Νόμιζαν ότι ήταν φυτό 10 χρόνια, εκείνος όμως άκουγε τα πάντα και τα έγραψε μετά σε βιβλίο

Ήταν μόλις 12 χρονών όταν το σώμα του τον πρόδωσε. Ο Martin Pistorius, ένα παιδί από τη Νότια Αφρική γεμάτο ζωή και περιέργεια, άρχισε να χάνει σταδιακά την ικανότητά του να κινείται, να μιλά και να ανταποκρίνεται. Οι γιατροί τον διέγνωσαν αρχικά με κρυπτοκοκκική μηνιγγίτιδα, μια σπάνια και σοβαρή λοίμωξη. Πολύ σύντομα, κατέληξε καθηλωμένος σε αναπηρικό καροτσάκι, χωρίς δυνατότητα επικοινωνίας. Κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί πως μέσα σε αυτό το φαινομενικά “νεκρό” σώμα υπήρχε ακόμη ένα μυαλό ξύπνιο. Ο Martin είχε καταδικαστεί από τους ειδικούς σε φυτική κατάσταση, και οι γονείς του είχαν ακούσει από γιατρούς πως δεν υπήρχε επιστροφή. Κι όμως, μέσα του ήταν ξύπνιος. Πλήρως συνειδητός.

Όταν άρχισε να ανακτά σταδιακά τη συνείδησή του, ήταν ήδη 14 χρονών. Αντί όμως να είναι η στιγμή της ελπίδας, εκεί ξεκινούσε το αληθινό του μαρτύριο. Δεν μπορούσε να κουνηθεί, να μιλήσει, να δείξει σημάδι ότι άκουγε. Έμεινε παγιδευμένος στο ίδιο του το σώμα για σχεδόν μια δεκαετία. Ήταν σαν να βλέπει τον κόσμο πίσω από ένα τζάμι, να φωνάζει χωρίς φωνή, να πονά χωρίς ανακούφιση. Η φροντίδα του γινόταν μηχανικά. Οι φωνές των φροντιστών περνούσαν πάνω του σαν ραδιοκύματα. Και όμως, εκείνος άκουγε κάθε κουβέντα. Θυμάται, όπως αφηγείται αργότερα, ακόμη και τη στιγμή που η μητέρα του είπε “μακάρι να πεθάνεις”, εξαντλημένη από την απόγνωση. Και δεν την κατηγόρησε ποτέ.

Η σωτηρία ήρθε απρόσμενα. Μια εργαζόμενη στο κέντρο φροντίδας διέκρινε κάτι διαφορετικό στο βλέμμα του. Κάτι μικροσκοπικό, αλλά πραγματικό. Δεν το αγνόησε. Ξεκίνησε μια αλυσίδα εξετάσεων και επανεκπαιδεύσεων. Με τη βοήθεια υπολογιστών και εξειδικευμένων εργαλείων επικοινωνίας, ο Martin άρχισε σιγά-σιγά να επικοινωνεί. Οι λέξεις δεν έβγαιναν από το στόμα του, αλλά από μια οθόνη. Κι όμως, ήταν εκεί. Ζωντανός. Σκεπτόμενος. Ευφυής. Πλήρης.

Δεν έμεινε όμως εκεί. Όχι μόνο επανέκτησε την ικανότητα να επικοινωνεί, αλλά εργάστηκε, ερωτεύτηκε, παντρεύτηκε και έγραψε την αυτοβιογραφία του. Το βιβλίο του με τίτλο Ghost Boy έγινε παγκόσμιο best seller. Μέσα από τις σελίδες του ξεδιπλώνει τη ζωή του μέσα στον εγκλεισμό. Περιγράφει πώς ένιωθε όταν τον έβαζαν να βλέπει επαναλαμβανόμενα παιδικά προγράμματα στην τηλεόραση. Πώς μετρούσε το χρόνο με τις σκιές στον τοίχο. Πώς έμαθε να επιβιώνει μέσα στη σιωπή. Και πώς η δύναμη του μυαλού κράτησε το “εγώ” του ζωντανό, όταν όλοι νόμιζαν πως είχε χαθεί.