Σε ποιο νησί βρίσκεται η σύρραγγα που θεωρείται θαύμα μηχανικής και έγραψε για αυτή και ο Ηρόδοτος

Το Ευπαλίνειο όρυγμα είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά δείγματα της αρχαίας ελληνικής μηχανικής και ένα τεχνικό επίτευγμα που εντυπωσίασε ήδη τον Ηρόδοτο, τον πατέρα της ιστορίας. Βρίσκεται στη Σάμο, κοντά στο Πυθαγόρειο, και έχει μήκος 1.036 μέτρα. Κατασκευάστηκε τον 6ο αιώνα π.Χ. και είχε ως στόχο να φέρει νερό στην πόλη της Σάμου, μέσω ενός υπόγειου υδραγωγείου. Το πιο αξιοσημείωτο στοιχείο του είναι ότι το όρυγμα ανοίχτηκε ταυτόχρονα και από τις δύο πλευρές του βουνού και συναντήθηκε με απόλυτη ακρίβεια στο μέσο, κάτι που αποτελούσε θαύμα της τεχνολογίας για την εποχή.

Η κατασκευή του ορύγματος διατάχθηκε από τον τύραννο Πολυκράτη και σχεδιάστηκε από τον Ευπαλίνο, έναν μεγαρέα μηχανικό. Η σήραγγα αυτή δεν ήταν μόνο μια τεχνική λύση για την υδροδότηση της πόλης, αλλά και μία στρατηγική για να προστατευτεί το νερό από επιδρομείς, οι οποίοι δεν θα μπορούσαν να καταστρέψουν έναν υπόγειο αγωγό. Ο Ηρόδοτος αναφέρει το έργο με θαυμασμό, το χαρακτηρίζει “αμφίστομο” και το αναφέρει ως ένα από τα τρία μεγαλύτερα έργα της αρχαίας Ελλάδας. Σύμφωνα με την περιγραφή του, η σήραγγα είχε μήκος επτά στάδια και το ύψος και το πλάτος της ήταν περίπου οκτώ πόδια.

Η σήραγγα του Ευπαλίνου, γνωστή και ως το “Ευπαλίνειο όρυγμα”, αποτελούσε ένα τεχνολογικό θαύμα, καθώς για την εποχή της, η ακρίβεια και η σύγχρονη μηχανική που χρησιμοποιήθηκε ήταν εντυπωσιακή. Οι δύο σήραγγες, η κύρια και η βοηθητική, κατασκευάστηκαν με βάση τις ακριβείς μετρήσεις του Ευπαλίνου, ο οποίος χρησιμοποίησε πρωτοποριακές τεχνικές για να εξασφαλίσει την απόλυτη ευθυγράμμιση των σηράγγων. Η κύρια σήραγγα ήταν αρκετά μεγάλη για να χωρέσει το νερό, ενώ η μικρότερη σήραγγα δημιουργήθηκε για να διοχετεύει το νερό με φυσική ροή, όταν η πηγή άρχισε να εκβάλλει σε χαμηλότερο επίπεδο.

Η σημασία του Ευπαλίνειου ορύγματος υπερβαίνει την κατασκευαστική του αξία. Ενσαρκώνει την ικανότητα των αρχαίων Ελλήνων να συνδυάσουν επιστημονικές γνώσεις με πρακτικές λύσεις, δημιουργώντας έργα που εξακολουθούν να θαυμάζονται μέχρι σήμερα. Το έργο αυτό θεωρείται ακόμα ένα από τα πιο θαυμαστά δείγματα αρχαίας μηχανικής και είναι ενταγμένο στον κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO από το 1992.