Εθνική ομάδα: Αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς…

Μπορείτε να ανατρέξετε στο παρελθόν και σε ό,τι έχουμε γράψει για την Εθνική ομάδα στη διαδικασία των προκριματικών, των λεγόμενων παραθύρων.

Ο καθένας μπορεί να δώσει τη δική του ερμηνεία για την ήττα που έκανε η Εθνική ομάδα στο Νιούκαστλ, ανάλογα με το πως θέλει να δει την κατάσταση. Αν θέλει σώνει και καλά ασκήσει κριτική στη νέα διοίκηση της Ομοσπονδίας εξαιτίας μιας ήττας, μπορεί να το κάνει.

Εμείς από την πρώτη στιγμή τονίσαμε ότι το Ελληνικό μπάσκετ πρέπει να ενωθεί. Είναι η μόνη λύση αν θέλουμε να προχωρήσουμε μπροστά. Αν μας ενδιαφέρει κάτι περισσότερο από το προσωπικό συμφέρον. Αν μπορούμε να δούμε κάτι παραπέρα από τη διαιτησία.

Και τα προηγούμενα χρόνια λοιπόν όταν προπονητής ήταν ο Θανάσης Σκουρτόπουλος και πρόεδρος στην Ομοσπονδία ο Γιώργος Βασιλακόπουλος εμείς υπογραμμίζαμε πόσο παράξενη και δύσκολη ήταν η διαδικασία των παραθύρων. Μπορούμε, δε να πούμε ότι η Εθνική μας ομάδα ήταν από εκείνες που είχαν υποστεί τη μικρότερη ζημιά.

Αυτό όμως δεν σημαίνει τίποτα. Στα προκριματικά και με απόλυτη ευθύνη της Euroleague και του Mπερτομέου προσωπικά, παρακολουθούμε το διχασμό του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Στο ποδόσφαιρο διακόπτονται τα πάντα για να παίξουν οι Εθνικές ομάδες. Στο μπάσκετ όχι. Οι καλύτεροι παίκτες εκτός του NBA δεν έχουν δικαίωμα να εκπροσωπήσουν τη χώρα τους και να παίξουν μεσούσης της χρονιάς μπροστά στο κοινό τους.

Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να εμφανίζονται ομάδες πώς επί το πλείστον στελεχώνονται από παίκτες οι οποίοι στο μέλλον δεν πρόκειται να αγωνιστούν στην κανονική Εθνική ομάδα.

Αυτό είναι πολύ μεγάλο πρόβλημα και επαναλαμβάνω ότι δεν το αναφέρω τώρα επειδή ηττηθήκαμε αλλά το έγραφα και τότε που νικούσαμε.

Με μία τέτοια σύνθεση λοιπόν μπαίνουν οι ομάδες σε μία βαθμοθηρική διαδικασία και παλεύουν ώστε να εξασφαλίσουν την πρόκριση σε μία διοργάνωση όπου οι περισσότεροι από αυτούς δεν θα είναι παρόντες.

Την ίδια στιγμή οι ομάδες χωρών που δεν έχουν παίκτες στη Εuroleague αποκτούν ελπίδες που δεν θα είχαν τόσες πολλές υπό κανονικές συνθήκες, καμιά φορά και πλεονέκτημα.

Και αυτό διότι αγωνίζονται χρόνια μαζί στην Εθνική ομάδα και τουλάχιστον διαθέτουν το βασικό στοιχείο της ομοιογένειας. Κάτι που φυσικά δεν μπορεί να αποκτήσει η Εθνική Ελλάδας με παίκτες από το 2ο και 3ο επίπεδο του πρωταθλήματος καθώς δεν έχουν ξαναπαίξει τόσες πολλές φορές μαζί.

Για αυτό άλλωστε αν προσέξετε προσπαθούν σε αυτή τη διαδικασία οι προπονητές να ταιριάξουν πεντάδες με όσο το δυνατόν περισσότερους παίκτες από την ίδια ομάδα μέσα, ώστε να κερδίσουν κάποια πράγματα. Για παράδειγμα δεν είναι τυχαίο ότι Γκίκας,  Αγραβάνης και Γιαννόπουλος ή Κατσιβέλης, Σαλούστρος και Χρυσικοπουλος ήταν ταυτόχρονα στο παρκέ αφού γνωρίζονται από την ομάδα τους.

Πρέπει λοιπόν να καταλάβουμε ότι η κατάσταση στα προκριματικά ούτε ήταν ούτε και είναι εύκολη. Θυμόμαστε άλλωστε πόσο δύσκολη ήταν η διαδικασία και τις προηγούμενες φορές αλλά και τι κριτική είχε γίνει σε προπονητή και παίκτες αν και είχαν τα αποτελέσματα.

Σημασία έχει να προχωρήσουμε να βρούμε λύσεις και να βάλουμε ένα στόχο.

Που θέλω να καταλήξω; Μήπως θα έπρεπε να υπάρχει ένα διαφορετικό πλάνο για τα παράθυρα και να εξασφαλίσουμε κατά κάποιο τρόπο ένα κέρδος για το μέλλον;

Μήπως θα ήταν καλό αυτά τα παιχνίδια να γίνουν ώστε να βάλουμε στη διαδικασία παίκτες όπως ο Χουγκάζ και ο Καλαϊτζάκης οι οποίοι ήταν εκτός δωδεκάδας στον αγώνα του Νιούκαστλ; Στο κάτω κάτω γεμάτη χρόνια έχουν και πολύ καλή παρουσία ως τώρα.

Μαζί τους και ο Ρογκαβοπουλος που είχε χρόνο συμμετοχής ή αν είναι εφικτό να γίνει μία συνεννόηση με τον Παναθηναϊκό ώστε να μπει και ο Μαντζούκας στο πλάνο. Αναφέρομαι σε παιδιά τα οποία έχουν την προοπτική να πλαισιώσουν την εθνική ομάδα στο μέλλον. Για αυτό και αναρωτιέμαι αν θα ήταν καλύτερο να μπουν από τώρα μέσα και ουσιαστικά να αποτελέσουν τον κορμό της Εθνικής ομάδας για τα παράθυρα.

Σε κάθε περίπτωση έχει μεγάλη σημασία πλέον ο αγώνας με τη Λευκορωσία στη Θεσσαλονίκη. Σε μία πόλη που αγαπάει το μπάσκετ και θα δει αγώνα της Εθνικής μετά από πολλά χρόνια.

Μετά την πρώτη νίκη που ελπίζουμε ότι θα έρθει ίσως να μπορέσουμε να πούμε και να σκεφτούμε ακόμα περισσότερα.

Και για το τέλος μια ευχή.

Η Εθνική ομάδα κάθε χώρας όχι μόνο της Ελλάδας είναι πάνω από συλλόγους. Ας ελπίσουμε ότι μετά την οριστική απόφαση για αποπομπή του αδιάλλακτου κι εγωκεντρικού Μπερτομέου, να σταματήσει σύντομα αυτή η πολύ άσχημη εικόνα με αγώνες εθνικών ομάδων και Εuroleague την ίδια ημέρα.