Ξεκίνησε με Χατζιδάκι αλλά κέρδισε την Άννα Βίσση και πήγε στη Eurovision. Πήγε ξανά μετά από 7 χρόνια.
Από την «Πορνογραφία» του Χατζιδάκι ως τη Eurovision του 1989 και του 1996, η Μαριάννα Ευστρατίου ακολούθησε πάντα τον δρόμο της ουσίας.
Το 1982 τη συναντούσες στο έργο “Πορνογραφία” του Μάνου Χατζιδάκι. Ήταν η φωνή πίσω από ένα έργο τόσο σκοτεινό και δύσκολο, που μόνο οι πιο τολμηροί μουσικοί τόλμησαν να αγγίξουν. Κι όμως, λίγα χρόνια αργότερα, η ίδια γυναίκα θα ανέβαινε στη σκηνή της Eurovision, κερδίζοντας στον εθνικό τελικό μια αντίπαλο-σύμβολο: την Άννα Βίσση.
Το 1989, η Μαριάννα Ευστρατίου τραγουδούσε το «Το δικό σου αστέρι» και έκανε την Ευρώπη να γυρίσει προς την Ελλάδα. Δεν ήταν το φαβορί, αλλά με την καθαρή φωνή της, τη στιβαρή παρουσία και την ερμηνεία της, τερμάτισε 9η, αφήνοντας πίσω της μια σειρά από χώρες και καλλιτέχνες με ισχυρή παρουσία.
Η καριέρα της όμως δεν ήθελε να μείνει μόνο στα λαμπερά φώτα του διαγωνισμού. Την επόμενη δεκαετία, αφοσιώθηκε στη μουσική, στο θέατρο, στη δική της πορεία. Ήταν η εποχή που οι Eurostars μεταμορφώνονταν σε δημιουργούς, κι εκείνη δεν έμεινε πίσω: από τη συνεργασία με τον Μίμη Πλέσσα, μέχρι τη δισκογραφία της και τις σκηνικές εμφανίσεις της, έψαχνε πάντα αυτό το κάτι διαφορετικό.
Και το 1996, η ΕΡΤ κάνει την ανατροπή: την επιλέγει ξανά. Το τραγούδι λέγεται «Εμείς φοράμε το χειμώνα ανοιξιάτικα». Η σκηνή είναι στο Όσλο. Η θέση της, 14η. Όχι τόσο καλή όσο την πρώτη φορά, αλλά η εικόνα της εκεί, λιτή και γεμάτη αίσθηση, έμεινε.
Η Μαριάννα Ευστρατίου δεν έγινε ποτέ σταρ των εξωφύλλων. Αλλά κατάφερε να έχει καριέρα, ήθος, διακριτικότητα. Ένα jazz συγκρότημα, δύο βιβλία, θεατρικές παραστάσεις και δεκάδες συνεργασίες, μαρτυρούν ότι εκείνη ήξερε πάντα να διαλέγει τον δύσκολο δρόμο. Αυτόν που περνάει από την ουσία και όχι από την εύκολη δόξα.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
