Εθνική ομάδα: Παράδεισος, κόλαση και φως (;) στο τούνελ

Ό,τι χτίζεται με κόπο και με ιδρώτα, λένε, αρκεί μια στιγμή για να γκρεμιστεί. Μια φράση που αντιπροσωπεύει πλήρως την Εθνική Ελλάδος και την παρουσία της στο διεθνές στερέωμα την τελευταία δεκαετία.

Η «Γαλανόλευκη» βίωσε το βίαιο και ψυχοφθόρο ταξίδι από τον παράδεισο στην κόλαση και πλέον, βρίσκεται σε μια διαδικασία επαναπροσδιορισμού και αναγέννησης.

Μια διαδρομή που αποτυπώνεται στις προκριματικές φάσεις, είτε για EURO είτε για Μουντιάλ, την τελευταία δεκαετία. Το όχι και τόσο κοντινό 2008, η Ελλάδα βρισκόταν στο ΤΟP 10 των κορυφαίων εθνικών ομάδων στον πλανήτη.

Η «χρυσή» πορεία

Η αύρα του 2004 έπνεε ακόμα σε σημαντικό βαθμό και με τον Ότο Ρεχάγκελ ακόμα στο τιμόνι της, τα προκριματικά για τα γήπεδα της Αυστρίας και της Ελβετίας ήταν τα πιο παραγωγικά στην ιστορία της εθνικής μας.

Οι 31 βαθμοί που συγκέντρωσε, παρά την εντός έδρας ήττα από την Τουρκία με 4-1, αποτελούν μέχρι σήμερα το ρεκόρ συγκομιδής της, αλλά και τη συνολικά καλύτερη επίδοση εκείνων των προκριματικών, μπροστά από μεγαθήριαμ όπως η μετέπειτα πρωταθλήτρια Ευρώπης, Ισπανία και η παγκόσμια πρωταθλήτρια Ιταλία.

Η συνήθεια που έγινε… λατρεία

Η παρουσία στα τελικά δεν ήταν ανάλογη, όμως τα προκριματικά συνέχιζαν να ταιριάζουν «γάντι» στην Ελλάδα. Κάτι που απέδειξε και σε εκείνα του 2010 για το Μουντιάλ της Ν. Αφρικής, αλλά και σε εκείνα του Euro 2012, και του Παγκοσμίου της Βραζιλίας του 2014. Κι ας χρειάστηκε στα δύο από τα τρία την υπέρβαση στα μπαράζ για να πανηγυρίσει πρόκριση, τόσο με τον Ρεχάγκελ, όσο και με τον Φερνάντο Σάντος στον πάγκο. Αυτά άλλωστε, διατήρησαν και διαμόρφωσαν το ισχυρό μέταλλο της Ελλάδας.

Η ελεύθερη πτώση

Από εκεί και ύστερα, με την πρόσληψη Ρανιέρι, άπαντες πίστεψαν ότι ο διάδοχος του «Φερναντάο» θα ανέβαζε επίπεδο την Εθνική γράφοντας όμορφες ιστορίες μαζί της. Δυστυχώς για το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα όμως, αυτές τις φύλαγε για την… Λέστερ. Έτσι, αντί απογείωσης, ήρθε η ελεύθερη πτώση, με τελικό προορισμό τον ντροπιαστικό διπλό διασυρμό από τους… ανειδίκευτους ποδοσφαιριστές των Νήσων Φερόε.

Ο προκριματικός για το Ευρωπαϊκό της Γαλλίας, που εξασφάλιζε δύο απευθείας θέσεις και μία μέσω των μπαράζ, σε όμιλο των 5, φάνταζε… παιχνιδάκι για την Εθνική. Ειδικά με ομάδες όπως η παραπάνω, η Β. Ιρλανδία, η Ρουμανία και η Ουγγαρία.

Κι όμως, κάθε παιχνίδι έμοιαζε με μια άγρια τρικυμία που «έπνιξε» εκείνη την ομάδα, ολοκληρώνοντας τον όμιλο τελευταία και καταϊδρωμένη με μόλις 6 βαθμούς.

Restart και νέο πλάνο

Κάπου εκεί, με την αβεβαιότητα να έχει κυκλώσει την «Γαλανόλευκη», η παρουσία στα προκριματικά του Παγκοσμίου του 2018 έδωσε ελπίδα. Με αρκετά καλή παρουσία στα μεγάλα ματς, η ομάδα του Μίκαελ Σκίμπε τερμάτισε 3^η σε απαιτητικό όμιλο, πίσω από Βέλγιο και Βοσνία. Ωστόσο, η διαφορά ποιότητας φάνηκε στα μπαράζ κόντρα στην Κροατία, την μετέπειτα φιναλίστ του Μουντιάλ.

Στο νέο της ξεκίνημα, με τέσσερις προκρίσεις στα έξι προηγούμενα προκριματικά, η Ελλάδα θα προσπαθήσει να απομακρυνθεί ακόμα περισσότερο από το εφιαλτικό 2016, φτιάχνοντας τη μαγιά που θα την επαναφέρει στο προσκήνιο. Η απάντηση από το σύνολο του Άγγελου Αναστασιάδη, για το αν το πλάνο με τη γενιά του 2004 στο διοικητικό τιμόνι και τις νέες ιδέες θα έχει επιτυχία, θα δοθεί στο χορτάρι…