπλοκατοχή, την απαξίωση των νόμων, τον σεξισμό, τα ναρκωτικά, την υποτίμηση του συνανθρώπου, την επίδειξη δύναμης (οικονομικής, σωματικής, εξουσιαστικής κ.λπ.).

Και κάπου εδώ προκύπτει το ερώτημα: φταίνε οι trappers για τα έκτροπα που έγιναν στα βραβεία MAD ή φταίνε οι διοργανωτές; Ασφαλώς το δεύτερο. Μας κάνει εντύπωση που οι trappers έκαναν μπάχαλο το event (που άλλωστε αυτή τη λογική ακολουθούν και στη ζωή τους) και δεν μας κάνει εντύπωση πως οι διοργανωτές δεν είχαν την ευσυνειδησία να προστατέψουν χιλιάδες παιδιά στις εξέδρες από το κάκιστο πρότυπο της υποκουλτούρας της trap;

Με λίγα λόγια, η είδηση δεν είναι ότι πλακώθηκαν trappers μεταξύ τους. Η πραγματική είδηση είναι πως παρευρέθηκαν εκεί με κάθε επισημότητα, περιστοιχισμένοι από τους μπράβους τους που κουβαλούσαν ακόμα και όπλα.

Ένα στιγμιότυπο – χίλιες λέξεις, οι trappers με τις συνοδείες τους πλακώνονταν σαν τα κοκόρια σε μια εικόνα ντροπιαστικής βίας, και η Ιωάννα Παλιοσπύρου που έπεσε θύμα δολοφονική βίας παρακολουθούσε αποσβολωμένη τη σκηνή. Ωραίες οι ρεκλάμες, τα εκτυφλωτικά φώτα, και τα αστραφτερά ρούχα της διοργάνωσης, άλλα σε ένα καρέ αποτυπώθηκε όλο το «ζουμί» της υποκρισίας.

Και η μεγαλύτερη είδηση είναι πως ένα ολόκληρο σύστημα που κινεί τα νήματα της μουσικής βιομηχανίας, προβάλλει τους trappers ως «μουσικά» πρότυπα, με αποτέλεσμα ανίδεα παιδιά του δημοτικού και του γυμνασίου να παθιάζονται με στίχους  που εξυμνούν την πορνεία, τον ευτελισμό του γυναικείου φύλου, τον τραμπουκισμό, το «νταηλίκι» και την αλητεία.

Αυτόν τον «πολιτισμό» προβάλλεις και σπέρνεις, και αυτόν τον «πολιτισμό» θα θερίζεις. Σε μουσικά events, στα σχολεία, στις γειτονιές, στα φαινόμενα σχολικού εκφοβισμού, στην παιδική κατάθλιψη, παντού απλώνονται τα «πλοκάμια» μιας κουλτούρας εκμαυλισμού, μιας και τα παιδιά είναι «σφουγγάρια» και αφομοιώνουν σε ταχύτατους χρόνους το καταστροφικό μουσικό «μάθημα» που τους γίνεται.

Σαφώς υπήρχαν και στις παλαιότερες γενιές ξένα είδη μουσικής που προωθούσαν αρρωστημένα πρότυπα και ιδανικά, άλλα περιορίζονταν σε μειοψηφίες και επιπλέον τα παιδιά είχαν ισχυρές άμυνες στο να φιλτράρουν την επιρροή των όποιων μουσικών ακουσμάτων τους.

Σήμερα η trap, περνάει στην πλειοψηφία των παιδιών, αφού το είδος θεωρείται κάτι σαν… «μπουζούκια» της ραπ μουσικής, και οι νέες γενιές σε μεγάλο βαθμό έχουν χάσει τη δυνατότητα να επεξεργάζονται τα ερεθίσματα που δέχονται, ασφαλώς με σοβαρές ευθύνες των γονέων…