Ο κανονισμός της Eurovision που εφαρμόστηκε τελευταία φορά το 1991. Από τότε, όλα άλλαξαν

Το βράδυ της 4ης Μαΐου 1991, στη Ρώμη, η Ευρώπη παρακολουθούσε σαστισμένη μια από τις πιο αμφίρροπες στιγμές στην ιστορία της Eurovision. Όταν η ψηφοφορία έφτασε στο τέλος, η Γαλλία και η Σουηδία είχαν ακριβώς τους ίδιους βαθμούς: 146. Το κοινό περίμενε να δει αν θα υπάρξει δεύτερη διπλή νίκη στην ιστορία του θεσμού. Αντί γι’ αυτό, τέθηκε σε ισχύ ένας κανόνας που ελάχιστοι γνώριζαν τότε: η νίκη θα πήγαινε σε εκείνον που είχε πάρει περισσότερα 12άρια.

Η Carola από τη Σουηδία με το τραγούδι «Fångad av en stormvind» είχε πέντε. Η Amina από τη Γαλλία είχε τέσσερα. Έτσι, με διαφορά ενός και μόνο 12αριού, η Σουηδία στέφθηκε νικήτρια. Το κοινό πίστεψε για δευτερόλεπτα ότι είχε κερδίσει η Γαλλία. Η ίδια η Carola δεν αντιλήφθηκε αμέσως τι είχε συμβεί. Οι παρουσιαστές δίστασαν να ανακοινώσουν το αποτέλεσμα, και για πολλούς ήταν η πιο αγχωτική τελική ευθεία στην ιστορία του διαγωνισμού.

Αυτός ο κανόνας, που βασιζόταν στο πόσα 12άρια, 10άρια, 8άρια κ.ο.κ. έχει πάρει ένα τραγούδι σε περίπτωση ισοψηφίας, είχε θεσπιστεί λίγα χρόνια μετά το χάος του 1969. Εκείνη τη χρονιά, τέσσερις χώρες είχαν ισοψηφήσει στην πρώτη θέση. Δεν υπήρχε κανένας προβλεπόμενος τρόπος να ανακηρυχθεί μία νικήτρια, και έτσι Ισπανία, Ηνωμένο Βασίλειο, Ολλανδία και Γαλλία κέρδισαν όλες μαζί. Το φιάσκο εκείνο οδήγησε πολλές χώρες να μποϊκοτάρουν τον διαγωνισμό του 1970.

Ο κανονισμός του 1991 λειτούργησε οριακά, αλλά λειτούργησε. Ήταν όμως η τελευταία φορά που χρησιμοποιήθηκε στην πράξη. Το 2009 έγινε άλλη μία ριζική ανανέωση: από τότε η ψηφοφορία διαιρείται ανάμεσα σε επαγγελματικές κριτικές επιτροπές και το κοινό. Και το 2016, θεσπίστηκε κάτι εντελώς καινούργιο — σε περίπτωση ισοψηφίας, νικητής θα είναι αυτός που συγκεντρώνει περισσότερους βαθμούς από το κοινό. Αν και πάλι υπάρξει ισοβαθμία, εξετάζεται από ποιες χώρες έλαβε ψήφους, και μόνο ως έσχατο μέτρο μετρώνται τα 12άρια.

Το 1991 έμεινε στην ιστορία ως η τελευταία φορά που ένας νικητής κρίθηκε καθαρά από τα 12άρια. Από τότε, η Eurovision άλλαξε. Το κοινό απέκτησε μεγαλύτερη φωνή, και οι μηχανισμοί κρίσης πολλαπλασιάστηκαν. Πλέον, ακόμα και με μαθηματική ισοπαλία, οι λεπτομέρειες είναι τόσες που αποκλείεται να υπάρξουν πάλι τέσσερις νικητές. Ή έστω δύο.