Ο πάμπλουτος στον Τιτανικό που αρνήθηκε να σωθεί, και τον ακολούθησε η γυναίκα του
Δεν φώναξαν. Δεν παρακάλεσαν. Ο πάμπλουτος Ισίδωρος Στράους και η σύζυγός του Ίντα στάθηκαν μαζί στο κατάστρωμα του Τιτανικού και έγραψαν ιστορία, αρνούμενοι να σωθούν χώρια.
Ήταν 15 Απριλίου του 1912, 02:20 τα ξημερώματα. Ο Τιτανικός βυθιζόταν αργά και αμετάκλητα στα παγωμένα νερά του Ατλαντικού. Στο κατάστρωμα Α, εκεί όπου είχαν συγκεντρωθεί οι επιβάτες της πρώτης θέσης, ένα ηλικιωμένο ζευγάρι κρατιόταν αγκαλιά. Δεν φώναζε. Δεν έκλαιγε. Δεν παρακαλούσε. Απλώς στεκόταν μαζί, σιωπηλό, και περίμενε. Εκείνη τη στιγμή, έγραφαν ιστορία.
Ο Ισίδωρος Στράους ήταν ένας από τους πλουσιότερους ανθρώπους της Νέας Υόρκης. Εβραίος μετανάστης από τη Γερμανία, είχε μεγαλώσει στη Γεωργία των ΗΠΑ και είχε εξελιχθεί σε επιχειρηματικό κολοσσό. Μαζί με τον αδελφό του, είχε αποκτήσει την εταιρεία Macy’s – το πολυκατάστημα που θα γινόταν το απόλυτο σύμβολο της αμερικανικής καταναλωτικής κουλτούρας.
Η σύζυγός του, Ρόζαλι Ίντα, ήταν μαζί του για πάνω από 40 χρόνια. Είχαν επτά παιδιά. Είχαν περάσει πολέμους, θανάτους, πολιτικές θύελλες. Κι όμως, τίποτα δεν είχε προετοιμάσει κανέναν από τους δυο για τη νύχτα του παγόβουνου. Επέστρεφαν στην Αμερική με τον Τιτανικό, μαζί με την υπηρέτρια Έλεν Μπερντ και τον υπηρέτη Τζον Φάρθινγκ. Η εγγονή τους είχε παραμείνει στην Ευρώπη.
Όταν ο παγερός χάλυβας του παγόβουνου άνοιξε την κοιλιά του πλοίου, οι εντολές ήταν σαφείς: πρώτα οι γυναίκες και τα παιδιά. Η Ίντα θα μπορούσε να μπει σε μια σωσίβια λέμβο. Της δόθηκε θέση. Ο Ισίδωρος όχι. Όμως ένας αξιωματικός, βλέποντας το ζευγάρι, έκανε μια εξαίρεση. Του πρόσφερε κι εκείνου μια θέση δίπλα της. Ο Ισίδωρος αρνήθηκε. Δεν ήθελε να πάρει τη θέση ενός νεότερου άντρα.
Η Ίντα τότε έκανε κάτι που συγκλόνισε ακόμα και τους ψυχραιμότερους: κατέβηκε από τη λέμβο και στάθηκε ξανά δίπλα στον άντρα της. Τον κοίταξε και είπε: «Όπως ζήσαμε μαζί, έτσι και θα πεθάνουμε μαζί». Έδωσε το παλτό της στην υπηρέτρια Έλεν και την έσπρωξε απαλά προς τη σωσίβια βάρκα. Της έσωσε τη ζωή.
Οι μάρτυρες τους είδαν τελευταία φορά να στέκονται αγκαλιασμένοι στο κατάστρωμα. Όχι στο κρεβάτι, όπως τους έδειξε η ταινία του Κάμερον, αλλά όρθιοι, με αξιοπρέπεια, με βεβαιότητα, σαν να ήξεραν ότι δεν υπήρχε καλύτερο τέλος. Η Ρόζαλι δεν ξαναβρέθηκε ποτέ. Ο Ισίδωρος εντοπίστηκε λίγες μέρες μετά και θάφτηκε στο Μπρονξ.
Ο σκηνοθέτης Τζέιμς Κάμερον τίμησε την ιστορία τους στη “σκηνή του κρεβατιού”, με το ηλικιωμένο ζευγάρι που κρατιέται όσο το νερό γεμίζει την καμπίνα. Ο ηθοποιός Λιού Πάλτερ που υποδύθηκε τον Ισίδωρο, πέθανε το 2023. Η σκηνή που γύρισε είχε διάρκεια μόλις λίγα δευτερόλεπτα. Κι όμως, έμεινε για πάντα.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
