Της σκότωσαν τον άντρα, της εκτέλεσαν τον δεύτερο, πήγαν να σφάξουν τον αδελφό της. Κι όμως, γέννησε τον πιο ισχυρό άντρα της Ρώμης

Ο πρώτος της άντρας ήταν αδύναμος. Ο δεύτερος, επικίνδυνος. Ο αδελφός της βρέθηκε στις λίστες εκτέλεσης. Κι εκείνη, η Ιουλία Αντωνία, στεκόταν στη θύρα του σπιτιού της, μπροστά στους εκτελεστές, απλώνοντας τα χέρια και φωνάζοντας: «Δεν θα τον σκοτώσετε πριν σκοτώσετε εμένα. Εγώ γέννησα τον στρατηγό σας!». Ήταν η μάνα του Μάρκου Αντωνίου.

Είχε γεννηθεί σε μεγάλο οίκο. Ανήκε στην οικογένεια των Ιουλίων Καισάρων και ήταν τρίτη εξαδέλφη του Ιουλίου Καίσαρα. Από εκείνον εξαρτιόταν η πολιτική τύχη των γιων της, αν και ποτέ δεν τους εκτίμησε πραγματικά. Ο πρώτος της σύζυγος, ο Μάρκος Αντώνιος Κρητικός, πέθανε χωρίς τιμές, με τον ίδιο τον Καίσαρα να τον θεωρεί ανίκανο. Ο δεύτερος, ο Πούμπλιος Κορνήλιος Λέντουλος Σούρα, καταδικάστηκε σε θάνατο από τον Κικέρωνα ως συνωμότης του Κατιλίνα και εκτελέστηκε σαν κοινός εγκληματίας. Κι όμως, εκείνη δεν λύγισε. Ανέθρεψε μόνη της τους τρεις γιους της, ανάμεσά τους τον περίφημο Αντώνιο, αυτόν που έμελλε να γίνει μέρος της Τριανδρίας και εραστής της Κλεοπάτρας.

Ο Πλούταρχος την περιγράφει ως γυναίκα αξιοπρεπή, δυναμική και σεβαστή. Σ’ ένα από τα πιο έντονα επεισόδια της ζωής της, κατά τις προγραφές του 43 π.Χ., σώζει τον αδελφό της, όταν άνδρες του ίδιου της του γιου έρχονται να τον δολοφονήσουν. Εκείνη δεν τους αφήνει. Στέκεται μπροστά στην πόρτα και τους λέει ότι αν θέλουν να τον σκοτώσουν, θα πρέπει να περάσουν πάνω από το πτώμα της. Και τη σέβονται.

Δεν ήταν αθώα από πολιτικούς χειρισμούς. Στον Περουσινό Πόλεμο εγκαταλείπει τη Ρώμη για να διαπραγματευτεί με τον Σέξτο Πομπήιο, προσπαθώντας να εξασφαλίσει τη θέση του γιου της. Η παρουσία της στη Σύνοδο του Μισένουμ, στη Νάπολη, δεν καταγράφεται τυχαία. Εκεί ήταν που Αντώνιος και Οκταβιανός προσπάθησαν να συμφιλιωθούν, με τη μεσολάβηση της ίδιας, της μητέρας του Αντώνιου, που έγινε και μητέρα της ειρήνης για λίγο.

Σε μια εποχή που οι γυναίκες γράφονταν μόνο στα παρασκήνια, η Ιουλία κατάφερε να είναι πρωταγωνίστρια. Πίσω από κάθε δημόσια πράξη των ανδρών της οικογένειας, υπάρχει ένα ίχνος από την επιμονή της. Δεν άφησε να σκοτώσουν τον αδελφό της. Δεν σταμάτησε να προστατεύει τους γιους της. Και σε μια Ρώμη όπου οι γυναίκες έπρεπε να σωπαίνουν, εκείνη φώναξε.