Της ζήτησαν να βγάλει τους σταυρούς από το νοσοκομείο. Αρνήθηκε. Την έδεσαν σε καρέκλα και την αποκεφάλισαν με γκιλοτίνα
Η Μαρία Ρεστιτούτα αρνήθηκε να αφαιρέσει τους σταυρούς από το νοσοκομείο. Αντί να σωπάσει, μίλησε.
Το όνομά της ήταν Μαρία Ρεστιτούτα Κάφκα. Γεννημένη το 1894 στην Αυστροουγγαρία από φτωχή τσέχικη οικογένεια, μεγάλωσε σε μια εποχή που οι αυτοκρατορίες άλλαζαν σχήμα και οι άνθρωποι άλλαζαν πίστη για να επιβιώσουν. Εκείνη όμως διάλεξε το αντίθετο. Μπήκε στο τάγμα των Φραγκισκανών και αφιερώθηκε στους φτωχούς, τους ασθενείς, τους ξεχασμένους. Με λευκή ποδιά και σταυρό στο στήθος, δούλευε ως νοσοκόμα στο νοσοκομείο της Βιέννης, θεραπεύοντας όχι μόνο σώματα, αλλά και αξιοπρέπεια.
Όταν το 1938 οι Ναζί προσάρτησαν την Αυστρία, η θρησκευτική ελευθερία εξαφανίστηκε μέσα σε μέρες. Οι σταυροί απαγορεύτηκαν από τους τοίχους των νοσοκομείων. Οι εικόνες αφαιρέθηκαν. Το καθεστώς απαιτούσε πλήρη υποταγή, ακόμα και στην αρχιτεκτονική της πίστης. Η Μαρία Ρεστιτούτα όχι μόνο αρνήθηκε να βγάλει τους σταυρούς, αλλά τοποθέτησε καινούριους. Σε κάθε δωμάτιο. Σαν να ήξερε ότι το να παραδοθείς στη σιωπή, σημαίνει να παραδοθείς ολοκληρωτικά.
Οι γιατροί και οι ασθενείς την υποστήριζαν, αλλά η Γκεστάπο παρακολουθούσε. Όταν οι αρχές βρήκαν ποιήματα και επιστολές της που κατηγορούσαν το ναζιστικό καθεστώς, τη συνέλαβαν και την έκλεισαν στις φυλακές της Βιέννης. Δεν τη βασάνισαν. Δεν τη χτύπησαν. Της έκαναν μια πρόταση: «Αν αποκηρύξεις το τάγμα σου και φύγεις από το μοναστήρι, θα ζήσεις». Εκείνη, χωρίς δισταγμό, απάντησε: «Δεν αποκηρύσσω τον Χριστό μου. Ούτε τις αδελφές μου».
Καταδικάστηκε για προδοσία. Ο φάκελος της εκτέλεσής της φέρει την υπογραφή υψηλόβαθμου αξιωματούχου του Χίτλερ. Η ίδια δεν ζήτησε έλεος. Το πρωί της 30ής Μαρτίου 1943, οδηγήθηκε δεμένη σε καρέκλα. Την αποκεφάλισαν με γκιλοτίνα. Τελευταία της λέξη ήταν προσευχή. Ο θάνατός της συγκλόνισε όσους τη γνώριζαν, αλλά έμεινε σχεδόν άγνωστος για δεκαετίες.
Πέρασαν 55 χρόνια μέχρι να αναγνωριστεί επίσημα το μαρτύριό της. Το 1998, ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β’ την ανακήρυξε «μακαρία». Η εικόνα της σήμερα βρίσκεται σε εκκλησίες στην Αυστρία και την Τσεχία. Όχι γιατί πολέμησε. Αλλά γιατί στάθηκε ακίνητη μπροστά στη βία. Με έναν σταυρό στο στήθος και πολλούς στους τοίχους γύρω της.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
