Ηθικό δίδαγμα: Ιδρύστε μια πακιστανική κοινότητα, για να έχετε ελπίδα να σας πάρει η Σοφία Βούλτεψη τηλέφωνο

Αν κάποιος Έλληνας έπαιρνε τηλέφωνο τη Σοφία Βούλτεψη (αν την έβρισκε ποτέ) και τη ρωτούσε γιατί τα ακτοπλοϊκά εισιτήρια είναι πανάκριβα και τα ελληνικά νησιά έχουν γίνει απλησίαστοι προορισμοί, εκείνη θα του απαντούσε να πάει διακοπές στο χωριό γιατί τα νησιά είναι πλέον για τουρίστες και «φραγκάτους».

Αν κάποιος Έλληνας έπαιρνε τηλέφωνο τη Βούλτεψη και τη ρωτούσε γιατί η χώρα μας κατακαίγεται κάθε χρόνο, εκείνη θα του απαντούσε ότι φταίει η κλιματική κρίση, ότι έχουμε «μίκρο-mega» πυρκαγιές με «τρομερά δική τους συμπεριφορά που είναι… περίεργη» (τύφλα να ‘χει ο Σπίλμπεργκ) και ότι δεν πρέπει να παραπονιόμαστε, διότι είχαν φωτιές και στην Τενερίφη αλλά δεν διαμαρτύρονται, αλλά και στον Καναδά. Και άσε και το άλλο που έχουμε «ρεκόρ χειμερίας ζέστης στην… Ανταρκτική», αλλά και τα στοιχεία του meteo για τις καμένες εκτάσεις είναι «προπαγάνδα των αριθμών».

Αν κάποιος Έλληνας καλούσε στο τηλέφωνο τη Βούλτεψη για να διαμαρτυρηθεί για την ακρίβεια στα νοίκια και στα τρόφιμα, εκείνη θα απαντούσε ότι είμαστε μια χαρά στην Ελλάδα γιατί στη Μαδρίτη οι κάτοικοι κοιμούνται σε… μπανιέρες και στο Βερολίνο (με υπερδιπλάσιο κατώτατο μισθό) το σνίτσελ έχει 32 ευρώ.

Και τέλος, αν ο Έλληνας πολίτης ρωτούσε γιατί έχουμε μαζική εισβολή παράνομων μεταναστών στην Ελλάδα, εκείνη θα απαντούσε ότι έφταιγαν τα 8 πραξικοπήματα στην… Αφρική και οι 3 ενεργοί πόλεμοι.

Όλα τα παραπάνω αποτελούν ένα ποτ πουρί από τις πιο προκλητικές αρλούμπες που έχει ξεστομίσει η υφυπουργός Μετανάστευσης, μόνο τον τελευταίο χρόνο. Το θέμα είναι ότι ο μέσος Έλληνας δεν θα βρει ποτέ τη Βούλτεψη στο τηλέφωνο, για να της εκφράσει τα παράπονά του.

Την βρίσκει πανεύκολα όμως η Πακιστανική κοινότητα, όπως μάθαμε με το viral βίντεο που δείχνει Πακιστανό να συνομιλεί εγκάρδια στο τηλέφωνο με τη Βούλτεψη και να της ζητά με άνεση διάφορες εξυπηρετήσεις που σχετίζονται με προσωρινές άδειες παραμονής, για εργασία. Για την ακρίβεια δεν αναζήτησαν οι Πακιστανοί τη Βούλτεψη, αλλά η υφυπουργός τους κάλεσε για να δώσει εξηγήσεις!

Ο Πακιστανός συνδικαλιστής ακούγεται να λέει ότι «έχει συζητήσει με τον γιο» της κ. Βούλτεψη (ο οποίος είναι δικηγόρος) για 20.000 άτομα που βρίσκονται στην Ελλάδα και «περιμένουν» την εξάμηνη παράταση στη νομιμοποίηση τους. Για τον γενικό γραμματέα του υπουργείου Μετανάστευσης, Μάνο Λογοθέτη, ο Πακιστανός ακούγεται να λέει «πες του Μάνου να έρθω να τον δω», ενώ μετά τις περίεργες «χάρες» που ζητάει για λογαριασμό της κοινότητάς του, δεν σηκώνει κουβέντα για τις 30 Νοεμβρίου λέγοντας επιτακτικά στη Βούλτεψη να παρευρεθεί στα γενέθλια του. «Στο λέω από τώρα, μην κλείσεις τίποτα», της λέει συγκεκριμένα.

Κάθε κοινός νους μπορεί εύκολα να συμπεράνει ότι εδώ μιλάμε για ένα τεράστιο σκάνδαλο που περιλαμβάνει αντιθεσμικές, αντιδεοντολογικές, παράτυπες και πιθανώς παράνομες συνεννοήσεις της κυβέρνησης με την Πακιστανική κοινότητα. Ένα σκιώδες αλισβερίσι που γίνεται στην πλάτη του ελληνικού λαού, με μια υφυπουργό να στέκεται «προσοχή» στα αιτήματα μιας φιλοτουρκικής κοινότητας.

Μην ξεχνάμε άλλωστε ότι οι Πακιστανοί έχουν υπάρξει ξανά «μαρτυριάρηδες», αφού τον Δεκέμβριο του 2023 ο ειδικός Βοηθός του Πακιστανού Πρωθυπουργού για την Ανάπτυξη Ανθρώπινου Δυναμικού στο εξωτερικό, είχε αποκαλύψει ότι ο Άδωνις Γεωργιάδης του είχε ζητήσει 500.000 ειδικευμένους Πακιστανούς εργάτες, ιδιαίτερα για τον τομέα των κατασκευών. Κάτι που είχε διαψεύσει κακήν κακώς η κυβέρνηση, χωρίς να εξηγήσουν βέβαια πώς γίνεται να κατέβασε απ’ το… κεφάλι του αυτά τα νούμερα ο Πακιστανός αξιωματούχος.

Ουσιαστικά αυτό που φαίνεται να κάνει η Βούλτεψη είναι τον «μπάτλερ» των λόμπι και των πρεσβειών που κατέχουν το μεγάλο «πακέτο» της λαθρο-βιομηχανίας. Η συνομιλία της με τον Πακιστανό παράγοντα δεν έχει τίποτα το «θεσμικό» (όπως ισχυρίζεται η Βούλτεψη στην απάντησή της). Η επικοινωνία ενός υπουργείου με το κάθε σωματείο γίνεται με επίσημα έγγραφα, συγκεκριμένο πρωτόκολλο και ιεραρχική διαδικασία, και πάντως σε καμία περίπτωση δεν έχει μορφή τηλεφωνικής «παρεούλας» με χατίρια και ντιλαρίσματα.

Σε κάθε περίπτωση, τα παραπάνω είναι ζητήματα που θα όφειλε να διερευνήσει άμεσα η δικαιοσύνη, άλλα όπως γίνεται με τόσα άλλα σκάνδαλα επί πρωθυπουργίας Μητσοτάκη, οι εισαγγελείς βρίσκονται σε μόνιμη… χειμερία νάρκη, παρά τη… ζέστη στην Ανταρκτική που επικαλείται η κ. Βούλτεψη.

Όλα είναι ζήτημα… προτεραιοτήτων 

Αυτό όμως που σίγουρα δεν χωρά παρερμηνείες, είναι το σημειολογικό του πράγματος. Ο τρόπος που μιλάει ο Πακιστανός συνδικαλιστής στη Βούλτεψη, σε σύγκριση με τον τρόπο που μιλάει η Βούλτεψη στους Έλληνες. Οι διαφορές είναι χαοτικές. Από τη μία έχουμε τα ημεδαπά «κορόιδα» που η Βούλτεψη τους πουλάει «τρελίτσα», και από την άλλη έχουμε τις κοινότητες που η υφυπουργός στέκεται «κλαρίνο», γιατί άλλωστε έχουμε και «τις ελιές που πρέπει να μαζευτούν», που τυχαίνει να φυτρώνουν και δίπλα σε «λεφτόδεντρα» χρηματοδοτήσεων.

Φανταστείτε έναν Πακιστανό που βρίσκεται στη χώρα του, να παρακολουθεί τη διαδικτυακή εκπομπή της Πακιστανικής κοινότητας εν Ελλάδι, και να βλέπει να χτυπάει το τηλέφωνο του παρουσιαστή, με την υφυπουργό Μετανάστευσης και Ασύλου να βρίσκεται στην άλλη άκρη της γραμμής για να τον… ενημερώσει για τις νομιμοποιήσεις. Ακόμα και καμπάνια εκατομμυρίων να έκανε η κυβέρνηση προς το Πακιστάν με σποτάκι «ανοίξαμε και σας περιμένουμε», τέτοιο αντίκτυπο δεν θα είχε.

Η υφυπουργός κατηγορεί ως «ακροδεξιούς» όσους ζητούν να παραιτηθεί, την ίδια ώρα που χαριεντίζεται στο τηλέφωνο με τους εκπροσώπους μιας χώρας που εφαρμόζεται ο κτηνώδης νόμος της Σαρία.

Το ένα πέμπτο των εγκλημάτων τιμής στον κόσμο διαπράττονται στο Πακιστάν: 1.000 από τα 5.000 ετησίως συνολικά. Οι θρησκευτικοί τρόποι δολοφονίας είναι ο λιθοβολισμός, ο στραγγαλισμός, το μαχαίρωμα, η ηλεκτροπληξία, η ώθηση σε γκρεμό, το μαστίγωμα μέχρι θανάτου. Η μοιχεία ή η υποψία μοιχείας τιμωρείται με θάνατο, ενώ στον βιασμό μιας γυναίκας τιμωρείται εκείνη και όχι ο βιαστής.

Για να κάνει τον ντίλερ στους φορείς αυτού του πολιτισμού, η Βούλτεψη βαφτίζει ως «ακροδεξιούς» όσους καταγγέλλουν την κυβέρνηση. Τα συμπεράσματα βγαίνουν από μόνα τους.

Όμως αναρωτιόμαστε πόσα χρόνια έχει να χτυπήσει το τηλέφωνο κάποιου σωματείου πολυτέκνων, για να ενδιαφερθεί για τις ανάγκες του ένας υπουργός. Πότε χτύπησε το τηλέφωνο μιας οργάνωσης για την προστασία του αγέννητου παιδιού. Ή ενός συλλόγου Μικρασιατών, Ποντίων ή άλλων προσφυγικών σωματείων. Πότε υπήρξε τέτοιος πολιτικός ζήλος, όχι για τους ξένους που έρχονται στην Ελλάδα, αλλά για τους Έλληνες που φεύγουν από αυτή σαν «ζεματισμένοι» και τους χάνουμε στην ξενιτιά.

Πόσα τηλέφωνα δεν χτυπάνε ποτέ. Και πόσα χτυπάνε εκεί που δεν έχουν καμία δουλειά, γιατί οι τηλεφωνικές άκρες ενώνονται από άνομα δίκτυα…