Συγκινητική δήλωση μέλους της κυπριακής αποστολής πυροσβεστών: «Τα πάντα για τη Μητέρα – Πατρίδα»

Μια φωνή που έκανε αίσθηση και συγκίνησε, ακούστηκε σε τηλεοπτικό σταθμό από μέλος της 20μελούς κυπριακής αποστολής πολιτικής άμυνας, η οποία έφτασε την επόμενη μέρα των μεγάλων πυρκαγιών για να παράσχει κάθε δυνατή βοήθεια στο Ελληνικό κράτος για το τιτάνιο έργο της κατάσβεσης.

Το μέλος της κυπριακής αποστολής ρωτήθηκε για το πολύτιμο εθελοντικό έργο της Κυπριακής ομάδας και απάντησε:

«Ό, τι μπορούμε να κάνουμε, πάντα για την μητέρα Πατρίδα».

Συγκινητικό που ακούγονται ακόμα τέτοιες φωνές από άξιους άντρες της μαρτυρικής μεγαλονήσου. Η διαστροφή της εποχής μας, έχει καταστήσει σπάνιο το να ακούγονται τόσο καθάρια λόγια για το ιδανικό της πατρίδας. Και μάλιστα από Κύπριους αδερφούς που κατά καιρούς η κοινωνία μας τους έχει αδικήσει, τους έχει απομονώσει ή ακόμα χειρότερα κάποιοι απάτριδες τους θεωρούν «ξένους» και αποκομμένους από την Ελλάδα.

Και είναι συγκινητικό για ακόμα έναν λόγο.

Το ανυπόκριτο θάρρος του για να μιλήσει γι’ αυτό που αγαπάει και που έχει στη καρδιά του. Ας αναλογιστεί κανείς τι θα γινόταν από την άτυπη χούντα της πολιτικής ορθότητας, αν ένας Έλληνας πυροσβέστης δήλωνε κάτι τέτοιο σε κάμερες ελληνικών καναλιών, αυτές τις μέρες που καίγεται η Ελλάδα. Θα χαρακτηριζόταν στα λαϊκά δικαστήρια των social media, από γραφικός έως και… ακροδεξιός.

Μόνο και μόνο γιατί θα εξέφραζε την αγάπη του για τον τόπο του.

Έρχονται όμως κάτι τέτοιες θεομηνίες, που μοιραία ενώνουν τον κόσμο και η «σφαλιάρα» της ολικής καταστροφής μας κάνει να ξυπνήσουμε και να δούμε τα πράγματα έτσι όπως πραγματικά είναι. Όλοι αυτοί που παλεύουν με τις φλόγες για να σώσουν τις ζωές μας, τον φυσικό μας πλούτο και τις περιουσίες μας, Έλληνες και Κύπριοι, δεν το κάνουν για λίγες εκατοντάδες ευρώ. Δεν θα μπορούσε να είναι ισχυρό κίνητρο αυτό, ώστε να βάλουν τις ζωές τους σε κίνδυνο.

Το κάνουν πάνω απ’ όλα γιατί αγαπούν τον τόπο τους, την πατρίδα τους και τους συνανθρώπους τους.

«Ό, τι μπορούμε να κάνουμε, πάντα για την μητέρα Πατρίδα».

Τι πιο αγνό, τι πιο ηρωικό, τι πιο ευγενές από αυτό;