Το κασμίρ μπήκε στην Ευρώπη από το Νεπάλ με μαστίγια, παιδικά χέρια και εργοστάσια στη Γαλλία. Το φορούσαν μόνο βασιλιάδες και ερωμένες

Η ιστορία του πιο ακριβού και απαλού μαλλιού του κόσμου δεν ξεκινά στα παλάτια του Παρισιού, αλλά στις παγωμένες πλαγιές του Λαντάκ, εκεί όπου ο άγιος Αλί Χαμαντάνι είδε για πρώτη φορά μια κατσίκα με τρίχωμα τόσο λεπτό, που έφτιαξε κάλτσες για τον βασιλιά του Κασμίρ. Μέχρι τον 19ο αιώνα, οι Ινδοί και Νεπαλέζοι τεχνίτες έφτιαχναν στο χέρι κασμίρ σάλι που έφτανε μέχρι τους μαχαραγιάδες και τους εμπόρους των Ιμαλαΐων. Όλα άλλαξαν όταν το ύφασμα ταξίδεψε στη Δύση.

Το 1799, ο Ναπολέοντας έστειλε ένα σάλι κασμίρ στην Ιωσηφίνα. Η υφή του την έκανε να παραληρήσει. Η ζήτηση εκτοξεύθηκε, και οι Γάλλοι άρχισαν να προσπαθούν να μιμηθούν το μαλλί των κατσικιών του Θιβέτ. Ο Ουίλιαμ Τερνώ έφερε 1.500 κατσίκες από την Περσία. Επιβίωσαν μόλις 256. Οι υπόλοιπες πέθαναν στη διαδρομή. Αλλά η μόδα είχε ξεκινήσει. Ήταν πια αδύνατο να σταματήσει.

Για να φτάσει το κασμίρ στα σαλόνια του Παρισιού, έπρεπε πρώτα να χτενιστεί από παιδιά. Τα παιδιά κάθονταν σε μεγάλες αυλές, κοσκίνιζαν τις ίνες με τα χέρια, και ξεχώριζαν μία-μία τις σκληρές τρίχες από τις μαλακές. Χτυπούσαν το μαλλί με ραβδιά για να «ανοίξει», το έπλεναν με ξύδι και στάχτη, και το έστελναν σε εργοστάσια στη Ρουέν. Εκεί το έπλεκαν σε υφάσματα που είχαν διαφορετικό σχέδιο στην κάθε πλευρά – πιο εντυπωσιακά από τα ινδικά.

Μέχρι το 1830, η βιομηχανία του κασμίρ είχε εξαπλωθεί στη Σκωτία, και γαλλικές και βρετανικές κυρίες άρχισαν να συναγωνίζονται για το πιο λεπτό σάλι. Το κασμίρ έγινε σύμβολο εξουσίας και θηλυκής αποπλάνησης. Δεν ήταν απλώς ένδυμα. Ήταν δήλωση. Στη γαλλική αυλή, το φορούσαν ερωμένες βασιλιάδων. Στην Αγγλία, το φορούσαν αριστοκράτισσες που ήθελαν να δείξουν ότι ταξίδευαν στην Ανατολή, έστω κι αν δεν είχαν φύγει ποτέ απ’ το Λονδίνο.

Ακόμα και σήμερα, λίγοι γνωρίζουν ότι για να φτιαχτεί ένα πουλόβερ κασμίρ χρειάζονται οι ίνες από τέσσερις κατσίκες. Ή ότι οι πρώτες παρτίδες πέρασαν από τη Ρωσία, τη Γαλλία, τον Καύκασο και τον θάνατο εκατοντάδων ζώων. Το πιο απαλό ύφασμα του κόσμου γεννήθηκε μέσα από σκληρά χέρια, βρομιά, αίμα και πάθος.