Τους αναζητούν ακόμα. Εξαφανίστηκαν στη θάλασσα και κανείς δεν τους ξαναείδε. Το απόλυτο μυστήριο της απόδρασης από το Αλκατράζ

Στις 11 Ιουνίου του 1962, στο πιο τρομακτικό και αυστηρό ομοσπονδιακό σωφρονιστικό ίδρυμα των Ηνωμένων Πολιτειών, τρεις άνδρες κατάφεραν κάτι που κανείς άλλος δεν είχε καταφέρει ποτέ: να αποδράσουν από το Αλκατράζ. Τα ονόματά τους: Φρανκ Μόρις, Τζον Άνγκλιν και Κλάρενς Άνγκλιν. Και από τότε, σαν να άνοιξε η γη και τους κατάπιε.

Πίσω από τα κεφάλια τους, στο σκοτεινό βάθος των κελιών του B-Block, υπήρχε ένας στενός και αφύλακτος διάδρομος συντήρησης. Εκεί, μέσα σε εβδομάδες, οι τρεις άνδρες δούλεψαν ασταμάτητα. Με εργαλεία φτιαγμένα από κλεμμένα κουτάλια και εξαρτήματα ηλεκτρικής σκούπας, έσκαψαν τον τοίχο που τους κρατούσε φυλακισμένους. Κάθε νύχτα, οι ήχοι από τις εργασίες τους καλύπτονταν από ακορντεόν στη διάρκεια της μουσικής ώρας.

Το σχέδιο τους ήταν ακριβές, σχεδόν θεατρικό. Δημιούργησαν ομοιώματα από κεφάλια με σαπούνι, κολλητική ταινία και αληθινά μαλλιά από το κουρείο, για να ξεγελάσουν τους φρουρούς. Έκλεψαν περισσότερα από 50 αδιάβροχα και έραψαν μια σχεδία που έκρυψαν πάνω στο κελί, προστατευμένη με σεντόνια.

Τη νύχτα της απόδρασης, οι φρουροί κοιτούσαν τα ψεύτικα κεφάλια που φαινόταν να κοιμούνται. Εκείνοι, όμως, είχαν ήδη σκαρφαλώσει στους αεραγωγούς, γλίστρησαν έξω από τον εξαερισμό της στέγης, και εξαφανίστηκαν στο σκοτάδι του κόλπου του Σαν Φρανσίσκο.

Ο τέταρτος της παρέας, ο Άλεν Γουέστ, κόλλησε μέσα στο κελί του. Η ψεύτικη πρόσοψη που είχε τοποθετήσει είχε στερεοποιηθεί με τσιμέντο και δεν προλάβαινε να ξεφύγει. Ήταν αυτός που αποκάλυψε τις λεπτομέρειες του σχεδίου στο FBI.

Η επίσημη εκδοχή; Πνίγηκαν. Το FBI έκλεισε την υπόθεση το 1979, θεωρώντας ότι τα κρύα νερά και τα ισχυρά ρεύματα τους κατάπιαν. Κι όμως, μία σχεδία βρέθηκε σε κοντινό νησί με ίχνη προς την ενδοχώρα. Και το ίδιο βράδυ, εκλάπη ένα παλιό μπλε Chevrolet από τρεις άνδρες.

Το 1975, μια φωτογραφία τραβηγμένη στη Βραζιλία δείχνει δύο άνδρες που μοιάζουν εκπληκτικά στους Άνγκλιν. Η τεχνολογία αναγνώρισης προσώπου που χρησιμοποιήθηκε δεκαετίες αργότερα έδειξε πιθανότητα ταύτισης. Οι συγγενείς τους επιμένουν πως οι αδελφοί κατάφεραν να ξεφύγουν και έζησαν το υπόλοιπο της ζωής τους στη Νότια Αμερική.

Αν πράγματι τα κατάφεραν, έκαναν το αδιανόητο. Ξέφυγαν από την πιο σκληρή φυλακή της Αμερικής και χάθηκαν στον κόσμο χωρίς να αφήσουν ίχνη. Και ίσως, κάπου σε ένα μικρό χωριό της Βραζιλίας, κάποιοι παλιοί Αμερικανοί με ξενική προφορά, γελούσαν σιωπηλά με το κατόρθωμά τους, όσο οι υπόλοιποι έψαχναν ακόμα.