Το λουλούδι που μυρίζει ωραία, αλλά είναι τόσο παλιό που υπήρχε πριν τις μέλισσες, όταν στη Γη κυκλοφορούσαν δεινόσαυροι

Έχει απαλό άρωμα, μεγάλα λευκά ή ροζ πέταλα, και το βλέπεις σε βάζα, σε αυλές, σε ζωγραφιές. Κι όμως, αυτό το λουλούδι δεν σχεδιάστηκε για να ευχαριστεί τις μέλισσες. Είναι τόσο παλιό, που όταν εμφανίστηκε για πρώτη φορά πάνω στη Γη, οι μέλισσες δεν είχαν γεννηθεί ακόμα. Στον πλανήτη κυριαρχούσαν οι δεινόσαυροι και τα λουλούδια μόλις ξεκινούσαν να εξελίσσονται. Και η μανόλια ήταν εκεί.

Η μανόλια είναι ένα από τα αρχαιότερα λουλούδια που υπάρχουν ακόμη και σήμερα. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι εμφανίστηκε πριν από 95 έως 130 εκατομμύρια χρόνια. Για να καταλάβουμε πόσο παλιά είναι, αρκεί να σκεφτούμε ότι η μέλισσα, το έντομο που σήμερα θεωρείται ο βασικός “βοηθός” των λουλουδιών, εμφανίστηκε περίπου 30 εκατομμύρια χρόνια μετά.

Επειδή οι μέλισσες δεν υπήρχαν, η μανόλια έπρεπε να βασιστεί σε άλλα έντομα. Και βασίστηκε σε σκαθάρια. Εκείνη την εποχή, τα σκαθάρια ήταν από τα πιο διαδεδομένα έντομα της ξηράς, και κάποια από αυτά μπορούσαν να κουβαλούν τη γύρη. Η μανόλια δεν είχε λεπτά και εύθραυστα πέταλα, όπως άλλα πιο σύγχρονα λουλούδια. Είχε χοντρά, σκληρά, σχεδόν δερματώδη πέταλα, ικανά να αντέχουν τα βαριά σώματα και τα δαγκώματα των σκαθαριών που την επισκέπτονταν.

Μέχρι σήμερα, πολλές μανόλιες συνεχίζουν να προσελκύουν περισσότερο σκαθάρια παρά μέλισσες. Το άρωμά τους, ο τρόπος που σχηματίζονται τα άνθη, ακόμα και το εσωτερικό τους, δείχνουν πως φτιάχτηκαν για έναν κόσμο πολύ διαφορετικό από τον σημερινό. Έναν κόσμο χωρίς κυψέλες και κηρήθρες, αλλά με τεράστιες φτέρες, βραδεία εξέλιξη, και γιγαντιαία ερπετά να περπατούν κάτω από τους αρχαίους ουρανούς.

Αν και σήμερα την έχουμε συνδέσει με ρομαντισμό και φροντίδα, η μανόλια είναι στην πραγματικότητα ένα λουλούδι επιβίωσης. Έζησε πολέμους, παγετώνες, καταστροφές, την πτώση των δεινοσαύρων και την άφιξη των μελισσών. Δεν φτιάχτηκε για να είναι όμορφη. Φτιάχτηκε για να αντέχει.