Ο βασιλιάς διέταξε την εκταφή της αγαπημένης του, την έντυσε βασίλισσα, την έβαλε σε θρόνο, και ανάγκασε τους αυλικούς να της φιλήσουν το χέρι.
Την αγαπούσε τόσο, που δεν του έφτανε η ζωή. Την έντυσε βασίλισσα μετά θάνατον, την έβαλε στον θρόνο, και ανάγκασε τους πάντες να της φιλήσουν το νεκρό χέρι.
Η Ινές ντε Κάστρο δεν ήταν βασίλισσα όσο ζούσε. Ήταν απλώς η κυρία επί των τιμών της πριγκίπισσας Κωνσταντίας. Ο Πέδρο, όμως, διάδοχος του θρόνου της Πορτογαλίας, δεν κοίταξε τίτλους ούτε πρωτόκολλα. Ερωτεύτηκε την Ινές με πάθος, σε τέτοιο βαθμό, που η αγάπη τους έγινε πολιτικό πρόβλημα. Και όταν την έχασε, δεν την αποχαιρέτησε. Τη μετέτρεψε σε θρύλο. Με τον πιο μακάβριο τρόπο.
Το ειδύλλιο ξεκίνησε όσο η Κωνσταντία ζούσε ακόμα. Όταν εκείνη πέθανε το 1345, ο Πέδρο ήθελε να παντρευτεί την Ινές. Ο πατέρας του, Αλφόνσο Δ’, αντιτάχθηκε. Η Ινές ήταν από οικογένεια που συνδεόταν με τους εχθρούς του στέμματος. Οι σχέσεις του Πέδρο με την ερωμένη του απειλούσαν τη σταθερότητα της δυναστείας. Ο βασιλιάς εξόρισε την Ινές, μα εκείνη ξαναγύρισε. Κρυφά, λένε, οι δύο εραστές παντρεύτηκαν χωρίς έγκριση.
Ο Πέδρο και η Ινές απέκτησαν παιδιά. Ήταν απόλυτα δεμένοι, ζούσαν στο Κοΐμπρα και περνούσαν ώρες στο Κίντα ντας Λάγκριμας, το “Κτήμα των Δακρύων”. Όμως η χαρά τους δεν κράτησε. Το 1355, ο βασιλιάς έστειλε δύο άντρες να τη σφάξουν. Οι φήμες λένε ότι τη μαχαίρωσαν μπροστά στα παιδιά της, ενώ ήταν έγκυος στο τρίτο. Η Πορτογαλία σοκαρίστηκε. Ο Πέδρο έγινε σκιά του εαυτού του.
Όταν δύο χρόνια αργότερα ανέβηκε στον θρόνο, ο νέος βασιλιάς δεν ξέχασε τίποτα. Καταδίωξε τους δολοφόνους. Τους συνέλαβε, τους βασάνισε φρικτά, και τελικά τους έσκισε την καρδιά με τα ίδια του τα χέρια. Και δεν σταμάτησε εκεί. Ήθελε δικαιοσύνη για την Ινές. Και βασιλική αναγνώριση.
Έδωσε εντολή να εκταφεί η Ινές. Το σώμα της ντύθηκε με βασιλικά ενδύματα, στολίστηκε με τιάρα και ετοιμάστηκε για στέψη. Το δικαστήριο κάλεσε όλους τους αυλικούς, ευγενείς και αξιωματούχους. Ο βασιλιάς έβαλε το πτώμα σε θρόνο. Και διέταξε τους πάντες να περάσουν μπροστά της και να της φιλήσουν το χέρι. Ήταν πλέον, και επίσημα, βασίλισσα της Πορτογαλίας. Η Βασίλισσα Νεκρή.
Το σώμα της μεταφέρθηκε στο Μοναστήρι της Αλκομπάσα. Ο Πέδρο φρόντισε ώστε, όταν πεθάνει και ο ίδιος, να θαφτεί απέναντί της, με τις σαρκοφάγους τοποθετημένες έτσι ώστε να κοιτάζονται αιώνια. Στα πορτογαλικά λένε ακόμα: “Αν θες να δεις την αγάπη, να πας στην Αλκομπάσα”. Γιατί εκεί δεν υπάρχουν λέξεις, μόνο δυο πέτρινα βλέμματα που δεν έπαψαν ποτέ να αγαπιούνται.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
