Παναθηναϊκός- Ομπράντοβιτς: Είναι ρεαλιστικό το σενάριο;
Στη ζωή ισχύει το «ποτέ μην πεις ποτέ» και κάπως έτσι λειτούργησε όλη η διαδικασία περί των φημών επανασύνδεσης (ή έστω πιθανότητας αυτής) του Ζέλικο Ομπράντοβιτς με τον Παναθηναϊκό.
Στη ζωή ισχύει το «ποτέ μην πεις ποτέ» και κάπως έτσι λειτούργησε όλη η διαδικασία περί των φημών επανασύνδεσης (ή έστω πιθανότητας αυτής) του Ζέλικο Ομπράντοβιτς με τον Παναθηναϊκό.
Το τι σημαίνει «Ζέλικο Ομπράντοβιτς» για τον Παναθηναϊκό είναι περιττό να το συζητήσουμε. Από το 1999 ως και το 2012 δημιούργησαν μια μοναδική σχέση, σπάνια αν όχι πρωτοφανή στα ελληνικά κι ευρωπαϊκά δεδομένα. Το τρίπτυχο διοίκηση-ομάδα- κόσμος ήταν ένα σώμα και μια ψυχή. Λες και οι κινήσεις τους ήταν αυτοματοποιημένες και χωρίς να χρειάζεται καν συνεννόηση, ήξεραν τι θα κάνουν. Αυτές ήταν οι Glory Days για τον Παναθηναϊκό. Που δεν κατέκτησε απλώς τίτλους κι εκτοξεύτηκε αλλά παρουσίασε και μια ομάδα- πρότυπο σε όλα τα επίπεδα.
Κι αυτό φυσικά πιστώνεται στους αείμνηστους Παύλο και Θανάση Γιαννακόπουλο και τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς. Που λειτούργησαν όπως έπρεπε και κινήθηκαν υπό τη σκέπη του Παναθηναϊκού. Και όχι πάνω από τον Παναθηναϊκό.
Από το 2012 όταν κι αποχώρησε ο Ζοτς, όσοι έζησαν στην εποχή του άρχισαν ήδη να μελετούν την επιστροφή του. Αρχικά οι εκδηλώσεις ήταν ακραίες καθώς δε μπορούσαν ν’ αποδεχτούν ότι έφυγε. Ακολούθησε η αποδοχή… Θα γινόταν κάποτε. Και μετά η νοσταλγία αλλά και με παρέμβαση μιας νέας γενιάς που είτε δεν έζησε είτε δε θέλησε ν’ αποδεχτεί την προσωπικότητα του Ομπράντοβιτς που έφτασε στο σημείο να τον μηδενίσει. Φυσικά πρόκειται για μια θλιβερή κι αντιστόρητη μειοψηφία που ουδεμία σχέση είχε ή έχει με το «ο Σύλλογος πάνω απ’ όλους» που πρέσβευαν ο Παύλος, ο Θανάσης και ο Ομπράντοβιτς.
Τι ακριβώς συνέβη, λοιπόν στο μεσοδιάστημα; Το πιο σημαντικό: Ο Ζοτς είναι ελεύθερος, έκανε και το χρόνο ξεκούρασης (όπως το 2012) και δεν αποκλείεται να επιστρέψει στους πάγκους.
Δεύτερο δεδομένο: Είναι πολύ πιθανό (αν όχι σίγουρο) ο Παναθηναϊκός να ψάξει για προπονητή με την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος. Άρα υπάρχει και μια ακόμα ίντριγκα στην όλη υπόθεση.
Τρίτο δεδομένο: Η νοσταλγία των φίλων της ομάδας για τον Ομπράντοβιτς και η επιθυμία της πλειοψηφίας (υγιούς κατά κύριο λόγο) να τον ξαναδεί στον πάγκο της ομάδας.
Αυτά, όμως φτάνουν από μόνα τους προκειμένου να ξαναδούμε τον Ζοτς στον πάγκο του Παναθηναϊκού;
Διότι υπάρχουν και κάποια δεδομένα ακόμα που δε μπορούμε να αγνοήσουμε. Και βρίσκονται στην απέναντι πλευρά.
Πρώτο: Ο Παναθηναϊκός προσφέρει στον Ομπράντοβιτς το συναίσθημα, την αγάπη και τη νοσταλγία. Όχι όμως και τις συνθήκες ή τα μέσα που ο ίδιος θεωρεί αδιαπραγμάτευτα στη δουλειά του. Ανατρέξτε στην εποχή του Παύλου και του Θανάση ή στο τι είχε στη Φενέρμπαχτσε και θα καταλάβετε τι εννοούμε. Ο Ζοτς έχει ΚΕΡΔΙΣΕΙ το δικαίωμα να επιλέγει και όχι να τον επιλέγουν. Και κυρίως να διεκδικεί ό,τι καλύτερο υπάρχει στην αγορά.
Μπορεί να του το προσφέρει αυτό ο Παναθηναϊκός; Μάλλον όχι…
Και θα ήταν τελείως άσκοπο να ανατρέξουμε στις σεζόν 2002-2003 και 2003-2004 που δούλεψε με μικρό μπάτζετ διότι εκείνο ήταν προσωρινό. Ο Παύλος και ο Θανάσης Γιαννακόπουλος του είχαν πει ότι μέχρι να επιστρέψει η ομάδα στο ΟΑΚΑ (που φτιαχνόταν για τους Ολυμπιακούς Αγώνες) θα γίνει συντηρητική πολιτική. Δε μπορούσε να γίνει κάτι διαφορετικό στο Σπόρτιγκ των δύο χιλιάδων θέσεων (με το ζόρι). Θα είχε διάρκεια δύο χρόνων. Και μετά θα επέστρεφαν όλα στην προηγούμενη κατάσταση.
Οπότε υπήρχε η προοπτική… Τώρα μπορεί κάποιος να εγγυηθεί ΣΙΓΟΥΡΑ κάτι αντίστοιχο;
Δεύτερον: Πλέον η κατάσταση στο ευρωπαϊκό μπάσκετ έχει αλλάξει. Ο Παναθηναϊκός έχει δυνατό brand αλλά σίγουρα δεν είναι πρώτος προορισμός για τους αθλητές top class. Κι αυτό παίζει το ρόλο του.
Τρίτον: Αυτή τη στιγμή η διοικητική κατάσταση στον Παναθηναϊκό δεν προδιαθέτει για συμφωνίες τέτοιου βεληνεκούς. Ο ιδιοκτήτης έχει κάνει στην άκρη αν και δεν αποκλείεται να επιστρέψει (ανεξάρτητα από το ότι ο ίδιος όλη τη χρονιά το αρνιόταν κατηγορηματικά). Ο Διαμαντίδης και ο Αλβέρτης ασφαλώς κι έχουν κώδικα επικοινωνίας με τον Ομπράντοβιτς αλλά τι ακριβώς θα του εγγυηθούν εκτός από αγάπη, αφοσίωση και συναίσθημα;
Όμως υπάρχει και κάτι ακόμα που αγνοούμε: Στη δεδομένη χρονική στιγμή δεν υπάρχει κάποιο σημάδι, κάποια κίνηση που να προδιαθέτει επανασύνδεση Παναθηναϊκού και Ομπράντοβιτς.
Δε ξέρουμε τι μπορεί κι αν μπορεί να γίνει στο μέλλον κάτι τέτοιο. Αυτή τη στιγμή όμως το σενάριο δεν είναι και τόσο ρεαλιστικό πολύ δε περισσότερο να αναλάβει τη θέση του GM. Άλλωστε είπε τώρα πρόσφατα ή έστω λίγο παλαιότερα ο Ζοτς ότι σταματά την προπονητική; Δε θυμόμαστε κάτι τέτοιο.
Το θέμα είναι σοβαρό αλλά κι ευαίσθητο. Κι αγγίζει το μυαλό και το συναίσθημα των φίλων του Παναθηναϊκού που μεγάλωσαν με τον Ομπράντοβιτς στον πάγκο. Κι έζησαν αλησμόνητες στιγμές με αποτέλεσμα να φτάσουμε και στην προσωπολατρεία.
Όμως ακριβώς επειδή είναι σοβαρό καλό θα ήταν να είμαστε λίγο μετρημένοι στα όσα γράφουμε, λέμε ή ακούμε.
Οι πιθανότητες δεν είναι τόσο ρεαλιστικές αλλά στη ζωή, όπως προαναφέραμε, ποτέ δε μπορείς να αποκλείσεις το παραμικρό. Αυτό όμως διαφέρει από το να ξεσηκώνεται ο κόσμος περί… σίγουρης επιστροφής Ομπράντοβιτς.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
