Οργισμένη ανακοίνωση του Συλλόγου για τα θύματα στο Μάτι: «Στάχτη στα μάτια η δικαστική απόφαση – Δεν σταματούμε τον αγώνα για δικαίωση»

Αποφασισμένοι να συνεχίσουν τον ανένδοτο αγώνα τους για δικαίωση, δηλώνουν οι συγγενείς των θυμάτων που χάθηκαν στη φονική πυρκαγιά στο Μάτι, μέσω μιας οργισμένης ανακοίνωσης του Συλλόγου Συγγενών Θανόντων και Εγκαυματιών για το Μάτι, όπου καταγγέλλεται το κραυγαλέο έλλειμμα δικαιοσύνης στην απόφαση που εξέδωσε το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων.

Υπενθυμίζεται ότι το δικαστήριο επέβαλλε ποινή φυλάκισης χωρίς αναστολή σε 4 από τους 21 κατηγορούμενους με τις συνολικές ποινές να φτάνουν έως και τα 340 χρόνια, αλλά τα εκτιτέα χρόνια να είναι 5. Επιπλέον σε άλλους 6 κατηγορούμενους επιβλήθηκε ποινή 238 ετών (με εκτιτέα τα 5), η οποία ορίστηκε ως εξαγοράσιμη προς 10 ευρώ ημερησίως.

Οι οικογένειες των θυμάτων κάνουν λόγο για απόφαση που ρίχνει «στάχτη στα μάτια» και αφήνει ατιμώρητους πολλούς βασικούς ενόχους, ενώ επιμένουν ότι τα τραγικά λάθη που έγιναν στο Μάτι αποτελούν κακουργηματικές πράξεις, σύμφωνα με τη συνείδηση ολόκληρου του ελληνικού λαού.

Στην ουσία η δικαστική απόφαση εξέδωσε μια ποινή – χάδι μόνο σε κάποιους υπηρεσιακούς παράγοντες, αφήνοντας εντελώς έξω από την εξίσωση της δικαιοσύνης τα πολιτικά πρόσωπα της κεντρικής εξουσίας και της αυτοδιοίκησης. Η γενική εντύπωση που δημιουργείται με τέτοιες τραγικές αποφάσεις είναι ότι στην Ελλάδα οι πολιτικοί δεν ψηφίζονται για να διοικούν τη χώρα και να ελέγχουν τις υφιστάμενες υπηρεσίες, αλλά για να κάνουν τα… διακοσμητικά στοιχεία που δεν φέρουν ποτέ καμία ευθύνη για καμία τραγωδία!

Είναι σαν να μπαίνουν… μόνοι τους στις θέσεις τους οι υπηρεσιακοί υπάλληλοι, σαν να παίρνουν πάντα μόνοι τους τις επιχειρησιακές αποφάσεις, σαν να έχουν πολιτικούς προϊστάμενους μόνο όταν όλα πηγαίνουν καλά, κι όταν συμβαίνει τραγωδία «εξαφανίζεται» η πολιτική εξουσία από κάθε ευθύνη! Οι συγγενείς των θυμάτων αλλά και η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών στα κοινωνικά δίκτυα ταυτίζονται στην άποψη ότι θεωρείται ντροπή να μην δικαστεί ούτε ένας πολιτικός για 102 φρικτούς θανάτους.

Αλλά ακόμα και για τους υπεύθυνους που λειτουργούσαν σε υπηρεσιακές θέσεις, η δικαιοσύνη αποδείχθηκε «τυφλή», με την κακή έννοια. Πέρα από τα πολιτικά πρόσωπα που παραμένουν ατιμώρητα, ο Σύλλογος Συγγενών για το Μάτι καταγγέλλει τις ατιμώρητες ευθύνες της Ελληνικής Αστυνομίας (που ήταν υπεύθυνη για το φιάσκο της εκκένωσης του οικισμού), του Λιμενικού, του Δασαρχείου και του ΕΚΑΒ.

Το αποτέλεσμα μια τέτοιας άδικης απόφασης είναι ότι θα διαιωνίζεται το καθεστώς ατιμωρησίας και τίποτα δεν θα υπάρχει ως «φρένο» για να εμποδίσει μια επόμενη τραγωδία, αφού όσοι κρατούν στα χέρια τους την ασφάλεια των πολιτών, γνωρίζουν εκ των προτέρων ότι θα την βγάλουν… καθαρή ότι και να γίνει!

Αυτό ακριβώς καταγγέλλει ο Σύλλογος για το Μάτι, αναφέροντας στην ανακοίνωση ότι «μεταξύ των ενόχων και αθωωθέντων υπάρχουν και εν ενεργεία αξιωματικοί και πρόσωπα που ενδεχομένως να κληθούν να πάρουν αποφάσεις σε επόμενα συμβάντα» και προσθέτει ότι «η φαινομενική “απόδοση” “δικαιοσύνης” ΔΕΝ εγγυάται ούτε την δικαίωση άλλων υπό εξέταση εγκλημάτων αλλά ούτε και την αποτροπή νέων».

Κάνοντας λόγο για «άλλα υπό εξέταση εγκλήματα» οι συγγενείς των θυμάτων από το Μάτι υπονοούν το έγκλημα στα Τέμπη, θεωρώντας ότι η συγκάλυψη της τραγωδίας του Ματιού είναι προάγγελος της συγκάλυψης που επιχειρείται και για τα Τέμπη, αλλά και για κάθε άλλη υπόθεση όπου εντοπίζονται πολιτικές ευθύνες.

Ο Σύλλογος των θυμάτων για την τραγωδία στο Μάτι δηλώνει ότι δεν πρόκειται να παραδώσει τα όπλα για τον αγώνα δικαίωσης, προμηνύοντας ότι θα κινηθούν σε κάθε νομικό επίπεδο που υπάρχει:

«Δεν εφησυχάζουμε ούτε και σταματούμε τον αγώνα που δίνουμε εδώ και 7 σχεδόν χρόνια για την αληθινή δικαίωση! Τίποτα δεν έχει τελειώσει σε νομικό επίπεδο για την υπόθεση (αιτήματα αναστολής και μείωσης ποινών, αναιρέσεις, κ.λ.π) ΑΛΛΑ ούτε και για την επι της ουσίας προάσπιση των ζωών όλων μας!», αναφέρουν χαρακτηριστικά.

Αναλυτικά η ανακοίνωση του Συλλόγου Θανόντων και Εγκαυματιών της 23/07/2018:

«Η δίκη του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων έληξε με την επιδίκαση των ποινών για τους 10, τελικώς, καταδικασθέντες από τους 21 κατηγορούμενους της υπόθεσης:
340 χρόνια για ανθρωποκτονίες εξ αμελείας 102 νεκρών μας και 238 χρόνια για σωματικές βλάβες εξ αμελείας 32 εγκαυματιών μας. Από αυτά, εκτιτέα έως 5 και 3 έτη αντίστοιχα, οι ανώτερες ποινές, αναντίστοιχες του πραγματικού εγκλήματος και αισθήματος δικαίου.

Στάχτη στα μάτια όλων μας.

Η φυλάκιση 4ων ενόχων χωρίς αναστολή/αναγνώριση ελαφρυντικών, δεν είναι
ουσιαστική νίκη καθώς γνωρίζουμε πως οι πιθανότητες πραγματικής έκτισης στο σύνολο της είναι ελάχιστες.

Η μετατροπή της ποινής φυλάκισης άλλων 6 σε εξαγοράσιμη προς 10 ευρώ την ημέρα, από τους δικαστές που έκριναν πως η αξία της ζωής 132 θυμάτων, βάσει βουλεύματος, αντιστοιχεί σε 283 € έκαστος, αισχρή.

Η αθώωση των υπόλοιπων κατηγορουμένων, παρά τα όσα στοιχεία, είναι πληγή και
ήττα του δικαιικού συστήματος που επικρότησε την από πλευράς φορέων επιλεκτική ανομία.
Πόσοι αντιλαμβανόμαστε ότι μεταξύ των ενόχων και αθωωθέντων υπάρχουν και εν ενεργεία αξιωματικοί και πρόσωπα που ενδεχομένως να κληθούν να πάρουν αποφάσεις σε επόμενα συμβάντα;

Στη συνείδηση όλων το έγκλημα της 23ης Ιουλίου 2018 στην Ανατολική Αττική είναι
ΚΑΚΟΥΡΓΗΜΑ! Οι ένοχοι, αναγνωρισμένοι και μη, είναι περισσότεροι, καθώς ΠΟΤΕ δεν αναδείχθηκαν οι ευθύνες Ελληνικής Αστυνομίας, Λιμενικού, Δασαρχείου, ΕΚΑΒ και φυσικά Πολιτικών προσώπων!

Η επόμενη μέρα μας βρίσκει τόσο ανήσυχους όσο και πεισμωμένους καθώς αυτή η φαινομενική “απόδοση” “δικαιοσύνης” ΔΕΝ εγγυάται ούτε την δικαίωση άλλων υπό εξέταση εγκλημάτων αλλά ούτε και την αποτροπή νέων…

Με το βλέμμα στραμμένο στις εξελίξεις, αναμένουμε ΚΑΙ τη 2η δίκη, για κάποιους εκ
των εγκαυματιών θυμάτων που δεν συμπεριλήφθηκαν στη 1η για να μη “δυσχεραίνουν τη θέση και τις ποινές των κατηγορουμένων”, ενώ κινητοποιούμαστε προς όποια κατεύθυνση ΚΑΙ για την ανάδειξη και αναγνώριση και των υπόλοιπων νεκρών θυμάτων που έθαψαν άρον άρον…

Δεν εφησυχάζουμε ούτε και σταματούμε τον αγώνα που δίνουμε εδώ και 7 σχεδόν χρόνια για την αληθινή δικαίωση! Τίποτα δεν έχει τελειώσει σε νομικό επίπεδο για την υπόθεση (αιτήματα αναστολής και μείωσης ποινών, αναιρέσεις, κ.λ.π) ΑΛΛΑ ούτε και για την επί της ουσίας προάσπιση των ζωών όλων μας»!